-
بهترین فیلم های کوتاه جهان بهطور کلی زمان گذاشتن برای تماشای یک فیلم کوتاهآموزنده و الهامبخش میتواند غیر از تغییر دیدگاه نسبت به زندگی، ذهنیت مثبتتری در کمترین زمان ممکن نیز به مخاطب انتقال دهد. در این مقاله از وبسایت پاراج قصد داریم تا به معرفی بهترین فیلم های کوتاه جهان بپردازیم.
فیلم کوتاه از محدودیتهای خاص خود برخوردار است؛ چراکه باید بتواند در کوتاهترین وقت همه افکار نویسنده و کارگردان را به تصویر بکشد. درواقع همین امر موضوعی قابل تامل است که همیشه برای فیلمسازان فیلم کوتاه در اولویت قرار دارد. فیلم کوتاه اغلب در موضوعاتی مربوط به زندگی ساخته میشود و تلاش دارد تا از سریعترین روش ممکن هدف نهایی اثر را برای مخاطب ارائه نماید.
در این بخش از مقاله وبسایت پاراج قصد داریم تا به معرفی بهترین فیلم های کوتاه براساس امتیازشان در سایت IMDb بپردازیم. پس برای آشنایی با بهترین فیلم کوتاه جهان در ادامه این مقاله با ما همراه باشید. عناوین به همراه آلبوم تصاویر و تیزرها تخصصی در اختیار شما قرار خواهند گرفت.
این فیلم کوتاه درواقع یکی از جسورانهترین دستاوردهای تاریخ سینما محسوب میشود. این اثر سفر آلن رنه به آشویتس، یازده سال پس از واقعه تلخ هولوکاست را روایت میکند. هنوز در سال 2023، بحث درباره جنایات ضد بشری که در آنجا به وقوع پیوست، امری بسیار دشوار است. ولی رنه بر این اعتقاد است که هرگز نباید زیاد منتظر ماند تا یادآوری شود که آدمی قادر به انجام چه جنایاتی هست. فیلم کوتاه شب و مه بهواسطه آنچه روایت میکند، در نگاه اول بسیار تلخ و غمانگیز است که مخاطب را به همدردی با قربانیان وادار مینماید. افشاگریهای این فیلم کوتاه بسیار عظیم است و نمیتوان آنها را غیرواقعی برشمرد. امّا نکته قابل تامل اینجاست که رنه سعی دارد نشان دهد که ما هرگز نباید بدترین رویدادهای تاریخ مدرن را به دست فراموشی بسپاریم.
فیلم کوتاه بادکنک قرمز یکی دیگر از برترین آثار در این حوزه محسوب میشود که در کشور فرانسه سال 1956 تولید شد. داستان این فیلم کوتاه روایتی از پسربچهای است که یک روز در خیابان بادکنکی قرمز مییابد. این بادکنک با دیگر بادکنکها یک تفاوتی عمده دارد و آن این است که بادکنک قرمز خودش دارای قدرت تفکر است. درواقع کارگردان از پسرش پاسکال و دختر خود سابین به عنوان بازیگر در این فیلم استفاده کرده است. این اثر از کمترین دیالوگ برخوردار است، ولی موفق شده تا نخستین فیلم کوتاهی بهشمار رود که جایزه اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی را به خودش اختصاص دهد. علاوه بر این، فیلم کوتاه بادکنک قرمز جایزه نخل طلای کن را هم از آن خود نمود.
از معروفترین آثار در لیست بهترین بهترین فیلم های کوتاه، باید به این اثر کاری از کریس مارکر اشاره کرد. فیلم کوتاه اسکله در ژانر علمی و تخیلی محصول کشور فرانسه، درواقع مجموعهای از عکسهای ثابت در موضوعاتی پسا آخرالزمانی در کنار هم است. درواقع این فیلم کوتاه الهام بخش بسیاری از آثار کوتاه دیگری مانند 12 میمون (12 Monkeys) و یکی از برترین فیلمهای کوتاه ایرانی به نام قلعه شد.
