-
فیلم های حادثهای با تمرکز بر بلایای طبیعی، یکی از هیجانانگیزترین تجربههایی هستند که دنیای سینما به ما هدیه میدهد. این ژانر که مخاطبان را به دل طوفانها، زلزلهها، سونامیهای عظیم و حتی فورانهای آتشفشانی میبرد، با داستانهای پر از تعلیق و دلهره، نفسمان را در سینه حبس میکند.
وقتی پای این فیلمها مینشینیم، نه تنها با ماجراهای نفسگیر و قهرمانهایی که برای بقا میجنگند، روبرو میشویم، بلکه به واسطه جلوههای ویژه بینظیر و روایتهای واقعگرایانه، احساس میکنیم که خودمان هم در میان آن بلایای طبیعی حضور داریم. انگار هر لحظه ممکن است آسمان ببارد، زمین بلرزد یا دریا خشمگین شود و همه چیز را در بر بگیرد. حادثهها در هنگاه وقوع جان میگیرند و در هنگام بازگو کردن اثری هنری! پس با ما باشید تا این اثرات هنری را بیشتر بشناسید.
این فیلمها علاوه بر سرگرمکنندگی، گاهی ما را به فکر فرو میبرند و هشدارهایی جدی درباره نیروهای طبیعت به ما میدهند. در این مطلب قصد داریم تا به بررسی و معرفی برخی از بهترین فیلمهای حادثهای با محوریت بلایای طبیعی بپردازیم و شما را با تجربهای جدید و هیجانانگیز از دنیای سینما آشنا کنیم. معرفی این عناوین بدون اسپویل، به همراه آلبوم عکس جذاب، پادکستی کامل کننده و تیزرهای تخصصی انجام شده است. با امتیازدهی به فیلمها در قسمت امتیازات پاراج، عناوین مورد علاقه خودتان را درخشانتر کنید.
اگر قرار بود فاجعهای جهانی را در یک بسته سینمایی فشرده و پرهیجان تعریف کنیم، بیتردید نام روز استقلال در فهرست اول قرار میگرفت. این فیلم نماد کلاسیک فیلم های ژانر فاجعه در دهه نود است؛ ترکیبی از اکشن پرانرژی، جلوههای ویژهی انقلابی و فضایی سرشار از تنش و قهرمانی. رولند امریش با کارگردانی جسورانهاش، داستان تهاجم بیگانگان را طوری روایت میکند که بیننده نه فقط با چالشهایی کیهانی، بلکه با بحرانهای انسانی روبهرو میشود. نابودی شهرها، اضطراب عمومی و بیاعتمادی میان دولتها، بستریست که فیلم با آن بازی میکند و قهرمانانی را به تصویر میکشد که میان خاکسترها ایستادگی میکنند.
بازی ویل اسمیت با جسارتی بیپرده و کاریزماتیک، جف گلدبلوم با هوش و پیچیدگی خاصش، و سخنرانی تاریخی رئیسجمهور (بیل پولمن) که به یکی از سکانسهای بهیادماندنی تاریخ سینما تبدیل شد، از این فیلم یک نقطه عطف در سینمای فاجعهای ساختند. Independence Day یکی از بهترین فیلم های حوادث طبیعی است که همچنان پس از گذشت سالها، استانداردی برای این ژانر محسوب میشود. از لحاظ فنی هم فیلم در زمان خودش پیشرو بود: استفاده از مینیاتورها، CGI و ترکیب واقعگرایانه انفجارها، تصویری ملموس از یک آخرالزمان علمیتخیلی خلق کرد.
روز استقلال بیش از یک فیلم اکشن فاجعهمحور است. این فیلم پاسخی است به سؤال همیشگی بشر در مواجهه با ناشناختهها: وقتی زمین در خطر است، چه چیزی ما را نجات میدهد؟ اتحاد، ایمان یا تکنولوژی؟ شاید همهی آنها، اما مهمتر از همه، انسان بودن.
