نیتن فیلدر پیش از آغاز پروژه مستند «You Can See Everything» درباره پرونده الیزابت هولمز، بندی موسوم به «کلید لغو اضطراری» را در قرارداد خود با شرکت A24 ثبت کرد تا در صورت پیدا نکردن روایتی تازه، بتواند تولید را بیقیدوشرط متوقف کرده و تمام فیلم را دور بریزد.
ماجرای رسوایی الیزابت هولمز پیشتر در قالب یک پادکست مشهور، کتابی پرفروش، فیلم مستندی به کارگردانی الکس گیبنی و همچنین یک مینیسریال داستانی در پلتفرم هولو روایت شده بود. همین پردازشهای مکرر باعث شد نیتن فیلدر برای ورود به این موضوع دچار تردیدهای جدی شود و نگران ارائه اثری تکراری باشد. به همین دلیل، او تنها به شرطی حاضر به پذیرش این پروژه شد که آزادی کامل برای لغو و بایگانی کردن آن داشته باشد.
لنس اوپنهایم، همکار کارگردان این اثر، توضیح داده است که فیلدر پیش از دریافت بودجه، به مسئولان A24 اعلام کرد باید بتوانند پروژه را صرفنظر از میزان هزینه انجامشده و بدون نظارت مستقیم متوقف کنند. طبق این توافق، در صورتی که سازندگان زاویه روایی قابلقبولی کشف نمیکردند، حق داشتند همه راشها و بخشهای تولیدشده را در سطل زباله بیندازند و هیچ خروجی نهایی به استودیو تحویل ندهند؛ درخواستی که با موافقت کامل شرکت A24 روبهرو شد.
در زمان آغاز کار تنها ۳۴ روز تا انتقال رسمی الیزابت هولمز به زندان فرصت باقی بود. اوپنهایم شرایط کاری حاصل از این قرارداد را به ماهیگیری از سر کنجکاوی تشبیه کرد که در آن فضایی کاملاً آزاد و بدون دغدغه نظارت بالادستی فراهم شده بود.
فیلدر نیز تاکید کرد وجود این بند قراردادی باعث شد مجبور نباشد در مواجهه با سوژه یا شرکت سرمایهگذار محتاطانه رفتار کند. به گفته او، ساخت چنین آثاری استرس فراوانی دارد و اطمینان از امکان توقف و بایگانی کامل پروژه در صورت مناسب نبودن مسیر، آرامش روانی کمنظیری برای گروه رقم زد و بستر لازم را برای جستوجوی آزادانه داستانی تازه فراهم آورد.