چنانچه نام یان شوانکمایر به گوشتان خورده باشد، بدون شک میدانید که به عنوان نابغهترین شخص در حوزه انیمیشن از او یاد میشود که سبکی بسیار عجیب خمیریش برای همیشه آثارش را بسیار ماندگار کرده است. از بین همه آثار جذاب شوانکمایر فیلم کوتاه ابعاد گفتگو شاید به عنوان برترین اثر این هنرمند محسوب شود. این فیلمساز در اثر مذکور سعی دارد تا مشکلات ارتباطی را با مخاطبان خودش در میان بگذارد. داستان این فیلم کوتاه به تفسیرهای نادرست، بدخواهی، خرافهپرستی و آمیختگی زبان خلاصه میشود. البته، پرداخت به این موضوعات به شیوهای خلاقانه و باورنکردنی با چهرههایی که به صورت خمیر درآمده است. در حقیقت اشیایی که در همزیستی با هم ناکام ماندهاند و همچنین استعارههای قابل تامل در این اثر نهفته شده است. در کل توان صحبت کردن از بزرگترین دستاوردهای تکامل بشر محسوب میشود، ولی ابعاد گفت و گو به مخاطبان یادآوری میکند که همین مهارت مهم نیز میتواند بهسادگی از آدمی فرار نماید.
فردریک پیشتر با فیلم کوتاه کرک (Crac) تمام مخاطبان جهان را مبهوت اثر خود کرده بود. داستان این فیلم کوتاه درباره درختی است که به صندلی گهوارهای مبدل میشد. حال شش سال پس از این اثر، فیلم کوتاه مردی که درخت کاشت را ساخت که یکی دیگر از شاهکارهای این کارگردان محسوب میشود. شایان ذکر است که این فیلم کوتاه جایزه اسکار به خود اختصاص داد، فیلمی که در شهرت فردریک بک نقش بسزایی داشت. این فیلم کوتاه بر مبنای داستانی با همین نام اثری از ژان جیونو ساخته شد. اثر قبلی کرک تنها در مدت زمان پانزده دقیقه؛ به موضوع نابودی طبیعت توسط بشریت به سرعت پراخته بود. حال فیلم کوتاه مردی که درخت کاشت طی نیم ساعت زندگی کشاورزی را روایت میکند که با خودش عهد کرد تا منظرهای متروک را با درختان سبز دوباره بازسازی کند.
فیلم کوتاه جزیره گلها کاری از خورخه فورتادو در نگاه نخست تمایل فیلم جهت شکستن تمامی عملکردهای اساسی را تحت عنوان یک درس علمیو تاریخی مخاطب را سرگرم میکند. این فیلم کوتاه اثری اغراقآمیز به نظر میآید، ولی به صورت جالبی قابل تامل است. آدمی تحت عنوان موجودی بسیار باهوش و تکامل یافته تفسیر میشود که همین امر موجب شده که به طور عجیبی احساس خوبی در بیننده ایجاد کند. در ادامه فیلم کوتاه جزیره گلها، نیت واقعی فیلمساز آشکار میگردد که تکبر آدمی را محور اصلی اثر قرار داده است. عدم وجود عشق به اشخاص دیگر همواره در اثر مشهود بوده که بیننده را با روشهای جدید و تکان دهنده آشنا مینماید. این اثر بدون شک یکی از بهترین فیلم های کوتاه جهان بهشمار میرود.
با توجه به اینکه محوریت آثار پیکسار در همه سنین و اقشار جامعه، مخاطبان هدف آنها همواره کودکان است و فیلم کوتاه پرستو این ذهنیت را علنی هویدا میسازد. داستان درباره شعبدهباز و خرگوشی در یک نمایش کنار خرابکاریهای بسیار خندهدار است. طنز احمقانه که با خلاقیت پیکسار به یکی از بهترین فیلم کوتاه های جهان مبدل میشود. فیلم کوتاه پرستو اثری قابل ستایش است که پیکسار در احمقانهترین و سرگرمکنندهترین حالت ممکن آن را برای مخاطبان خود به نمایش میگذارد.
