-
سریالهای کمدی ایرانی همواره جزء محبوبترین و پرطرفدارترین برنامههای تلویزیونی در میان مخاطبین ایرانی بودهاند. این سریالها با نگاهی طنزآمیز به مسائل اجتماعی، فرهنگی و روزمره، توانستهاند مخاطبان بسیاری اعم از کودک، نوجوان و بزرگسال را به خود جلب کنند و در طول سالها به عنوان یکی از راههای ارتباطی و سرگرمی مورد توجه ویژه قرار گیرند. البته متاسفانه سریال های کمدی تلویزیون در چند سال اخیر با افت کیفیت بسیار شدیدی مواجه شدهاند و چنین موضوعی سبب شده تا مخاطبین به تماشای این آثار کمدی ننشینند. به همین جهت در این مقاله از پاراج قصد داریم تا به بررسی بهترین سریال های کمدی تلویزیون در چند سال گذشته بپردازیم. وقت آن رسیده تا خاطرات شیرین گذشته را بار دیگر زنده کنیم. جا دارد در ابتدای مقاله بگوییم شاید بهترین و جذابترین عنوانهای طنز ساخته شده در ایران به یک نفر تعلق دارد! مهران مدیری در این مقاله از آثار این کارگردان و بازیگر تعداد بسیاری را خواهید دید.
تا قبل از چند سال اخیر، صدا و سیما مرکزی برای تماشای آثار طنز و کمدی ایرانی بود. سریال های ایرانی طنز بسیاری از دهه 70 تا 90 در تلویزیون ایران پخش شدند و توانستند برای ساعاتی مردم را سرگرم و مشغول کنند؛ اما با کمرنگ شدن جایگاه صداوسیما در نزد مخاطبین و هنرمندان و رونق هرچه بیشتر شبکه نمایش خانگی، محبوبیت سریال های کمدی چندسال اخیر درمیان مخاطبین کاهش یافته است. در ادامه تلاش میکنیم تا به بهترین سریال های کمدی تلویزیون ایران بپردازیم. این عناوین در کنار تصاویر جذاب و تیزرهای تخصصی به شما ارائه میشود.
ساعت خوش، یکی از بهترین سریال های طنز ایرانی تمام دوران است. این سریال به کارگردانی مهران مدیری در سال 1374 بر روی شبکه دو صداوسیما پخش شد. سریال ساعت خوش با داستان و طنز پردازی فوق العاده خود توانست تا به سرعت در میان مخاطبین ایرانی مورد استقبال قرار بگیرد. درست در اواخر سال 1374 بود که روزنامه اطلاعات در مطلبی به این سریال حمله کرد و پس از آن مهران مدیری به همراه برخی از عوامل این کار برای مدتی طولانی ممنوع الکار شدند!
سریال ایرانی این چند نفر، یکی از برترین سریال های کمدی ایرانی بود که با روایت داستان از تنها چهار شخصیت اصلی توانست به سرعت به محبوبیت خوبی دست پیدا کند. چهار شخصیت اصلی داستان، چهار برادر بودند که با خواهر خود زندگی میکردند. اتفاقات عجیب و غریبی که برای این 5 نفر در طول سریال میافتاد باعث شد تا داستان سریال ایرانی این چند نفر مورد توجه واقع شود.
سریال طنز ایرانی زیر آسمان شهر یکی دیگر از آثار تولیدی مهران غفوریان است که در سال 1380 در صداوسیما پخش شد. این سریال از جهت روایتی که دنبال میکرد مقداری درون مایه اجتماعی را چاشنی داستان خود کرده بود. زیر آسمان شهر تلاش میکرد تا زندگی قشرهای مختلف با دغدغههای متفاوت را در یک ساختمان مسکونی به تصویر بکشد. این سریال آنچنان موردتوجه بینندگان قرار گرفت که در چند سال گذشته مهران غفوریان و برخی از دیگر عوامل قصد داشتند تا ادامهای بر این سریال تولید کنند؛ اما فوت تعدادی از بازیگران سرشناس و نبود برخی از این بازیگران قدیمی سبب شد از این تصمیم صرف نظر کنند. هرچند جالب است بدانید که منتقدین فیلم و سریال در همان زمان که فصل دوم و سوم این سریال ساخته میشد، با این موضوع موافق نبودند. آنها ادامه فصل اول را تنها تصمیمی اشتباه و برای پولسازی بیشتر میدانستند.
