-
سینمای کره جنوبی در سالهای اخیر به شدت مورد توجه قرار گرفته و بسیاری از فیلمهای آن در سراسر جهان شناخته شدهاند. شاید زمانی کمتر کسی از سینمای کره چیزی میدانست، اما امروز فیلمهایی مثل انگل توانستهاند جوایز بزرگی مثل اسکار را از آن خود کنند و توجه همه را به خود جلب کنند.
فیلم های سینمای کره جنوبی به خاطر داستانهای متفاوت و جذابش معروف شده است. این فیلمها در کنار سرگرمی نگاهی تازه به زندگی و فرهنگ مردم کره ارائه میدهند. موفقیت این سینما یک شبه به دست نیامده؛ بلکه نتیجه سالها تلاش و تحولات مختلف در جامعه کره است. از فیلمهای ابتدایی تا آثار جدید، هر کدام نقشی مهم در رشد و پیشرفت سینمای کره داشتهاند.
حالا زمان آن است که نگاهی دقیقتر به این سینما بیندازیم و ببینیم چه چیزهایی باعث شدهاند تا سینمای کره جنوبی امروز به یکی از پیشروان صنعت فیلمسازی جهان تبدیل شود.
صنعت سینمای کره جنوبی در اوایل قرن بیستم و تحت اشغال ژاپن شکوفا شد. در این دوره، سینمای کره بیشتر تحت تأثیر فرهنگ و سیاست ژاپنی قرار داشت، و بسیاری از آثار اولیه، فیلمهای مستند و تبلیغاتی بودند.
در طول اشغال ژاپن، سینما در کره به شدت تحت سانسور بود و بیشتر فیلمهای تولید شده در این دوره به منظور تبلیغ منافع استعمارگران ساخته میشدند. اولین فیلم صدادار کرهای، چونهیونگجون (Chunhyangjeon) (1935) به کارگردانی لی میونگوو بود که با وجود فساد در سینمای کره جنوبی که به دلیل سانسور وجود داشت، تاثیر زیادی در فرهنگ عمومی گذاشت.
پس از پایان جنگ جهانی دوم و آزادسازی کره، سینما به عنوان ابزاری برای بیان احساسات ملیگرایانه و استقلالطلبی به کار گرفته شد. یکی از اولین فیلمهای مهم این دوره، زنده باد آزادی! (Viva Freedom) (1946) بود.
دهههای 50 و 60 میلادی به عنوان "عصر طلایی" سینمای کره شناخته میشود. در این دوره، سینمای کره شاهد تولید فیلمهایی با کیفیت بالا و محتوای فرهنگی عمیق بود. فیلمهایی مانند ندیمه (The Housemaid) (1960) به کارگردانی کیم کییونگ و گلوله بیهدف(Aimless Bullet) (1961) به کارگردانی یو هیون-موک، از جمله آثاری بودند که در این دوران به شهرت رسیدند.
در دهه 70 میلادی و تحت حکومت نظامی پارک چونگ هی، کنترل دولتی بر صنعت سینما شدت گرفت. قوانین جدید محدودیتهای بیشتری بر واردات فیلمهای خارجی اعمال کردند و دولت تلاش کرد تا فیلمهای داخلی را به ابزاری برای تبلیغ اصول حکومتی تبدیل کند. از فیلم های این دوره میتوان به دژخیم و قربانی (The Executioner and the Victim 1975) اشاره کرد.
با شروع دوران دموکراسی در اواخر دهه 80 میلادی، سینمای کره نیز دچار تحول شد. سانسورها کاهش یافت و کارگردانهای جدید و نوآور به عرصه آمدند. این دوره به عنوان "موج نوی سینمای کره" شناخته میشود که با تولیدات متنوع و نوآورانه، سینمای کره را به سطح جهانی ارتقا داد.
سینمای کره جنوبی توانسته در ژانرهای مختلف آثار بسیار با کیفیتی را تولید کند. ژانرهایی مثل درام و اکشن که از همان ابتدا در فیلم های کره ای بسیار مهم و تاثیرگذار بود و ژانرهایی هم مانند ترسناک و علمی-تخیلی در یکی دو دهه اخیر بسیار مورد توجه کارگردانان این کشور قرار گرفته است. در ادامه بیشتر این موارد را بررسی میکنیم.
