هفتاد و هشتمین دوره جشنواره فیلم کن با چنان فضای سیاسی پرشوری آغاز شده که بسیاری آن را با رویدادهای اعتراضی سال ۱۹۶۸ مقایسه میکنند. سخنرانیهای افتتاحیه و برجسته شدن دوباره جنبش #میتو از جمله نشانههای این فضای متفاوت است، هرچند دستورالعملهای داخلی خود جشنواره برای «بیطرفی سیاسی» کارکنان، پرسشهایی را برانگیخته است.
در مراسم افتتاحیه که روز سهشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ (۱۳ مه ۲۰۲۵) برگزار شد، رابرت دنیرو (Robert De Niro) هنگام دریافت نخل طلای (Palme d’Or) افتخاری، به شدت از دونالد ترامپ (Donald Trump)، رئیس جمهور ایالات متحده، انتقاد کرد و او را «رئیس جمهور بیفرهنگ آمریکا» خواند. او حضار را به دفاع از دموکراسی «بدون خشونت، اما با شور و ارادهای عظیم» فراخواند و سخنانش را با شعار «آزادی، برابری، برادری» (Liberté, Égalité, Fraternité) به پایان رساند. لوران لافیت (Laurent Lafitte)، مجری مراسم، و ژولیت بینوش (Juliette Binoche)، رئیس جشنواره کن (Cannes)، نیز در سخنانی مشابه، از هنرمندان خواستند تا از جایگاه عمومی خود برای ایجاد تغییر در دنیای واقعی و پرداختن به مسائلی چون جنگ و زنستیزی استفاده کنند.
جنبش #میتو (#MeToo / #منهم) نیز امسال در کن حضوری پررنگتر از سالهای گذشته داشته است. همزمان با شب افتتاحیه جشنواره، ژرار دوپاردیو (Gérard Depardieu)، ستاره فرانسوی، به جرم تعرض جنسی به ۱۸ ماه حبس تعلیقی محکوم شد. همچنین، در اقدامی بیسابقه، جشنواره از حضور تئو ناوارو-موسی (Théo Navarro-Mussy) بر فرش قرمز فیلم «پرونده ۱۳۷» (Dossier 137) ساخته دومینیک مول (Dominik Moll) به دلیل اتهامات تجاوز و تعرض جنسی ممانعت به عمل آورد. تیری فرمو (Thierry Frémaux)، دبیر جشنواره، این اقدام را در راستای تضمین «امنیت، یکپارچگی و وقار» تمام افراد مرتبط با فیلمها دانست.
در مقابل این فضای سیاسی آشکار، برگزارکنندگان جشنواره کن دستورالعملهای داخلی سختگیرانهتری را برای کارکنان خود صادر کرده و از آنها خواستهاند تا «بیطرفی سیاسی» را در تعاملات خود حفظ کنند. این دستورالعمل همزمان با اعتراضات فعالان صنفی کارگران موقت جشنواره (اتحادیه زیر پردهها، فلاکت Sous Les Écrans La Dèche) نسبت به شرایط کاری در شب افتتاحیه، تناقضآمیز به نظر میرسد.