سریال کمدی ایرانی پاورچین یکی دیگر از آثار خوش ساخت مهران مدیری است که برای همیشه در خاطرات ما ثبت شده است. در آن زمان مهران مدیری با تولید سریال پاورچین با تعداد قسمت زیاد توانست تحولی را در زمینه تولید سریال در پلتفرم ایرانی ایجاد کند. پاورچین جزو نخستین آثاری بود که تلاش کرد تا به شکلی غیرمستفیم برخی از عادات فرهنگی اشتباه و کاستیهای مسئولین را به مخاطبین نشان دهد.
دیگر نوبتی هم باشد، نوبت پرداختن به آثار رضا عطاران رسیده است. رضا عطاران به همراه مهران مدیری در دهه 80 شمسی نقش بسیار پررنگ و مهمی را در تولید آثار طنز ایفا کردند. این سریال داستان زندگی مردی را روایت میکند که از روی بیپولی تصمیم میگیرد تا با مردی غریبه همکاری کند. ناگهان این مرد غریبه یک کلاهبردار از آب درمیآید و اتفاقات بسیار بدی برای شخصیت اصلی داستان میافتد. جالب است بدانید که طنز شیرین سریال خانه به دوش باعث شده تا پس از حدود دو دهه از پخش آن، همچنان مخاطبین ایرانی خواهان تماشای آن باشند.
مگر میشود وقتی صحبت از سریال کمدی ایرانی میشود، فردی به یاد آقا هاشم و ماجراجوییهای خاطره انگیزش نیفتد؟! داستان این سریال زندگی هاشم آقا و خانوادهاش را روایت میکند که تصمیم میگیرند برای بدست آوردن شغل و پیشرفت در زندگی که دارند به تهران مهاجرت کنند. پس مهاجرت هاشم آقا و خانوادهاش به تهران، اتفاقات بسیار جالب و عجیب و غریبی میافتد که بدون شک خنده بر لبهای شما جاری میشود. بدون شک سریال متهم گریخت را میتوان جزوی از بهترین سریال های کمدی ایرانی در تمام دوران دانست.
سریال شب های برره جزو آن دسته از سریال های کمدی ایرانی است که همچنان مخاطبین خاص خودش را دارد! در این سریال، روزنامه نگاری با نام کیانوش استقرارزاده در زمان حکومت پهلوی به علت نوشتن مطالبی بر علیه شاه به یک روستای دورافتاده تبعید میشود. در هنگام تبعید، کیانوش از دست ماموران فرار و خودش را در دل بوتهها پنهان میکند. در همین حال ماری از راه میرسد و پای کیانوش را نیش میزند. پس از ساعتها بیهوش بودن، کیانوش حضور مردی با نام شیرفرهاد را میبیند که او را به داخل روستایی به نام برره برده است. نیش زدن مار و بیهوشی نابههنگام کیانوش دست مایه اتفاقات بسیار عجیب و غریب و جالبی میشود که بسیار خندهدار است. اگر از جمله افرادی هستید که هنوز این سریال کمدی ایرانی را ندیدهاید به شما پیشنهاد میکنیم تا به تماشای این اثر طنز فاخر بنشینید.
رضا عطاران بار دیگر در سال 1386 به همراه عوامل تولید همیشگی خود به ساخت اثر کمدی جذاب پرداخت. سریال ترش و شیرین درمورد آشنایی یک مرد تاجر و پولدار با خانمی ترشی فروش است. پس از آشنایی این دو به یکدیگر علاقمند میشوند و با هم ازدواج میکنند. این ازدواج و وصلت دو خانواده با اختلاف طبقاتی باعث میشود تا ماجراهای بسیار خندهداری بیوفتد که سریال ترش و شیرین را به یکی از بهترین سریال های کمدی ایرانی بدل کرده است.