ملودرامها در دهههای 1950 و 1960 میلادی بخش عمدهای از تولیدات سینمای کره را تشکیل میدادند. این ژانر به خصوص در دوره "عصر طلایی سینمای کره" بسیار محبوب بود، عناوینی مانند ندیمه (The Housemaid, 1960) از مهمترینهای این ژانر در سینمای کره هستند.
ژانر وحشت در کره جنوبی از دهه 1990 به بعد به شدت رشد کرد و با فیلمهایی مانند میزبان (The Host, 2006) و قطار به بوسان (Train to Busan, 2016) جایگاه ویژهای پیدا کرد.
تریلرها و فیلمهای جنایی نیز از جمله ژانرهای برجسته سینمای کره جنوبی هستند که توانستهاند در سطح جهانی موفقیتهای زیادی کسب کنند. یکی از معروفترین فیلمها در این ژانر، اولدبوی (Oldboy, 2003) به کارگردانی پارک چان-ووک است.
درامهای اجتماعی یکی دیگر از ژانرهای مهم سینمای کره هستند که به بررسی مسائل اجتماعی و اقتصادی میپردازند. فیلمهایی مانند انگل (Parasite, 2019) به کارگردانی بونگ جون-هو نمونه بارزی از این ژانر است.
ژانر علمی-تخیلی در سینمای کره جنوبی به مرور زمان جایگاه خود را پیدا کرد و با آثاری مانند برفشکن (Snowpiercer, 2013) به کارگردانی بونگ جون-هو به اوج خود رسید.
سینمای کره کارگردانان برجسته ای را به جهان معرفی کرده است و هر کدام از این کارگردانان با آثار ارزشمند خود نقش مهمی در شناسایی سینما کره به جهان داشتند.
بونگ جون-هو یکی از برجستهترین کارگردانان سینمای کره است که با آثار خود، مرزهای سینما را جابهجا کرده است. فیلمهای او مانند میزبان (The Host, 2006) و برفشکن (Snowpiercer, 2013) به موضوعات اجتماعی و سیاسی میپردازند. موفقیت جهانی بونگ با فیلم انگل (Parasite, 2019) به اوج رسید.
پارک چان-ووک با فیلمهایی مانند اولدبوی (Oldboy, 2003) شهرت بینالمللی کسب کرد. او به خاطر سبک بصری قوی و روایتهای پیچیده در ژانر تریلر و جنایی شناخته میشود.
کیم کی-دوک هم یکی از کارگردانان برجسته کرهای بود که با فیلمهایی مانند بهار، تابستان، پاییز، زمستان... و بهار (Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring, 2003) و پیتا (Pieta, 2012) شهرت یافت.
لی چانگ-دونگ به عنوان یک نویسنده و کارگردان برجسته، در زمینه درامهای اجتماعی و روانشناختی شناخته میشود. فیلمهایی مانند شعلهور (Burning, 2018) و شاعری (Poetry, 2010) به دلیل روایتهای عمیق و پرداخت دقیق به مسائل اجتماعی و انسانی، مورد تحسین قرار گرفتهاند.
یکی از اصلی ترین دلایلی که سینمای کره جنوبی مخصوصا در یکی دو دهه گذشته پیشرفت چشمگیری داشت، وجود بازیگران برجسته و با کیفیتی بود که هم تراز بهترینهای جهان ظاهر شدند و بازی آنها نظر بسیاری از منتقدین را جلب کرد. در ادامه به معرفی برترین و مهمترین بازیگران کره ای می پردازیم.
سونگ کانگ-هو یکی از شناختهشدهترین بازیگران کره جنوبی است که با بازی در فیلمهایی مانند میزبان (The Host, 2006) و خاطرات قتل (Memories of Murder, 2003) به شهرت رسید.
جونگ یو می یکی از بازیگران زن برجسته کرهای است که به خاطر توانایی فوقالعادهاش در به تصویر کشیدن احساسات عمیق و پیچیده، مشهور است. او با بازی در فیلم راز آفتاب (Secret Sunshine, 2007) که به کارگردانی لی چانگ-دونگ ساخته شد، جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن را به دست آورد.
لی بیونگ-هان یکی از موفقترین بازیگران مرد کرهای است که توانسته است در سطح بینالمللی نیز به شهرت برسد. او در فیلمهایی مانند آقای بد، آقای خوب و آقای عجیب (The Good, the Bad, the Weird, 2008) و من شیطان را دیدم (I Saw the Devil, 2010) نقشهای برجستهای ایفا کرده است. از آثار هالیوودی او میتوان به جی. آی. جو: ظهور کبرا (G.I. Joe: The Rise of Cobra, 2009) اشاره کرد.