هدر، زنی خجالتی که در یک مرکز تلفن اضطراری کار میکند، تماسی از مردی دریافت میکند که بهتدریج آشکار میشود در وضعیت بحرانی قرار دارد. هدر تلاش میکند در زمانی محدود هویت و مکان او را پیدا کند تا کمک بفرستد، و در این مسیر، ارتباطی عمیق و غیرمنتظره میان آن دو شکل میگیرد.
این فیلم کوتاه بریتانیایی به کارگردانی مت کربی (Mat Kirkby) و فیلمنامهی مشترک او با جیمز لوکاس (James Lucas)، با بازی سالی هاوکینز (Sally Hawkins) و جیم برادبنت (Jim Broadbent)، در سال ۲۰۱۵ جایزهی اسکار بهترین فیلم کوتاه لایو اکشن را در هشتاد و هفتمین دورهی جوایز آکادمی از آن خود کرد و پیش از آن نیز در جشنوارهی فیلم تربکا ۲۰۱۴، جایزهی بهترین فیلم کوتاه را دریافت کرده بود.
نکتهی جالب توجه اینجاست که هر دو نویسندهی فیلم، کربی و لوکاس، اعضای خانوادهشان در خطوط تلفن کمکرسانی مشغول به کار بودهاند و همین تجربهی نزدیک، الهامبخش نگارش فیلمنامه شد. ترکیب بازی درخشان هاوکینز، فیلمبرداری اوله برات بیرکهلند و کارگردانی دقیق کربی باعث شد این اثر با وجود سادگی ظاهریاش، به یکی از تحسینشدهترین فیلمهای کوتاه دههی گذشته بدل شود و جایگاهی ثابت در فهرست بهترین فیلمهای کوتاه جهان پیدا کند.
در جهانی که ارتباط انسانی گاه به کمترین حد خود رسیده است، یک پارکینگ خالی میتواند صحنهای برای ارتباطی غیرمنتظره و خلاقانه باشد. فیلم تایم کد یک فیلم کوتاه اسپانیایی به کارگردانی خوانخو خیمنز است که توانسته در مدت زمان کوتاه خود تأثیری عمیق و فراموشنشدنی بر مخاطبان بگذارد. این فیلم که تنها ۱۵ دقیقه طول دارد، در سال ۲۰۱۶ ساخته شده و توانسته در جشنواره فیلم کن، جایزه نخل طلای بهترین فیلم کوتاه را به دست آورد و همچنین نامزد جایزه اسکار در بخش بهترین فیلم کوتاه شد.
داستان فیلم به سادگی آغاز میشود: لونا در شیفت روز کار میکند و دیگو در شب. آنها هیچگاه یکدیگر را نمیبینند، اما یک روز لونا به واسطه یک خرابی در دوربینهای امنیتی متوجه میشود که دیگو در شیفت شب، با شور و شوق خاصی به رقص میپردازد. این کشف ساده، شروع یک ارتباط غیرمعمول بین این دو نفر میشود. آنها بدون آنکه حرفی بزنند، از طریق رقص و حرکات بدن، دنیای خود را با هم به اشتراک میگذارند.
یکی از حقایق جالب درباره این فیلم این است که تایم کد پس از دریافت نخل طلا در جشنواره کن، توانست توجه جهانی را جلب کند و در سال ۲۰۱۷ در جوایز اروپایی نیز به عنوان بهترین فیلم کوتاه انتخاب شود. خوانخو خیمنز پیش از این نیز در عرصه مستندسازی و فیلم کوتاه فعالیت داشته، اما Timecode بیتردید بزرگترین موفقیت او در عرصه بینالمللی به شمار میرود.
