تحسین جهانی مستند «The One About Matthew Perry»؛ روایتی ناگفته از ستاره سریال Friends

مستند سریالی «The One About Matthew Perry» به کارگردانی مری رابرتسون که در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ (مصادف با یک روز پیش از سومین سالگرد درگذشت متیو پری) از نتفلیکس منتشر شد، توانسته است با روایتی صادقانه و تکان‌دهنده، تحسین منتقدان سرشناس را برانگیزد.

جزئیات ساخت و روایت مستند سه قسمتی نتفلیکس

این مجموعه سه‌قسمتی با تکیه بر گفت‌وگو با خواهر او، میا پری بوویک، و همچنین دوستان و همکارانش، مسیر زندگی‌اش را از نقش‌های نخستین تلویزیونی تا شهرت جهانی در سریال محبوب «Friends» دنبال می‌کند. در ادامه، مستند به تجربه‌های متیو پری درگیر با اعتیاد، تلاش‌هایش برای بهبودی و سرانجام زندگی او می‌پردازد؛ نکته قابل‌توجه این است که هیچ‌یک از هم‌بازی‌های او از سریال «Friends» در این مجموعه حضور ندارند. این اثر تلاش می‌کند تصویری از فراز و فرودهای زندگی بازیگری ارائه دهد که در کنار محبوبیت گسترده، با دشواری‌های شخصی و مبارزه‌ای طولانی برای بهبودی روبه‌رو بود.

بازتاب جهانی و امتیازات منتقدان در سایت‌های معتبر

این اثر تا به امروز توانسته است در وب‌سایت راتن تومیتوز با ثبت ۱۴ نقد، امتیاز کامل ۱۰۰ درصد را به دست آورد و در وب‌سایت متاکریتیک نیز با انتشار ۱۰ نقد، امتیاز ۷۱ از صد را از آن خود کند. نظر منتقدان برجسته درباره این اثر به شرح زیر است:

• لوسی منگن از گاردین (امتیاز ۸۰ از ۱۰۰): این داستان در اصل همچنان روایتی ساده و اندوه‌بار است، اما این اثر که برخلاف انتظار، صادقانه، متفکرانه و واقعاً صمیمی ساخته شده، به داستان ظرافت و عمق می‌بخشد و به اندوه‌های گسترده‌تر نیز صدا می‌دهد؛ از جمله این حسرت که پری نتوانست از استعدادش لذت ببرد یا شادی‌ای را که برای مخاطبانش به ارمغان می‌آورد، به اندازه آن‌ها تجربه و درک کند.

• زکی حسن از TheWrap (امتیاز ۸۰ از ۱۰۰): مستند هنگام پرداختن به سریال «Friends» طبیعتاً بیش از هر بخش دیگری حال‌وهوایی نوستالژیک پیدا می‌کند، اما هوشمندانه از این‌که چندلر را به تمام موضوع تبدیل کند، پرهیز می‌کند؛ در واقع، تأثیرگذارترین لحظات زمانی رقم می‌خورند که اثر به افرادی می‌پردازد که پری در دوره‌های بهبودی خودش به آن‌ها کمک کرد.

• جودی برمن از تایم (امتیاز ۸۰ از ۱۰۰): بزرگ‌ترین سهم متیو پری، آسیب‌پذیری‌اش بود؛ حتی وقتی تصویری که از او آشکار می‌کرد، چندان به نفعش نبود و این مستند نیز با صداقتش، همان مسیر را ادامه می‌دهد.

• کریس وگنار از بوستون گلوب (امتیاز ۷۰ از ۱۰۰): این مستند تا حد زیادی تصویری از هیولای حریص و همیشه‌هوشیارِ اعتیاد است و از رقص مرگبارِ یک قدم به جلو و دو قدم به عقب پرده برمی‌دارد که بسیاری از افراد گرفتار اعتیاد بارها آن را تجربه می‌کنند.

• بنجی ویلسون از تلگراف (امتیاز ۶۰ از ۱۰۰): مشکل این مستند این است که تنها اثری نیست که درباره متیو پری ساخته شده و همین موضوع باعث می‌شود داستانی تراژیک اما آشنا به نظر برسد.

• دنیل فینبرگ از هالیوود ریپورتر (امتیاز ۵۰ از ۱۰۰): در این مستند مطالب ارزشمند زیادی وجود دارد، اما تأسف‌بار است که این بخش‌های خوب بارها زیر حجم زیادی از مطالب کم‌جذاب‌تر گم می‌شوند.