یکی دیگر از بهترین سریال های کمدی تلویزیون، سه در چهار نام دارد. سریال سه در چهار نیز به مانند آثاری همچون متهم گریخت و شبهای برره بسیار با استقبال مخاطبین ایرانی مواجه شد. جالب است بدانید که هنوز پس از گذشته بیش از 13 سال از پخش این سریال، ایرانیان علاقمند به تماشای دوباره آن هستند. داستان سریال سه در چهار درمورد دو خانواده با نامهای موزی و املشی است. این دو خانواده به خاطر مشکلات اقتصادی و فشارهای مالی تصمیم میگیرند تا در خانهای دیگر برای مدت محدودی در کنار هم زندگی کنند و خانه اصلی را بفروشند و پول آن را در یک کار سرمایه گذاری کنند. این تصمیم و آغاز کسب و کار مشترک، پایههای ماجراهای بسیار خندهداری را میریزد که بدون شک پس از تماشای آن رودهبر خواهید شد.
یکی از بهترین سریال های کمدی ایرانی که در اواخر دهه 80 شمسی از تلویزیون صداوسیمای ایران پخش شد، مرد هزار چهره و دنبالهای بر آن بود. مهران مدیری برای تولید این اثر از شخصیت مسعود شصتچی استفاده کرد. مسعود فردی تحصیل کرده بود که برای دریافت وام و استخدام به تهران سفر میکند اما همین سفر او به تهران منجر میشود که به دلیل شباهت ظاهریاش با بعضی از افراد، دیگران او را اشتباه بگیرند. مسعود هربار در یکی از مشاغل به اشتباه گرفته میشود و این موضوع سبب میشود تا مشاغل مختلفی را تجربه کند. در واقع مهران مدیری با قرار دادن مسعود شصتچی در شغلهای مختلف، قصد داشت تا نقدی به فعالیتهای افراد در مشاغل مختلف بکند. این سریال کمدی ایرانی با استقبال بسیار خوب مخاطبین روبرو شد؛ اما از طرفی دیگر برخی از مشاغل از جمله پزشکان، نقدهایی بسیار جدی به این اثر کمدی داشتند.
شاید شما هم جایی در زندگی برای برد یک جایزه بزرگ از بانک و خرج کردن آن رویاپردازی کردهاید اما خب باید بدانید جایزههای بزرگ بدبختیهای بزرگی نیز با خودشوان دارند...حداقل در سریال بعدی که میخواهیم در مورد آن حرف بزنیم این طور است.
سریال جایزه بزرگ که در سال ۱۳۸۴ به کارگردانی مهران مدیری ساخته شده، یکی از کمدیهای محبوب تلویزیون ایران است که همچنان پس از سالها، در خاطرهها مانده است. این سریال با استفاده از طنز موقعیت و شخصیتهای خاص خود، داستانی جذاب از تقابل بخت و بدشانسی در میان خانوادههای مختلف را روایت میکند.
داستان سریال از آنجا شروع میشود که بیژن، کارمند یک رستوران، در قرعهکشی بانک برنده یک خودروی گرانقیمت میشود. این پیروزی ظاهراً همه مشکلات زندگی او را حل میکند، اما بلافاصله با ورود شخصیت کامبیز، برنده دیگر این مسابقه، مشکلاتی غیرمنتظره ایجاد میشود. در این میان، مراد، شوهر خواهر بیژن که همیشه در حال فرار از طلبکاران و پلیس است، تلاش میکند به نوعی از این وضعیت سود ببرد. روابط خانوادگی، اختلافات مالی، و تلاش شخصیتها برای به دست آوردن چیزهایی که از دست دادهاند، درونمایه اصلی داستان را تشکیل میدهد و لحظات خندهدار و پیچیدهای را برای بیننده رقم میزند.
اگر بخواهیم در میان بهترین سریالهای طنز ایرانی نمایش خانگی دست به جستجو بزنیم، گنج مظفر مثل یک نقشه گنج در میانشان میدرخشد. این سریال، که به دست مهران مدیری در سال ۱۳۸۶ ساخته شد و بعدها در سال ۱۳۹۲ وارد شبکه نمایش خانگی شد، همان ترکیب جادویی طنز و داستانپردازی است که مخاطب را از زندگی روزمره جدا کرده و به عمارت قجری قلهک میبرد. اما خب، با این تفاوت که عمارتهای قجری اینجا دیگر نماد تاریخ نیستند، بلکه زمینهای برای خندههای بیوقفهاند.