مجله اینترنتی نقد فیلم، راجربرتز فیلم را اینگونه توصیف میکند که:
در داستان شگفتانگیز هنری شوگر به کارگردانی وس اندرسون، به دنیایی جادویی و پر از شگفتیهای روایی رولد دال سفر میکنیم.
برای دومین جادوی سینمایی خود در سال 2023 (اولین آن فیلم زیبای "شهر سیارکی" بود)، کارگردان وس اندرسون داستانی پرپیچ و خم خلق میکند که هیچ جزئیاتی از قلم نیفتاده است. منبع الهام این داستان نویسنده معروف رولد دال است، که کتاب "آقای فاکس شگفتانگیز" او الهامبخش اولین تجربه اندرسون در انیمیشن استاپموشن بود. "فاکس" در ظاهر یک کتاب کودکانه بود، اما اندرسون به جنبههای بزرگسالانهتر و طنز تلخ و کمی ترسناک آن نیز توجه کرد.
هنری شوگر، که از زندگی مرفه ولی بیهدف خود خسته شده است، به طور اتفاقی با کتابی درباره مردی که میتواند بدون استفاده از چشمهایش ببیند، مواجه میشود. این توانایی او را به یک قمارباز ماهر تبدیل میکند، اما با گذشت زمان و تمرکز شدید بر این مهارت، هنری متوجه میشود که زندگی چیزی فراتر از ثروت و قدرت است. فیلم با سبک بصری منحصر به فرد و جذاب وس اندرسون، توانسته است نقدهای مثبتی را از منتقدان دریافت کند. این فیلم در جشنواره ونیز 2023 به نمایش درآمد و استقبال گرمی از آن شد.
فیلم «داستان شگفتانگیز هنری شوگر» توانسته است جایزه بهترین فیلم کوتاه اکشن را در جوایز اسکار 2024 به دست آورد که این موفقیت بزرگی برای وس اندرسون و تیم سازندهاش محسوب میشود.
یک ترکیب زیبا از عشق، دوستی و وسترن فیلم سبک عجیب زندگی به کارگردانی پدرو آلمودوا. این فیلم با بازی درخشان اتان هاوک و پدرو پاسکال، مخاطب را به دنیایی میبرد که در آن مرزهای عشق و وفاداری به چالش کشیده میشوند.
داستان فیلم در مورد سیلوا (پدرو پاسکال) است که پس از بیست و پنج سال با اسب به شهر برمیگردد تا دوست قدیمیاش، کلانتر جیک (اتان هاوک)، را ملاقات کند. این دو زمانی عاشق هم بودند، اما حالا جیک به دلیل سختیهای زندگی و از دست دادن سیلوا به مردی تلخ و سختگیر تبدیل شده است. ماجرای فیلم با بازگشت سیلوا و تلاش او برای برقراری دوباره ارتباط با جیک، در حالی که پسر سیلوا به جرم قتل تحت تعقیب جیک است، به اوج خود میرسد.
یکی از نکات برجسته این فیلم، همکاری آلمودوار با برند مشهور ایو سن لوران است که به فیلم حال و هوای خاص و منحصر به فردی بخشیده است. فیلم «سبک عجیب زندگی» در جشنواره فیلم کن 2023 به نمایش درآمد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. اگرچه این فیلم بهعنوان یک وسترن کوتاه ممکن است ساده به نظر برسد، اما با عمق احساسی و داستان پیچیدهاش توانسته است نظر مخاطبان و منتقدان را به خود جلب کند.
سمی که نه در بدن مار، بلکه در قلب و ذهن انسانها نهفته است. فیلم کوتاه «سم» (Poison 2023) به کارگردانی وس اندرسون، یک شاهکار خلاقانه دیگر از این کارگردان نامدار است که بار دیگر تواناییاش در روایت داستانهای ساده با جزئیات و ظرافتهای بینظیر را به نمایش میگذارد. این فیلم یکی از چهار اقتباس کوتاه وس اندرسون از داستانهای کمتر شناخته شده رولد دال است که در نتفلیکس منتشر شدهاند و از جمله فیلمهایی است که حتماً باید دیده شود.
