میراث نولان و براندو در ارکیس؛ تحلیل رویکرد شکسپیرگونه شالامی در Dune 3

در ۲۲ فوریه ۲۰۲۶، تیموتی شالامی در جریان یک نشست پرسش و پاسخ با متیو مک‌کانهی که از طریق CNN و Variety پخش شد، صحبت‌هایی جنجالی درباره لحن قسمت سوم مطرح کرد. او بلندپروازی این فیلم را با آثاری همچون Interstellar و The Dark Knight مقایسه کرد؛ هرچند بلافاصله با خنده حرفش را اصلاح کرد و گفت: «بگذارید جمله‌ام را عوض کنم! نمی‌خواهم خودم را با آن بزرگان در یک قایق قرار دهم، اما بگذارید این‌طور بگویم: این‌ها فیلم‌های بزرگی هستند که می‌توانید در آن‌ها یک "پیچش غیرمنتظره" (Curveball) یا چیزی کاملاً متفاوت را وارد کنید.»

الهام از اسکار آیزاک و سبک شکسپیر

شالامی فاش کرد که برای بازی در این قسمت، به شدت تحت تأثیر عملکرد اسکار آیزاک (بازیگر نقش لتو آتریدیس در قسمت اول) بوده است. او توضیح داد که آیزاک با نقشش به شیوه‌ای شکسپیرگونه برخورد می‌کرد؛ یعنی بازی را در سطحی "غلو شده" (Heightened) ارائه می‌داد بدون اینکه نگران این موضوع باشد. شالامی با الهام از این سبک، در Dune: Part Three آزادی عمل بیشتری به خود داده تا جنبه‌های تاریک‌تر و مقتدرانه‌تر شخصیت «پل موادب» را به تصویر بکشد. او اعتراف کرد که در قسمت اول به دلیل فضای آینده‌نگرانه فیلم کمی ترسیده بود، اما در قسمت سوم، ریتم کار با دنی ویلنوو به قدری روان شده که آن‌ها توانسته‌اند دست به تجربه‌های بصری و روایی جسورانه‌تری بزنند.

وسواس در جزئیات؛ از کنترل پانل تا روح جیهاد

یکی از نکات جالب مصاحبه، وسواس شالامی در یادگیری جزئیات فنی دنیای تل‌ماسه بود. او برخلاف قسمت اول، در این قسمت ساعت‌ها وقت صرف مطالعه پنل‌های کنترلی «اورنی‌تاپتر» (پرنده‌های مکانیکی) کرده تا بداند هر دکمه و هیروگلیف چه معنایی دارد. این بازیگر که اخیراً برای فیلم‌های Marty Supreme و A Complete Unknown نامزد اسکار شده، با انرژی مضاعفی به سراغ نقش پل آتریدیس بازگشته است. او می‌گوید: «نمی‌خواستم حتی در یک لحظه هم دچار خودشیفتگی یا سستی شوم. همه چیز برای من مقدس بود، چون این آخرین باری است که در یک فیلم تل‌ماسه بازی می‌کنم.»