-
با گذشت ۲۵ سال از آغاز جادوی سینمایی هری پاتر، دنیای جادوگری جی.کی. رولینگ اکنون با فقدان بسیاری از ارکان اصلی خود روبروست. برای طرفداران این مجموعه (پاترهدها)، این بازیگران تنها ایفاگر نقش نبودند؛ بلکه بخش جداییناپذیری از خاطرات کودکی و نوجوانی آنها محسوب میشدند. در صدر این لیست، فقدان مگی اسمیت (Maggie Smith) قرار دارد که در سپتامبر ۲۰۲۴ در سن ۸۹ سالگی درگذشت. او که با نقش پروفسور مینروا مکگوناگال، زنی سختگیر اما با قلبی رئوف، شناخته میشد، در تمام هشت فیلم حضور داشت و نماد استواری هاگوارتز بود. درگذشت او بار دیگر غم از دست دادن بزرگان این فرنچایز را تازه کرد.
اما مکگوناگال تنها استاد فقید نیست. نقش آلبوس دامبلدور، مدیر خردمند مدرسه، با درگذشت دو بازیگر بزرگ مواجه شد. ابتدا ریچارد هریس (Richard Harris)، که در دو فیلم اول تصویری پدربزرگگونه و مهربان از دامبلدور ارائه داد و در سال ۲۰۰۲ تسلیم بیماری شد. پس از او، مایکل گمبون (Michael Gambon) ردای مدیریت را بر تن کرد و با انرژی و اقتداری متفاوت، این نقش را تا پایان سری ادامه داد. گمبون نیز در سپتامبر ۲۰۲۳ بر اثر ذاتالریه درگذشت تا دنیای جادوگری هر دو دامبلدور خود را از دست داده باشد.
شاید دردناکترین خداحافظی برای بسیاری از هواداران، درگذشت آلن ریکمن (Alan Rickman) در سال ۲۰۱۶ بود. ریکمن با صدای بم و بازی زیرپوستیاش، سوروس اسنیپ را به یکی از پیچیدهترین و محبوبترین شخصیتهای تاریخ سینما تبدیل کرد. دیالوگ ماندگار او، "Always" (همیشه)، همچنان نماد عشق ابدی در میان طرفداران است. در کنار او، باید از رابی کولترین (Robbie Coltrane) یاد کرد؛ نیمغول مهربان، روبئوس هاگرید، که دروازهبان قلبهای هواداران بود. کولترین که در اکتبر ۲۰۲۲ درگذشت، در ویژه برنامه بیستمین سالگرد هری پاتر جملهای گفت که حالا معنای عمیقتری دارد: «من نخواهم بود، اما هاگرید خواهد بود.»
این پنج بازیگر، ستونهای اصلی کادر آموزشی و حمایتی هری پاتر بودند. میراث آنها فراتر از دیالوگها و صحنههاست؛ آنها روح هاگوارتز بودند. از سختگیریهای کلاس تغییر شکل مکگوناگال تا کلاسهای معجونسازی ترسناک اسنیپ و نصیحتهای دامبلدور، این بازیگران جادویی را خلق کردند که با مرگشان پایان نمییابد، بلکه در قاب تصویر جاودانه شده است.