«سم» داستان مردی به نام هری پاپ (با بازی بندیکت کامبربچ) را روایت میکند که در بستر خود در هند با این باور از خواب بیدار میشود که یک مار سمی به نام کِرایت بر روی شکمش خوابیده است. این مار به قدری خطرناک است که کوچکترین حرکتی میتواند منجر به نیش زدن و مرگ سریع او شود. هری برای نجات خود به کمک دوستش آقای وودز (با بازی دو پاتل) و دکتر گاندربای (با بازی بن کینگزلی) نیاز دارد. دکتر گاندربای سعی میکند با استفاده از کلروفرم، مار را بیهوش کرده و آن را از بدن هری جدا کند.
این فیلم نه تنها یک داستان ساده از تلاش برای بقا، بلکه نقدی تند و تیز بر تعصبات و بیعدالتیهای اجتماعی است.
حتی دیپلماسی نمیتواند جلوی جرقههای عاشقانه را بگیرد. قرمز سفید و آبی یک کمدی عاشقانهی خاص و مدرن است که در آن مرزهای جغرافیایی و سلطنتی در برابر عشق به حاشیه رانده میشوند. فیلم در سال ۲۰۲۳ از سرویس پرایم ویدئو منتشر شد و توانست با بازیهای تاثیرگذار تیلور زاخار پرز و نیکلاس گالیتزین در نقشهای الکس و هنری، توجه مخاطبان و منتقدان را به خود جلب کند.
داستان فیلم از آنجا آغاز میشود که دشمنی دیرینه بین الکس کلرمونت-دیاز، پسر رئیسجمهور آمریکا، و شاهزاده هنری بریتانیا، به نقطهای میرسد که تنشها حتی روابط دیپلماتیک بین دو کشور را تحت تأثیر قرار میدهد. به دستور سیاستمداران، آنها مجبور میشوند در یک نمایش دوستانه و ساختگی کنار هم ظاهر شوند. اما آنچه به عنوان یک دوستی مصنوعی آغاز میشود، به تدریج به یک رابطه عمیق تبدیل میگردد که هیچکس، حتی خودشان، انتظارش را نداشتند. از کاخهای سلطنتی بریتانیا تا کاخ سفید آمریکا، این دوستی به چالشهای سیاسی، اجتماعی و خانوادگی میپردازد، اما در نهایت نشان میدهد که محبت همیشه راه خود را پیدا میکند.
تغییر نقش ملکه در کتاب به پادشاه در فیلم، بر اساس تصمیم کارگردان بوده است که با توجه به مرگ ملکه الیزابت در مراحل پایانی تولید، تصمیمی بهموقع و جالب توجه بود. فیلمبرداری در لوکیشنهای زیبای بریتانیا انجام شد و یکی از صحنههای برجسته فیلم در گالری مجسمهسازی موزه ویکتوریا و آلبرت لندن فیلمبرداری شد.
فیلم چوپان (2023)، یک داستان کوتاه ولی پر از احساس و تنش است که برای کسانی که عاشق داستانهای کلاسیک کریسمس هستند، چیزی فراتر از یک داستان معمولی ارائه میدهد. این فیلم کوتاه ۳۸ دقیقهای در ماه دسامبر ۲۰۲۳ از دیزنی پلاس منتشر شد. چوپان بر اساس رمانی از فردریک فورسایت، نویسنده معروف انگلیسی، ساخته شده است و تولید مشترک استودیوهای آگو فیلمز و BKStudios با همکاری آلفونسو کوارون به عنوان تهیهکننده اجرایی بوده است.