فیلم های حادثه ای شاید شما را بترساند و این اتفاق بدی نیست. در جهانی که تغییرات اقلیمی و دست بردن انسان در طبیعت ممکن است باعث پایان همه چیز شود، این احساسی است که باید به وجود بیآید.
داستان پس فردا پیرامون جک هال (با بازی دنیس کواید)، یک آبوهوایشناس است که پس از وقوع تغییرات ناگهانی و شدید در آبوهوای زمین، تلاش میکند تا پسرش سم (جیک جیلنهال) را که در نیویورک گرفتار شده، نجات دهد. در حالی که تغییرات اقلیمی شدید باعث بروز طوفانهای سهمگین، سیل و یخبندان میشود، جک به همراه همکارانش سعی دارد راهی برای نجات بشریت پیدا کند. در این میان، سم و دوستانش در کتابخانه عمومی نیویورک پناه میگیرند و برای بقا تلاش میکنند.
یکی از حقایق جالب درباره پس فردا این است که بسیاری از جلوههای ویژهی آن توسط تصاویر کامپیوتری (CGI) ایجاد شدهاند و باعث خلق صحنههای بسیار واقعی و مهیج از طوفانها و یخبندانها شدهاند. به عنوان مثال، صحنهای که طوفانهای سهمگین به نیویورک حمله میکنند و شهر را در برف و یخ میپوشانند، یکی از بهیادماندنیترین صحنههای فیلم است.
با بودجهای بالغ بر 125 میلیون دلار، پس فردا توانست بیش از 552 میلیون دلار در گیشههای جهانی فروش کند و به یکی از موفقترین فیلم های 2004 تبدیل شود.
فیلم پوزیدون (Poseidon) محصول 2006، بازسازیای از فیلم کلاسیک ماجراجویی در پوزیدون (The Poseidon Adventure) است که خود برگرفته از رمانی به همین نام توسط نویسندهی مطرح پل گالیگو میباشد. این اثر، که توسط وولفگانگ پترسن کارگردانی شده، سعی دارد تا همانطور که از یک فیلم فاجعهای دریاها انتظار میرود، بینندگان را با صحنههای پرتنش و حماسهگونه در یک کشتی غرقشده در گیر و دار مهیج نگه دارد. اگرچه فیلم به خوبی موفق به خلق لحظاتی هیجانانگیز میشود، اما در عین حال با نقدهایی مواجه شد که به کمعمقی شخصیتها و داستان فیلم اشاره میکند.
در این فیلم، گروهی از مسافران کشتی لوکس پوزیدون که در یک سفر دریایی بزرگ به سر میبرند، با برخورد به یک موج عظیم و بهدنبال آن غرق شدن کشتی، باید برای زنده ماندن مبارزه کنند. شخصیت اصلی فیلم، دیلن جانز که توسط جاش لوکاس بازی شده، رهبری گروهی از بازماندگان را بر عهده میگیرد. از دیگر بازیگران مشهور این فیلم میتوان به کرت راسل، امی روسوم، و ریچارد دریفوس اشاره کرد که هر کدام در نقشهایی کاملاً متفاوت از قبل ظاهر میشوند. در این میان، ریچارد دریفوس در نقش روبرت با بازی فوقالعادهاش توانسته عمق بیشتری به داستان بدهد و در کانون تحسین قرار گیرد.
یکی از جنبههای جالب این فیلم، تأکید بر جلوههای ویژه است. فیلم با استفاده از تکنولوژیهای روز، به ویژه در طراحی دیجیتالی کشتی، رکوردهایی را ثبت کرده است. در واقع، طراحی کشتی پوزیدون در این فیلم یکی از دقیقترین و جزئیترین مدلهای CGI شناخته شده است که حتی در کتاب رکوردهای جهانی گینس 2010 نیز به عنوان یکی از برجستهترین نمونههای طراحی دیجیتال معرفی شد.
