نصیریان خاطرهای را تعریف کرد که برای شرکت در یک فستیوال بزرگ در آتن به پول نیاز داشت. همسرش پیشنهاد داد فرش نفیس دستباف کاشان را که جزو جهیزیهاش بود، بفروشند تا هزینه سفر او تامین شود. این فداکاری یکی از دلایلی بود که به گفتهی نصیریان، پس از درگذشت همسرش تا سه روز نتوانست جلوی اشکهایش را بگیرد.
او همچنین به زمانی اشاره کرد که بورسیه تحصیلی شش ماههای دریافت کرده بود. در آن زمان آنها دو فرزند کوچک، یکی دوساله و دیگری دوماهه داشتند. همسرش به او اطمینان داد که میتواند به سفر مطالعاتیاش برود و خودش مسئولیت بزرگ کردن بچهها را بر عهده خواهد گرفت.
نصیریان این فداکاریها را فراموشنشدنی خواند و با ستایش از زنان ایرانی، آنها را نجیبترین و بامحبتترین زنان جهان دانست که اگر محبت ببینند، چندین برابر پاسخ میدهند. وی افزود که پس از فوت همسرش، تنها شده و از آن زمان به تنهایی زندگی میکند.
منبع:خبر آنلاین