داستان فیلم در شب کریسمس ۱۹۵۷ جریان دارد، جایی که یک خلبان نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا به نام فردی هوک در راه بازگشت به خانه برای تعطیلات است. او با امید به دیدن خانوادهاش، پروازش را آغاز میکند، اما اوضاع خیلی سریع تغییر میکند؛ تمام سیستمهای الکترونیکی هواپیمایش از کار میافتند و او در میان آبهای تاریک و بیپایان دریای شمالی گم میشود. ناامید از هرگونه ارتباط رادیویی و در حالی که سوختش تمام میشود، یک هواپیمای مرموز به نام «موسکیتو» از دل مه ظاهر میشود و او را به سلامت به زمین هدایت میکند. اما معمای واقعی زمانی آشکار میشود که فردی میفهمد که این خلبان مرموز، سالها پیش در یک ماموریت مشابه ناپدید شده است...
تراولتا که بیشتر برای نقشهایش در فیلمهای اکشن و کمدی شناخته میشود، در این فیلم کوتاه متفاوت ظاهر شده و به عنوان یکی از تهیهکنندگان اجرایی نیز نقشی کلیدی در تولید آن ایفا کرده است.
بعد از (2023) یکی از آن فیلمهای کوتاهی است که در عین سادگی، عمیقترین احساسات انسانی را به تصویر میکشد. این فیلم به کارگردانی میسان هریمن، عکاس و فعال اجتماعی معروف، نخستین تجربهی کارگردانی اوست. The After در ماه اکتبر ۲۰۲۳ از نتفلیکس منتشر شد، تنها ۱۸ دقیقه طول میکشد اما به طرز ماهرانهای دنیایی از احساسات و داستانهای ناپیدا را به مخاطب ارائه میدهد.
داستان فیلم حول محور یک رانندهی رایدشر (دیوید اویلوو) میچرخد که پس از تجربهی یک تراژدی و از دست دادن خانوادهاش در یک جنایت خشونتآمیز، زندگیاش به یک مسیر تاریک و بدون امید کشیده میشود. او با مسافرانی که روزانه در ماشینش مینشیند هیچ ارتباطی برقرار نمیکند، تا اینکه یک مسافر خاص (جسیکا پلامر) او را وادار میکند که با احساسات مدفونشدهاش روبرو شود. این فیلم با استفاده از فضاهای ساده و بدون افراط، به خوبی نشان میدهد که چگونه غم و اندوه میتواند زندگی را متوقف کند، اما گاهی یک لحظهی خاص، یک شخص خاص، میتواند بار دیگر امیدی هرچند کوچک را در دل برانگیزد.
فیلم The After با تحسین منتقدان روبرو شده است و در جشنواره HollyShorts توانست جایزه بهترین فیلم کوتاه را از آن خود کند. همچنین برای جوایز متعددی در نظر گرفته شده است، از جمله نامزدی در مراسم اسکار ۲۰۲۴ در بخش بهترین فیلم کوتاه.
یکی از نکات جالب درباره این فیلم این است که دیوید اویلوو و جسیکا پلامر پیش از این نیز در سریال "The Girl Before" با هم همکاری کرده بودند، و بار دیگر توانستند در این فیلم کوتاه، شیمی بینظیری ایجاد کنند که به جذابیت هر چه بیشتر داستان افزوده است.
مثل پدر، مثل پسر (Like Father, Like Son 2023) یکی از کوتاه ترین فیلم جهان با درون مایهای احساسی و تاثیرگذار است که با داستانی ساده اما عمیق، روابط خانوادگی، پذیرش هویت و چالشهای عاطفی را به تصویر میکشد. این فیلم با پرداختن به پیچیدگیهای ارتباط پدر و پسر، به سوالاتی درباره عشق، هویت و بخشش پاسخ میدهد.
داستان فیلم حول محور یک پسر نوجوان میگردد که در آستانه بلوغ، تصمیم میگیرد راز بزرگی را با پدرش در میان بگذارد. او با ترس از قضاوت و طرد شدن، تلاش میکند تا واقعیت وجودی خود را فاش کند. اما واکنش پدر، چیزی فراتر از انتظار اوست. این اعتراف، گذشتههای پنهان پدر را آشکار کرده و فرصتی برای بازسازی اعتماد و درک متقابل ایجاد میکند. فیلم به شکلی ظریف و هوشمندانه نشان میدهد که گاهی سکوت و پنهانکاری، عمیقترین شکافها را میان افراد ایجاد میکند و تنها راه پر کردن این شکافها، شجاعت در بیان حقیقت است.