کره جنوبی میزبان تعدادی از مهمترین جشنوارههای سینمایی آسیاست که نه تنها به ترویج سینمای داخلی کمک کردهاند، بلکه فیلمسازان بینالمللی را نیز جذب کردهاند.
این جشنواره که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد، به یکی از بزرگترین و معتبرترین رویدادهای سینمایی آسیا تبدیل شده است. BIFF با نمایش فیلمهایی از سراسر جهان و ارائه فرصتهای متعدد برای کارگردانان تازهکار، به پیشرفت و رشد سینمای کره کمک کرده است.
این جشنواره که بیشتر به فیلمهای ژانر وحشت، علمی-تخیلی و فانتزی میپردازد، یکی دیگر از جشنوارههای مهم کره است که در سطح بینالمللی نیز شناخته شده است.
این جشنواره بیشتر به فیلمهای مستقل و هنری اختصاص دارد و یکی از مهمترین رویدادهای سینمایی کره در حوزه فیلمهای دیجیتال و تجربی محسوب میشود.
در کشور کره جنوبی کمپانیهای بسیار مهم و تاثیرگذاری هستند که توانستهاند در بخش فیلم و سریال سازی این کشور نقش آفرینی نمایند. شاید بتوان گفت یکی از اصلیترین دلایل پیشرفت کره در این بخش همین کمپانیها بودند. این شرکتها علاوه بر فیلمسازی در تولید سریال های کره ای هم ایفای نقش میکنند و تولیدات بسیار محبوبی در سطح جهانی روانه بازار کرده اند.
این شرکت به عنوان یکی از بزرگترین و موفقترین کمپانیهای فیلمسازی در کره جنوبی شناخته میشود.
انگل (Parasite, 2019)
ادمیرال: امواج خروشان (The Admiral: Roaring Currents, 2014)
این کمپانی یکی از بازیگران اصلی در صنعت سینمای کره است که علاوه بر تولید و توزیع فیلمها، در صنعت سرگرمی نیز فعالیت گستردهای دارد.
دشمن عمومی (Public Enemy, 2002)
پسر گرگینه (A Werewolf Boy, 2012)
یکی دیگر از کمپانیهای بزرگ کرهای است.
خاطرات قتل (Memories of Murder, 2003)
دزدان (The Thieves, 2012)
اجازه دهید کمی هم در مورد برترین آثار سینمای کره صحبت کنیم. هرچند در پاراج مطالب مختلفی به صورت مستقل این بخش را پوشش داده اند ولی در اینجا تعدادی از برجستهترین ها را با هم مرور میکنیم.
این فیلم به کارگردانی کیم هان-مین با فروش بیش از ۱۳۰ میلیون دلار، پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای کره جنوبی است.
این فیلم به کارگردانی بونگ جون-هو، نه تنها پرفروش بود بلکه جوایز متعددی از جمله چهار جایزه اسکار را از آن خود کرد و به یکی از تحسینشدهترین فیلمهای تاریخ سینما تبدیل شد.
سخن پایانیسینمای کره جنوبی با تاریخچهای غنی، ژانرهای متنوع، کارگردانان خلاق، و بازیگرانی با استعداد، به یکی از برجستهترین و تأثیرگذارترین سینماهای جهان تبدیل شده است. از فیلمهای کلاسیکی که تاریخ و فرهنگ کره را به تصویر میکشند تا آثار مدرنی که مرزهای ژانر را جابهجا میکنند، سینمای کره همچنان به رشد و تحول ادامه میدهد. جالب است بدانید رده سینمای کره جنوبی از نظر فروش بر اساس مطالعات انجام شده در سال 2019 جایگاه چهارم و پس از ژاپن میباشد.
این سینما نه تنها نمایانگر خلاقیت و هنر سینماگران کرهای است، بلکه بازتابی از تغییرات اجتماعی و فرهنگی عمیق در این کشور است. بهعنوان یک نیروی جهانی، سینمای کره جنوبی بیتردید در سالهای آینده نیز همچنان تاثیرگذار خواهد بود و الهامبخش نسلهای جدیدی از فیلمسازان و مخاطبان در سراسر جهان خواهد بود.
