-
فیلم تلویزیونی «Miss You, Love You» به نویسندگی و کارگردانی جیم رَش، که اوایل امسال در جشنواره ساندنس نمایش داده شد، همزمان با پخش از HBO با نقد مثبتی از سوی منتقدان روبهرو شده است.
آلیسون هرمن، منتقد این نشریه، فیلم را اثری کوچک از نظر مقیاس، اما پرقدرت از نظر عاطفی توصیف کرده که با تکیه بر بازیهای الیسون جنی و اندرو رنلز، روایتی تاثیرگذار از سوگ، رنجش و بخشش ارائه میدهد.
به نوشته Variety، «Miss You, Love You» اگرچه از نظر فرمت یک فیلم بلند است، اما حالوهوایی نزدیک به یک نمایش صحنهای دارد؛ چراکه بخش عمده صحنههای آن میان تنها دو شخصیت و در یک لوکیشن اصلی، یعنی خانه داین در نیومکزیکو، رخ میدهد. جنی در این فیلم نقش دایِن، زنی داغدیده را بازی میکند و رنلز در نقش جیمی، دستیار درماندهای ظاهر میشود که ناخواسته درگیر تنشهای عاطفی و خانوادگی او شده است.
در مرکز داستان، شخصیت غایبی به نام تایلر قرار دارد؛ پسر داین و رئیس جیمی که هرگز روی پرده دیده نمیشود، اما حضورش بر تمام روابط و کشمکشهای فیلم سایه انداخته است. او که خبرنگاری مشهور و دائمالسفر توصیف شده، بهجای آنکه خودش برای مراقبت از مادرش پیش از مراسم خاکسپاری همسر او حاضر شود، جیمی را به نیومکزیکو فرستاده است. منتقد Variety این تصمیم را هم بیملاحظه در قبال داین میداند و هم ناعادلانه نسبت به جیمی، که مجبور شده فراتر از وظایف شغلیاش عمل کند.
این نقد تأکید میکند که فیلم بهدرستی تایلر را تا پایان از قاب بیرون نگه میدارد و همین غیاب، به پیوند شکننده و تدریجی میان داین و جیمی معنای بیشتری میدهد. جیمی که مردی همجنسگراست و دیرتر از معمول گرایش خود را آشکار کرده، ظاهراً احساساتی یکطرفه نسبت به رئیسش دارد؛ وضعیتی که با مرزهای مبهم حرفهای، پیچیدهتر هم شده است. از سوی دیگر، پرخاشگری اولیه داین بهتدریج بهعنوان پوششی برای زخم عاطفی عمیق او آشکار میشود.
بر اساس این بررسی، در طول یک هفته تدارک مراسم خاکسپاری، داین و جیمی به واسطه تجربه مشترک مراقبت از عزیزان بیمار، ارتباطی عمیقتر پیدا میکنند. داین از همسرش هنری، نقاشی که در نهایت بر اثر بیماری پارکینسون از پا افتاده، مراقبت کرده و جیمی نیز پیشتر در کنار پدر و مادرش، دورهای طولانی از مراقبت را پشت سر گذاشته است.
Variety بهطور ویژه از اجرای آلیسون جنی تمجید کرده و مونولوگ کلیدی او را یکی از تاثیرگذارترین لحظات فیلم دانسته است؛ صحنهای که در آن داین یکی از دردناکترین تحقیرهایی را که همسرش در دوران بیماری تجربه کرده، به یاد میآورد و خود را بابت ناتوانی در حضور دائمی کنار او سرزنش میکند. در مقابل، بازی اندرو رنلز آرامتر و درونگراتر توصیف شده، اما به گفته منتقد، او نیز توانسته حس تنهایی جیمی را به شکلی ملموس منتقل کند.
در بخش پایانی این نقد آمده است که «Miss You, Love You» در مدت ۹۰ دقیقه موفق میشود هر دو شخصیت اصلی خود را بهصورت کامل و زنده بپروراند، تا جایی که برخوردهای کوتاه آنها با دنیای بیرون، از جمله همسایه کنجکاو داین با بازی بانی هانت یا کشیش محلی با بازی اسکار نونیز، تقریباً اضافی به نظر میرسند. به اعتقاد Variety، تحولات اصلی فیلم نه از رویدادهای بیرونی، بلکه از افشاگریهای تدریجی درباره روابط داین و جیمی با تایلر و هنری شکل میگیرد.
فیلم «Miss You, Love You» روز ۲۹ مه ساعت ۸ شب به وقت شرق آمریکا از HBO و HBO Max پخش میشود.