بازیهای قوی بازیگران و دیالوگهای طبیعی، تماشاگر را به دنیای شخصیتها میکشاند. پسر نوجوان با آسیبپذیری و صداقتش، بیننده را تحت تاثیر قرار میدهد و پدر، با واکنشهای انسانی و در عین حال پیچیدهاش، تماشاگر را به فکر فرو میبرد. کارگردانی ماهرانه و فیلمبرداری هنرمندانه نیز به فیلم جلوهای واقعی و احساسی دادهاند. صحنههای پرتنش و لحظات احساسی به خوبی طراحی شدهاند تا حس همدلی را در تماشاگر برانگیزند.
مثل پدر، مثل پسر تنها درباره یک اعتراف ساده نیست؛ بلکه روایتی است درباره مواجهه با گذشته، شکستن تابوها و ساختن آیندهای روشنتر. این فیلم کوتاه با پرداختن به موضوعاتی که بسیاری از خانوادهها با آن دستوپنجه نرم میکنند، تماشاگر را به تفکر وادار میکند. در عین حال، داستانی است درباره شجاعت—شجاعت برای گفتن حقیقت، شجاعت برای شنیدن آن و شجاعت برای پذیرش و عشق ورزیدن بدون قید و شرط.
فیلم هیولاها (Monsters) در سال ۲۰۲۴ به کارگردانی ماکسیمیلیانو گونزالس چیا (Maximiliano González Chia) منتشر شد. این عنوان از فیلم های کوتاه امریکایی ترسناک داستان جسیکا، زنی جوان را دنبال میکند که پس از مرگ مرموز والدینش، به دنبال کشف رازهای ترسناک گذشته خانوادگی خود است. این اثر با ترکیبی از تعلیق و وحشت، سفری به اعماق تاریکترین ترسهای انسان را به تصویر میکشد.
هیولاها در جشنوارههای مختلفی به نمایش درآمد و جوایزی نیز کسب کرد. در جشنواره The Monthly Film Festival (TMFF) در ژانویه ۲۰۲۳، جایزه بهترین فیلم دانشجویی را برای کارگردان لیز کوالدا (Liz Cvalda) به ارمغان آورد. همچنین، در جشنواره Hollywood Blood Horror Festival در ژانویه ۲۰۲۴، جوایز بهترین کارگردانی برای لیز کوالدا و بهترین بازیگر زن برای کتی ویپل (Cathy Wippell) را دریافت کرد.
این فیلم با استفاده از جلوههای ویژه عملی و طراحی صدای برجسته، تجربهای واقعگرایانه و نفسگیر را برای تماشاگران فراهم میکند. بازیهای قوی بازیگران، بهویژه اجرای کتی ویپل، به عمق و تأثیرگذاری داستان افزوده و مخاطب را درگیر میکند.
هیولاها با استقبال مثبت منتقدان مواجه شده و بهعنوان یکی از آثار برجسته در ژانر ترسناک سال ۲۰۲۴ شناخته میشود. این فیلم با مدت زمان کوتاه خود، توانسته است تأثیری ماندگار بر جای بگذارد و تماشاگران را به تفکر در مورد ماهیت ترس و اسرار خانوادگی وادار کند.
لورتا، زنی طبقهکارگر بریتانیایی-آسیایی، در آیندهای نزدیک و آشفته زندگی میکند؛ جایی که صدای آژیر، انفجار و درگیری از پشت پنجرهاش شنیده میشود، اما او در خانه با همراهی بهظاهر آرامبخش شریک زندگیاش، زین، روزهایش را میگذراند. فیلم که تماماً از یک زاویهی ثابت روبهروی مبل خانهی آنها روایت میشود، بهتدریج لایههای پنهان این رابطه و دنیای پیرامونش را آشکار میکند.
