-
مارتین اسکورسیزی فاش کرد که از ساخت فیلم «جزیرهی شاتر» (Shutter Island) پشیمان است. او میگوید این فیلم که پس از موفقیت اسکار «رفتگان» (The Departed) ساخته شد، نتیجهی فشارهای استودیویی بود و باعث شد او به جای پروژهی مورد علاقهاش «سکوت» (Silence)، یک فیلم تجاری دیگر بسازد.
این کارگردان مؤلف در مصاحبهای جدید با مجلهی GQ که در تاریخ ۳ نوامبر ۲۰۲۵ (۱۲ آبان ۱۴۰۴) منتشر شد، توضیح داد که چگونه اولین جایزهی اسکار بهترین کارگردانیاش در سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۵)، او را به مسیری اشتباه هدایت کرد. او گفت: «[بردن اسکار] من را تشویق کرد تا فیلم دیگری [تجاری] با «جزیرهی شاتر» بسازم. اما مشخص شد که احتمالاً باید همان موقع سراغ «سکوت» میرفتم.»
«سکوت» پروژهی رویایی و شخصی اسکورسیزی دربارهی کشیشان یسوعی در ژاپن بود که ساخت آن تا سال ۲۰۱۶ (۱۳۹۵) به تعویق افتاد. اسکورسیزی در مصاحبههای قبلی فاش کرده بود که تجربهی کار با استودیوهای بزرگ در آن دوران، به خصوص میرامکسِ هاروی واینستین، برای او طاقتفرسا بوده است.
او پس از تجربهی «جزیرهی شاتر» در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۸)، که با دخالتهای مداوم استودیو در بودجه و زمانبندی همراه بود، تصمیم گرفت که این «آخرین فیلم استودیویی» او باشد. اسکورسیزی پیشتر دربارهی تجربهی مشابهی در «هوانورد» (The Aviator) نیز گفته بود: «گفتم اگر فیلم ساختن اینگونه است، دیگر این کار را نمیکنم. انگار در یک سنگر هستی و به همهجا شلیک میکنی. میفهمی که دیگر زبان مشترکی [با مدیران استودیو] نداری.»
اگرچه «جزیرهی شاتر» با بازی لئوناردو دیکاپریو یک موفقیت تجاری بزرگ بود، اما منتقدان آن را فاقد «امضای هنری» و عمق شخصیتپردازی آثار کلاسیک اسکورسیزی مانند «راننده تاکسی» یا «رفقای خوب» میدانند. این فیلم بیشتر یک تریلر روانشناختی هالیوودی متکی بر پیچش داستانی (Plot-driven) بود تا یک کاوش شخصیتمحور.
اسکورسیزی پس از آن فیلم، اگرچه «گرگ وال استریت» (۲۰۱۳) را نیز به شکلی تجاری ساخت، اما سرانجام با «سکوت» به مسیر هنری مورد علاقهاش بازگشت.
رسانه فندوموایر (به نقل از GQ و فار اوت)
مارتین اسکورسیزی
جزیره شاتر