مظفرخان، مردی از خاندان قجر، با ظاهر و رفتاری که انگار هنوز در دوره ناصرالدینشاه گیر کرده است، در عمارت اجدادیاش زندگی میکند. همه چیز آرام است تا اینکه یک روز یک نقشه گنج در پشت قاب عکسی قدیمی پیدا میشود. از اینجا به بعد، داستان با رقابت مظفرخان و پسرعمویش منصورخان، که سالهاست چشم دیدن همدیگر را ندارند، وارد فاز ماجراجویانه و کمدی میشود. البته این گنج نه تنها پای اعضای خانواده، بلکه خدم و حشم را هم به ماجرا باز میکند و هر کس به نوبه خود ادعای سهم دارد.
آنچه گنج مظفر را از دیگر طنزها متمایز میکند، هوشمندی مدیری در خلق موقعیتهای کمدی است. این سریال نه تنها از موقعیتهای خندهدار، بلکه از شخصیتهای متناقضی بهره میبرد که هر کدام نماینده نوع خاصی از رفتارهای اجتماعیاند. از مظفرخان که هنوز در خیال بزرگی و خانبازی است، گرفته تا کامران که مدام سرش در گوشی و تکنولوژی است، همه شخصیتها به شکلی نمادین بخشی از جامعه را به تصویر میکشند.
اگر چه این سریال شاید به اندازه دیگر آثار مدیری، مثل شبهای برره یا پاورچین، شناخته شده نباشد، اما گنج مظفر با داستان ماجراجویانه و فضای خاص قجریاش، جایگاه ویژهای در میان بهترین سریالهای طنز ایرانی نمایش خانگی دارد. این سریال به ما یادآوری میکند که طنز، چیزی بیشتر از شوخیهای سطحی است؛ طنز یعنی توانایی نقد، بیان تضادها و البته، خنداندن تا جایی که دلت درد بگیرد.
در دنیای سریالهای ایرانی، گاهی داستانها آنقدر جذاب میشوند که گویی خودشان وارثان گمشدهای هستند که از دل کمدی بیرون آمدهاند تا مخاطب را پای تلویزیون میخکوب کنند. ویلای من یکی از همان داستانهاست؛ سریالی که بهراحتی میتوان آن را در لیست بهترین سریال های طنز ایرانی قرار داد. مهران مدیری، استاد بیچون و چرای خلق کمدیهای موقعیت، این بار دست به داستانی زده که در آن طمع، نقشهکشی و البته بدشانسیهای بیپایان، دستبهدست هم دادهاند تا یک کمدی بینقص خلق شود.
همه چیز از یک پیرمرد ثروتمند و بیوارث شروع میشود. مشکات، پیرمرد ۹۰ سالهای که در ویلای مجلل خود زندگی میکند، در آستانه مرگ است. او هیچ فرزندی ندارد و وکیل مورداعتمادش در تلاش است تا وارثان واقعی او را پیدا کند. اما همینجا است که پای ارسلان (مهران مدیری) و هدایت (سیامک انصاری)، دو کارمند رستوران با سابقهای نهچندان درخشان، به ماجرا باز میشود. این دو نفر، که همیشه به دنبال فرصتی برای دور زدن مشکلات مالی خود هستند، تصمیم میگیرند خود را بهعنوان برادرزادههای مشکات جا بزنند و این میراث عظیم را به دست آورند.
مهران مدیری به کمک نویسندگانی چون امیرمهدی ژوله و خشایار الوند، توانسته داستانی خلق کند که نه تنها خندهدار است، بلکه لایههایی از نقد رفتارهای اجتماعی و انسانی را به تصویر میکشد. از طمع برای ثروت گرفته تا تضادهای طبقاتی و حتی نقد فرهنگ وارثطلبی، ویلای من نشان میدهد که طنز میتواند فراتر از خنداندن عمل کند.
شاید مشکات به دنبال وارثان گمشدهاش باشد، اما ویلای من بدون شک میراثی است که طنز ایرانی را غنیتر کرده است. این سریال نه تنها خندهدار است، بلکه توانسته با داستانی جذاب و بازیگرانی قوی، به یکی از موفقترین نمونههای نمایش خانگی تبدیل شود. اگر هنوز این گنج کمدی را کشف نکردهاید، همین حالا نقشهاش را پیدا کنید و تماشای آن را شروع کنید. چرا که در دنیای طنز، هر گنجی را نمیتوان به این راحتی پیدا کرد!