در ابتدای فیلم، صحنهی غرق شدن کشتی به شکلی بسیار چشمگیر و پرهزینه ساخته شده است. هزینه این صحنه به طور تقریبی 2.5 میلیون دلار بوده که به خودی خود نشاندهندهی سطح بالای سرمایهگذاری در این فیلم است. در اینجا، پترسن همانند فیلمهای قبلیاش، مانند طوفان کامل (The Perfect Storm) و Das Boot، از تکنیکهای پرحادثه و تنشزا بهره میبرد تا لحظاتی پر از اضطراب و وحشت را به تصویر بکشد.
وقتی توفانی مرگبار آسمان یک شهرک کوچک در ایالت مین را میشکافد، کسی گمان نمیبرد که غباری غلیظ و مرموز به دنبال آن، دروازهای به دنیایی از وحشت خالص بگشاید. «مه» با اقتباس از رمان کوتاه استیون کینگ، دیوید درایتون و پسرش را در میان جمعیتی وحشتزده در یک سوپرمارکت محبوس میکند، درست زمانی که تودهای غلیظ از مه، هیولاهایی ناشناخته را با خود به همراه میآورد. اما هراسانگیزترین بخش داستان نه در بیرون، بلکه در درون همان دیوارهاست؛ جایی که ترس، انسانها را به موجوداتی بهمراتب خطرناکتر از هیولاهای مه تبدیل میکند و جنون جمعی، شعلهور میشود.
توماس جین در نقش دیوید درایتون، هنرمندی که ناگهان باید رهبری بازماندگان را بر عهده بگیرد، بازی درخشانی ارائه میدهد. مارشا گی هاردن در نقش خانم کارمودی، زنی متعصب که وحشت را به تعصبی مرگبار بدل میکند، یکی از بهیادماندنیترین آنتاگونیستهای سینمای وحشت را خلق میکند. لوری هولدن در نقش آماندا دانفری، آندره براگر در نقش برنت نورتون، و توبی جونز در نقش اُلی ویکس نیز از دیگر بازیگران کلیدی این اثر هستند. کارگردانی فیلم را فرانک دارابونت، خالق آثاری چون «رستگاری در شاوشنک»، بر عهده داشته است.
مارشا گی هاردن برای بازی در این فیلم موفق به دریافت جایزه ساترن بهترین بازیگر نقش مکمل زن در سال ۲۰۰۸ میلادی شد و فرانک دارابونت نیز نامزد جایزه ساترن بهترین کارگردانی گردید. نکته شگفتانگیز این فیلم، پایانبندی کاملاً متفاوت آن نسبت به رمان اصلی است؛ پایانی بهغایت تلخ و غافلگیرکننده که به گفته منابع موجود، حتی خود استیون کینگ نیز آرزو کرده بود ایکاش خودش به چنین پایانی فکر کرده بود. فیلم در ۳۰ آبان ۱۳۸۶ (۲۱ نوامبر ۲۰۰۷) در سینماهای آمریکا اکران شد.
آیا تا به حال به این فکر کردهاید که پایان دنیا چگونه خواهد بود؟ اگر کنجکاوید و میخواهید در مورد این پرسش تخیلی و هیجانانگیز بیشتر بدانید، بهترین فیلم های حادثه ای تاریخ سینما اینجا هستند تا به شما پاسخ دهند.
داستان فیلم 2012 بر اساس پیشبینیهای پایان دنیا در تقویم مایایی شکل گرفته است. داستان از زمانی آغاز میشود که آدریان هلمزلی، زمینشناس آمریکایی، از طریق یک دوست اخترفیزیکدان در هند متوجه میشود که نوعی نوترینو از فوران خورشیدی باعث گرم شدن هسته زمین شده است.
در سال 2010، چهل و شش کشور تصمیم میگیرند نه کشتی عظیم برای نجات بخشی از انسانها و میراث فرهنگی بسازند. در این میان، جکسون کورتیس، نویسندهای که اکنون به عنوان راننده برای یک میلیاردر روسی کار میکند، با نشانههایی مواجه میشود که حاکی از وقوع یک فاجعه جهانی است. او تلاش میکند خانوادهاش را نجات دهد و به کشتیهای نجات برساند.
