شکست سنگین نسخه هوش مصنوعی حماسه ادیسه؛ منتقدان ساخته ایلان ماسک را به زامبی تشبیه کردند

نخستین قسمت از اقتباس هوش مصنوعی حماسه ادیسه که با ابزار Grok Imagine متعلق به ایلان ماسک تولید شده است، پس از انتشار با موجی از انتقادهای تند منتقدان و مخاطبان مواجه شد و کارشناسان شخصیت‌های آن را به دلیل نگاه‌های بی‌روح و صداهای فاقد حس، به زامبی‌ها تشبیه کردند.

حواشی رقابت ایلان ماسک با کریستوفر نولان

درگیری لفظی ایلان ماسک با کریستوفر نولان بر سر فیلم ادیسه یکی از پرحاشیه‌ترین اتفاقات ماه‌های گذشته بود. ساخته سینمایی نولان با فروش بیش از ۱.۷۸ میلیارد دلار در گیشه جهانی به پرفروش‌ترین اثر کارنامه کاری او تبدیل شد. مدیرعامل تسلا ماه‌ها به اثر نولان تاخت، انتخاب بازیگران را زیر سؤال برد و وعده داد که تا پایان سال، با هوش مصنوعی فیلمی بلند، تاریخی و کاملا وفادار به هومر خواهد ساخت.

سرانجام این وعده به انتشار قسمتی حدودا هفت‌دقيقه‌ای محدود شد که به عنوان نقطه آغاز یک سریال کوتاه، با همکاری استودیوهای واندر و تحت کارگردانی دو واکر به مرحله عرضه رسید. با این حال، در حال حاضر هیچ برنامه مشخص و روشنی برای ادامه این مسیر و نمایش قسمت‌های بعدی مجموعه در دست نیست و از سوی دیگر، سرنوشت تولید فیلم بلندی هم که پیش‌تر وعده داده شده بود، کاملا نامشخص مانده و در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

انتقادهای تند منتقدان و نواقص فنی اثر

اد پاور، منتقد نشریه دیلی تلگراف، تندترین واکنش را به تصاویر منتشرشده نشان داد و شخصیت‌های این اثر را با چشمان شیشه‌ای و صداهای بی‌احساس توصیف کرد که کیفیتی زامبی‌مانند به این قسمت بخشیده‌اند و نتیجه کار در شلختگی و زنندگی ناخوشایند خود نگران‌کننده به نظر می‌رسد.

پاور در ارزیابی خود به ایرادها و خطاهای مشهود ناشی از کاربرد هوش مصنوعی پرداخت و به طور مشخص، ناهمگونی و تغییر مداوم چهره شخصیت پنلوپه را از صحنه‌ای به صحنه دیگر مورد اشاره قرار داد؛ نقصی که در نهایت او را به این جمع‌بندی رساند که این اقتباس و بازخوانی از افسانه کهن تروآ سزاوار فراموشی است و باید زیر شن‌های زمان دفن شود. با وجود این انتقادها، او طراحی صحنه‌های نبرد را تحسین کرد و یادآور شد که اتمسفر این بخش‌ها شباهت‌های مشخصی با حال‌وهوای فیلم ۳۰۰ ساخته زک اسنایدر دارد. هم‌زمان، بازتاب‌های ثبت‌شده در پلتفرم ایکس و بررسی‌های نشریه هالیوود ریپورتر نیز بر رویکردی انتقادی استوار بود و کاربران و ناظران، اثر مذکور را روایتی فاقد اصالت تاریخی و اثری بی‌روح تلقی کردند، هرچند گروهی نیز جلوه‌های فوتورئالیسم بصری آن را قابل دفاع دانسته و ستودند.