این اثر ساختهی پردیپ ساهوتا (Pardeep Sahota) در سال ۲۰۲۴ پس از نمایش نخست در جشنوارهی فیلم بینالمللی لیدز، تاکنون در بیش از ۴۵ جشنوارهی جهانی از جمله جشنوارههای واجد شرایط اسکار، بفتا، بیفا و ملیس حضور یافته، برندهی هفت جایزه از جمله بهترین فیلم کوتاه بریتانیایی و بهترین فیلمنامه در جشنوارههای واجد شرایط بیفا شده و نامزد ۳۴ جایزهی دیگر از جمله پنج نامزدی جایزهی ملیس دارژان بوده است.
نکتهی جالب اینکه رابرت السویت، فیلمبردار برندهی اسکار فیلمهای There Will Be Blood و Nightcrawler، از تحسینکنندگان این اثر بوده و سایت Film Shortage آن را در رتبهی دوم فهرست ده فیلم کوتاه برتر سال ۲۰۲۵ خود قرار داده است. همین ترکیب از سبک مینیمال، بازیهای درخشان و مضمون تلخوشیرین دربارهی تنهایی در عصر فناوری، اوکی/نهاوکی را به یکی از پرحرفترین فیلمهای کوتاه سالهای اخیر تبدیل کرده است.
زنی هنگام بازگشت به خانه در خیابان متوجه فردی میشود، وارد اتاقش میشود و روی صندلی به خواب میرود. از همینجا رؤیایی آغاز میشود که مرز واقعیت و توهم را کاملاً محو میکند: او بارها تلاش میکند فیگوری شبحوار با نقابی آینهای را تعقیب کند، با اشیای تکرارشوندهای مثل کلید، چاقوی نان، گل و تلفن روبهرو میشود و نسخههای متعددی از خودش را میبیند. در پایان، مردی که وارد خانه میشود، زن را بیجان روی همان صندلی پیدا میکند.
این فیلم ۱۴ دقیقهای، ساختهی مایا درن (Maya Deren) و الکساندر هامید (Alexander Hammid) در سال ۱۹۴۳، جایزهی گرندپری بینالمللی بخش فیلمهای آوانگارد جشنوارهی کن در سال ۱۹۴۷ را از آن خود کرد و در سال ۱۹۹۰ بهعنوان اثری با اهمیت فرهنگی و تاریخی در فهرست ملی حفاظت از فیلم کتابخانهی کنگرهی آمریکا ثبت شد. نکتهی جالب اینکه بودجهی ساخت این فیلم تنها ۲۷۵ دلار بوده و موسیقی آن سالها بعد، در ۱۹۵۹، به آن اضافه شد.
تأثیرگذاری این اثر آنقدر عمیق بوده که در نظرسنجی ۲۰۲۲ مجلهی Sight & Sound، در رتبهی شانزدهم بهترین فیلمهای تاریخ سینما قرار گرفت؛ بالاترین جایگاهی که تا امروز یک فیلم کوتاه تجربی به دست آورده است. همین ترکیب از نوآوری بصری، بودجهی ناچیز و تأثیر ماندگار بر فیلمسازانی مانند دیوید لینچ، آن را به یکی از ستونهای تاریخ سینمای تجربی آمریکا تبدیل کرده است.
کلام آخردر این مقاله از وب سایت پاراج ما به بهترین فیلم کوتاه جهان پرداختیم. به نظر شما در فهرست بهترین فیلم کوتاه جهان جای کدامین آثار خالیست؟ در فهرست عنوان شده شما کدام فیلم کوتاه را بیشتر میپسندید؟
امید است مقاله بهترین فیلم های کوتاه برای شما مخاطبین محترم مفید بوده باشد. لطفاً پس از مطالعه کامل این مقاله نظرات شخصی خود را در زمینه بهترین فیلم کوتاه که تا حالا دیدهاید با ما در وبسایت پاراج به اشترک بگذارید.