یکی از نکات جالب درباره فیلم 2012 این است که فاجعههای بزرگ فیلم به جای اینکه در تاریخ 21 دسامبر، روز انقلاب زمستانی، رخ دهد، به چند قبل منتقل شدهاند. این تغییر به سازندگان فیلم این امکان را داد تا از تزیینات مربوط به تعطیلات زمستانی خودداری کنند و صحنهها را در تابستان فیلمبرداری کنند.
گاهی هولناکترین دشمن بشریت، نه هیولایی از جنس افسانه، بلکه موجودی نامرئی و میکروسکوپی است. «شیوع» با نگاهی هوشمندانه و تکاندهنده، مسیر یک ویروس کشنده به نام MEV-1 را از نخستین قربانی در هنگکنگ تا فروپاشی نظم اجتماعی در سراسر جهان دنبال میکند. فیلم با روایتی موازی و چندلایه، تلاشهای مراکز کنترل بیماری، سازمان بهداشت جهانی، و مردم عادی را برای مقابله با بیماریای که در عرض چند روز جان انسانها را میگیرد، به تصویر میکشد؛ در حالی که ترس و بیاعتمادی بهمراتب سریعتر از خود ویروس در جامعه گسترش مییابد.
مت دیمن در نقش میچ ایمهاف، مردی که همسر و فرزندش را به این بیماری از دست میدهد، تلاشی نومیدانه برای محافظت از دخترش را به نمایش میگذارد. کیت وینسلت در نقش دکتر ارین میرز، اپیدمیولوژیستی که جانش را فدای مبارزه با بیماری میکند، و جود لا در نقش خبرنگاری جنجالی به نام آلن کروموید، از شخصیتهای کلیدی داستان هستند. مارین کوتیار در نقش دکتر لئونورا اورانتس، لارنس فیشبرن در نقش دکتر الیس چیور، و گوینت پالترو در نقش بث ایمهاف نیز در این اثر ایفای نقش کردهاند. کارگردانی این فیلم بر عهده استیون سودربرگ بوده است.
از نظر جوایز رسمی، «شیوع» عمدتاً با تحسین منتقدان همراه بود تا جوایز بزرگ؛ فیلم نامزد جایزه ساترن در رده بهترین فیلم ترسناک شد و لارنس فیشبرن نیز نامزد جایزه NAACP Image برای بهترین بازیگر مرد گردید. اما نکته واقعاً خیرهکننده این اثر، ماهیت پیشگویانهی آن است؛ فیلمی که با مشورت گرفتن از سازمان بهداشت جهانی و متخصصان بیماریهای عفونی ساخته شده بود، نزدیک به یک دهه بعد، در جریان همهگیری کووید-۱۹، بهطرز شگفتآوری با واقعیتهای جهانی مطابقت پیدا کرد؛ از قرنطینهها و فاصلهگذاری اجتماعی گرفته تا سردرگمی اطلاعاتی و نظریههای توطئه، تا جایی که بسیاری از تماشاگران در سالهای ۲۰۲۰ به بعد بار دیگر بهسراغ این فیلم رفتند. اکران آن در ۱۸ شهریور ۱۳۹۰ (۹ سپتامبر ۲۰۱۱) صورت گرفت.
حوادث طبیعی میتوانند با تراژدی همراه باشند! بلاخره افراد به تنهایی در یک حادثه قرار نمیکیرند و خانواده وقتی درگیر میشود هر جان نیاز به محافظت دارد و هر محافظت تا پایان جان است.
