فیلم و سریالهای ابرقهرمانی در سال ۲۰۲۴ بیش از هر زمان دیگری میان سرگرمی پرهیجان و درامهای شخصیتمحور در نوسان بودند. پس از چند سال اشباع از فرنچایزهای تکراری، استودیوهای بزرگ تلاش کردند این ژانر را با داستانهایی پختهتر و لحن انسانیتر احیا کنند. نتیجه، سالی بود پر از بازگشت قهرمانهای محبوب، ضدقهرمانهای خاکستری و نبردهایی که در پسِ انفجارها، دغدغههای اخلاقی و احساسی تازهای را پنهان داشتند.
در صدر آثار پرمخاطب، «ونوم ۳: آخرین رقص» (Venom: The Last Dance – ۲۰۲۴) با بازی تام هاردی، پایان سهگانهی ضدقهرمان مارول سونی بود. فیلم با تمرکز بر رابطهی پیچیدهی ونوم و ادی بروک، نگاهی احساسیتر به موجودی ارائه داد که میان هیولا بودن و انسان ماندن در کشمکش است. اکشنهای پرانرژی و جلوههای ویژهی چشمگیر، در کنار لایهی احساسی داستان، باعث شدند این قسمت به یکی از موفقترین آثار ابرقهرمانی سال تبدیل شود.
در همین مسیر، «ددپول ۳» (Deadpool 3 – ۲۰۲۴) به کارگردانی شاون لوی، با بازگرداندن رایان رینولدز در نقش ضدقهرمان بامزه و بیقانون و حضور دوبارهی هیو جکمن در نقش ولورین، موجی از هیجان میان هواداران به راه انداخت. فیلم ضمن حفظ شوخیهای تند و طنز سیاه همیشگی، به شکل هوشمندانهای به پایان یک دوره در دنیای مارول اشاره دارد؛ اثری که میان هرجومرج و احساس، تعادلی کمنظیر برقرار کرده است.
در سوی دیگر، «کریوِن شکارچی» (Kraven the Hunter – ۲۰۲۴) از سونی پیکچرز، یکی از تاریکترین و خشنترین فیلمهای سال بود. داستان سرگی کریوِن، شکارچی افسانهای که میان غرایز حیوانی و انسانیت خود گرفتار شده، تصویری خونآلود از منشأ یک ضدقهرمان ارائه میدهد. بازی آرون تیلور-جانسون و لحن واقعگرایانهی فیلم، آن را از آثار کمیکبوکی معمولی متمایز کرد و به یکی از بحثبرانگیزترین عناوین سال تبدیل نمود.
و در نهایت، «تبدیلشوندگان: یک» (Transformers One – ۲۰۲۴) به کارگردانی جاش کولی، نگاه تازهای به آغاز افسانهی سایبرتران دارد. این انیمیشن سهبعدی که پیشدرآمدی بر مجموعهی اصلی است، به رابطهی اولیهی اپتیموس پرایم و مگاترون پیش از دشمنیشان میپردازد. فیلم با ترکیب اکشن پرهیجان و حس نوستالژیک، هم مخاطبان قدیمی و هم نسل جدید را جذب کرد.
سال ۲۰۲۴ برای ژانر ابرقهرمانی سالی از بازتعریف بود؛ جایی که قهرمانان دیگر صرفاً ناجیان جهان نیستند، بلکه موجوداتیاند پر از تردید، ضعف و احساس. از طنز تلخ ددپول تا درونگرایی ونوم و خشونت غریزی کریوِن، این سال نشان داد که دنیای قهرمانها هم در حال بزرگشدن است — درست مثل تماشاگرانی که دیگر به چیزی فراتر از قدرتهای خارقالعاده نیاز دارند.