سریال قهوه تلخ به کارگردانی مهران مدیری و نویسندگی امیر مهدی ژوله و خشایار الوند، یکی از محبوبترین و پرمخاطبترین سریالهای شبکه نمایش خانگی در ایران است. داستان این مجموعه کمدی-تاریخی با محوریت شخصیتی به نام نیما زند کریمی، یک استاد تاریخ، آغاز میشود. او در حین تحقیق درباره یک دوره تاریخی گمنام و نامکشوف، به طور اتفاقی و پس از نوشیدن یک فنجان قهوه تلخ، به همان دوران ناشناخته پرتاب میشود. نیما خود را در یک دربار قاجاری خیالی و در میان شخصیتهایی عجیب و غریب با مناسبات و رفتارهایی که بازتابی طنزآمیز از مسائل اجتماعی و سیاسی معاصر هستند، مییابد. او تلاش میکند تا با دانش تاریخی خود راهی برای بازگشت به زمان حال پیدا کند، اما در این مسیر با چالشها و موقعیتهای کمدی فراوانی روبرو میشود.
یکی از حقایق جذاب قهوه تلخ، استقبال بینظیر مخاطبان از آن در زمان پخشش بود. این سریال توانست با بهرهگیری از طنزی خلاقانه، دیالوگهای ماندگار و بازیهای درخشان بازیگرانی چون مهران مدیری، سیامک انصاری، محمدرضا هدایتی، سحر جعفری جوزانی و عارف لرستانی، به پدیدهای در فرهنگ عامه تبدیل شود. قهوه تلخ در قالب ۱۰۲ قسمت تولید و توزیع شد و با وجود اینکه پایانبندی آن به دلیل برخی مسائل ناتمام ماند و انتقاداتی را به همراه داشت، همچنان به عنوان یکی از آثار موفق و بهیادماندنی کارنامه مهران مدیری و تاریخ سریالسازی ایران شناخته میشود. نوآوری در ارائه جوایز به خریداران نسخههای اصلی سریال نیز یکی دیگر از نکات قابل توجه و ابتکاری در زمان عرضه این مجموعه بود.
پس از سالها، مهران مدیری بار دیگر با سریالی با پسوند قهوه به شبکه نمایش خانگی بازگشته است. قهوه پدری که پخش آن از سال ۱۴۰۳ آغاز شده، یک کمدی اجتماعی با تمرکز بر روابط و مشکلات یک خانواده ایرانی است. داستان سریال حول محور خانوادهای میچرخد که با مشکلات مالی و معضلات خانوادگی دست و پنجه نرم میکنند. در این میان، آنها در تلاش برای راهاندازی یک کسبوکار و بهبود وضعیت اقتصادی خود، با اتفاقات و ماجراهای طنزآمیزی مواجه میشوند.
گفته میشود طرح اولیه قهوه پدری با الهام از فیلم دزدهای خردهپا (Small Time Crooks) اثر وودی آلن شکل گرفته است. این سریال به نویسندگی امیر برادران و با حضور بازیگرانی چون سام درخشانی و ژاله صامتی در نقشهای اصلی، تلاش دارد تا با نگاهی کمدی به مسائل روز جامعه، از جمله فساد مالی و چالشهای اقتصادی، بپردازد. قهوه پدری که از پلتفرم فیلمنت پخش میشود، سعی دارد تا با ایجاد موقعیتهای خندهدار و گاهی کمدی سیاه، ضمن سرگرم کردن مخاطب، نقدی نیز بر برخی مناسبات اجتماعی داشته باشد. باید دید این قهوه جدید مدیری تا چه حد میتواند طعم موفقیت قهوه تلخ را تکرار کند و در جلب نظر مخاطبان نسل جدید موفق عمل نماید. این مجموعه در حال پخش است و هنوز اطلاعات دقیقی از تعداد قسمتهای نهایی و سیر کامل داستانی آن در دسترس نیست.
از دهه 70 تا 90 شمسی، سریال های کمدی ایرانی بسیار خوبی در صداوسیما به نمایش گذاشته شد. کیفیت پایین سریالهای کمدی اخیر صدا و سیما باعث شده است تا بار دیگر مخاطبین به تماشای سریالهای قدیمی جذب شوند. به همین جهت تلاش کردیم در این بلاگ به معرفی تعدادی از بهترین سریال های کمدی ایرانی در دهه 70 تا 90 شمسی بپردازیم. خوشحال میشویم تا در بخش کامنتها برای ما بنویسید که بهترین سریال کمدی ایرانی از نظر شما چیست؟