غیرممکن داستان واقعی خانوادهی بلون را روایت میکند که در تعطیلات کریسمس 2004 در تایلند بودند و با وقوع سونامی مرگبار اقیانوس هند روبرو شدند. فیلم به طور ویژه به ماریا (نائومی واتس) و لوکاس (تام هالند)، پسر بزرگ خانواده، میپردازد که پس از جدا شدن از بقیه اعضای خانواده، تلاش میکنند تا به کمک یکدیگر زنده بمانند و دوباره به هم بپیوندند. این داستان از دل عشق، شجاعت و ارادهی انسانی نشأت میگیرد و توانسته است تاثیر عمیقی بر بینندگان بگذارد.
یکی از نکات جالب درباره غیرممکن این است که صحنهی ضربه خوردن سونامی به تفریگاه تنها یک بار فیلمبرداری شد، زیرا بازسازی مجدد صحنه هزینهبر بود. همچنین، بسیاری از بازیگران فرعی فیلم، بازماندگان واقعی سونامی بودند که به خلق واقعیترین تصویر ممکن از این فاجعه کمک کردند.
فرآیند تولید صحنههای سونامی بسیار پیچیده و زمانبر بود؛ تهیهی ده دقیقه از این سکانس یک سال زمان برد. بخشهایی از فیلم در مکان واقعی که خانوادهی بلون تعطیلات خود را سپری میکردند فیلمبرداری شد، اما برای صحنههای تخریب، از یک مدل مقیاسشده استفاده شد. علاوه بر این، نائومی واتس برای ایفای نقش ماریا نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد.
در میان بهترین فیلم های ژانر فاجعه آثاری وجود دارند که تاریخ و افسانه را با هم ادغام کردهاند و روایتی جدید از فجایع طبیعی را بازگو کردهاند.
داستان پمپی در سال 79 میلادی اتفاق میافتد و حول محور یک برده گلادیاتور به نام میلو (کیت هرینگتون) میچرخد. میلو عاشق کاسیا (امیلی براونینگ) میشود، دختری که پدرش او را به ازدواج یک سناتور فاسد رومی به نام کوروس (کیفر ساترلند) وادار کرده است. در حالی که فوران آتشفشان وزوو شهر پمپی را در بر میگیرد، میلو باید برای نجات کاسیا و فرار از مرگ، با زمان مسابقه دهد. در این میان، دوستی میلو با آتیکوس (آدواله آکینویه آگباجه)، یک گلادیاتور دیگر، نقشی کلیدی در تلاشهایش برای بقا دارد.
یکی از حقایق جالب درباره فیلم پمپی این است که کیت هرینگتون برای نقش میلو تمرینات بسیار سخت و فشردهای انجام داد تا بدنی عضلانی و قوی به دست آورد. کارگردان فیلم، پل دبلیو. اس. اندرسون، تأکید کرده که هیچ گونه تغییرات دیجیتالی بر روی بدن هرینگتون اعمال نشده و تمام صحنهها واقعی هستند.
همچنین، در فیلم به تفاوت در معانی حرکات دست در مسابقات گلادیاتورها اشاره شده است. برخلاف تصور عمومی که شست بالا به معنای زندگی و شست پایین به معنای مرگ است، در روم باستان این حرکات معانی متفاوتی داشتند.
وقتی حرف از بلایای طبیعی و حادثهها میزنیم شاید پر طرفدارترین زیر ژانر در این عناوین نمونههای فیلم سینمایی سیل و زلزله باشد، اتفاقاتی که قابل لمس هستند، بسیار پیش میآیند و همین موضوع آنها را هیجان انگیزتر از همیشه کردهاست.
داستان سن آندریاس حول محور یک زلزله عظیم در کالیفرنیا میچرخد. ری گینز (با بازی دواین جانسون) یک خلبان نجات هلیکوپتر در آتشنشانی لس آنجلس است که به همراه همسر جدا شدهاش، اما (کارلا گوجینو)، سفری خطرناک را برای نجات دخترشان، بلیک (الکساندرا داداریو) از ویرانههای سانفرانسیسکو آغاز میکنند. این زلزله به اندازهای شدید است که نه تنها ساختمانها و زیرساختها را تخریب میکند، بلکه موجی از سونامیهای بزرگ را نیز به راه میاندازد.
