-
مینیسریال «در و تخته» که توانست با روایت متفاوت و طنزِ محترمانهاش جای خود را در میان مخاطبان باز کند، حالا در آستانه ورود به فصل دوم قرار دارد. مسعود ملکی، تهیهکننده این اثر، با تایید خبر نگارش طرح فصل دوم، نویدِ بازگشت دوباره این خانواده دوستداشتنی به قاب تلویزیون را داد.
چه انتظاری از فصل دوم داریم؟
اگر فصل اول بر روی مقوله شیرین و پرچالش «ازدواج» متمرکز بود، فصل دوم قرار است وارد فازِ جدیتر و در عین حال جذابتری شود. طبق گفتههای تهیهکننده، تمرکز اصلی بر دوران پس از ازدواج، تولد فرزند و چالشهای ریز و درشت زندگیِ مشترک خواهد بود. هدف تیم تولید، حفظ بازیگران اصلی و گسترش داستانِ آنها در دل خانوادههایشان است تا پیوستگیِ روایی اثر حفظ شود.
فرمول موفقیت: وقتی «آببندی» در کار نیست
یکی از مهمترین نکات مصاحبه مسعود ملکی، تاکید او بر کیفیت فیلمنامه است. او معتقد است تفاوت «در و تخته» با بسیاری از طنزهای تلویزیونی در پرهیز از «آببندی» است. این سریال با حذف سکانسهای اضافه، توانسته قصهای فشرده و پرکشش ارائه دهد.
اما نقطه قوت اصلی «در و تخته» را باید در «طنز دینی» آن جستجو کرد؛ عنوانی که کمتر در سینما و تلویزیون ما به درستی درک شده است. این سریال به جای تمسخر یا استفاده ابزاری، احکام دینی را به «موتور پیشبرنده قصه» تبدیل کرده است. این رویکرد نشان میدهد که ظرفیتهای دراماتیک و طنزآمیزی در جهانِ دینی وجود دارد که اگر درست پرداخت شود، مخاطب عام نیز با آن ارتباط برقرار میکند.
مسیر پر پیچ و خم تولید؛ از تلهفیلم تا مینیسریال
جالب است بدانید که «در و تخته» یکشبه به مینیسریال تبدیل نشده است. از ایده اولیه (که تلهفیلم بود) تا تبدیل آن به یک اثر سینمایی و در نهایت رسیدن به فرمت مینیسریال، مسیری طولانی (از سال ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳) طی شده است. این وسواسِ تیم تولید در انتخاب قالب مناسب، نشاندهنده احترام آنها به وقتِ مخاطب است.
خانواده؛ محور اصلیِ گفتمانِ سریال
تهیهکننده سریال با اشاره به نقشِ دولت در حمایت از ازدواج، تأکید کرد که «خانواده» دالِ مرکزی و نقطه اصلیِ فرهنگسازی است. او معتقد است تا زمانی که مهیا بودنِ شرایط در درون خانواده اتفاق نیفتد، حمایتهای بیرونیِ دولتها نیز چندان کارساز نخواهد بود. این نگاهِ واقعبینانه به مسائل اجتماعی، هسته اصلی داستانِ «در و تخته» را شکل داده است.