این فیلم محصول ایالات متحده است و با بودجهای بالغ بر 110 میلیون دلار تولید شد. اکران جهانی این فیلم از 29 می 2015 آغاز شد و توانست بیش از 474 میلیون دلار در گیشه جهانی فروش کند.
سایت راجر ابرت درباره این فیلم در مقالهای مینویسد:
اما جالب این است که با وجود اینکه فیلم از نظر محتوایی چندان شگفتانگیز نیست، واقعاً خوب عمل میکند و صحنههای هیجانانگیزی را ارائه میدهد که واقعاً تنشزا هستند، حتی با وجود اینکه ما مطمئن هستیم همه شخصیتهای اصلی که باید به آنها اهمیت بدهیم، در نهایت سالم میمانند. کارگردانی براد پیتون بهویژه در صحنههای سریع و پر از فاجعه بسیار موثر است، از فرو ریختن سد هوور تا شکستن پل گلدن گیت.
یکی از رسالتهای فیلم های حادثه ای این است که به شما نشان دهد یک بلای طبیعی چقد ویرانگر است. وقتی حرف از فیلم های حادثه ای بر اساس واقعیت باشد، این نگرش بیشتر و کاملتر ایجاد میشود.
داستان موج حول محور یک زمینشناس با نام کریستیان ایکیورد (با بازی کریستوفر جونر) میچرخد که در منطقه توریستی گیرانگر زندگی میکند. او متوجه میشود که یک بخش از کوه آکرنس در حال سقوط است و این موضوع میتواند منجر به یک سونامی عظیم شود. کریستیان با تمام تلاش سعی میکند تا خانوادهاش و سایر ساکنان منطقه را از خطر آگاه کند و آنها را به مکان امنی برساند، اما تنها ده دقیقه برای نجات وجود دارد.
فیلم موج بر اساس یک واقعه واقعی ساخته شده است. در تاریخ 7 آوریل 1934، در منطقه تافجورد، بخش بزرگی از یک کوه فرو ریخت و یک سونامی به ارتفاع 62 متر ایجاد کرد که دو روستا را نابود کرد و باعث کشته شدن دهها نفر شد.
تمامی بازیگران فیلم خودشان بدلکاریهای فیلم را انجام دادند. کریستوفر جونر برای یک صحنه کلیدی در فیلم، تحت آموزش غواصی آزاد قرار گرفت تا بتواند نفس خود را به مدت سه دقیقه زیر آب نگه دارد. موج توانست در گیشه نروژ بسیار موفق باشد و به پرفروشترین فیلم سال 2015 در این کشور تبدیل شود.
در دل کوههای سوزان آریزونا، داستانی نفسگیر از شجاعت انسانی روایت میشود که ریشه در واقعیتی تلخ و باورنکردنی دارد. «تنها شجاعان» با اقتباس از مقالهای واقعی، سرگذشت گروه نخبهای از آتشنشانان به نام «هاتشاتهای گرانیت مانتین» را به تصویر میکشد؛ مردانی که با دستان خالی و ارادهای آهنین، در برابر شعلههای خشمگین طبیعت ایستادند. فیلم با روایتی حماسی، مسیر شکلگیری این تیم را از دل ناامیدی و بیاعتباری نشان میدهد تا جایی که به یکی از معتبرترین گروههای مبارزه با آتش در کشور تبدیل میشوند؛ اما اوج داستان در ژوئن ۲۰۱۳ رقم میخورد، زمانی که آتشسوزی سهمگین «یارنل هیل» جان نوزده تن از بیست عضو این تیم را میستاند و فیلم را به یکی از تکاندهندهترین روایتهای حادثهای سینما بدل میکند.
جاش برولین در نقش اریک مارش، سرپرست سرسخت و آرمانگرای تیم ظاهر میشود؛ مردی که رؤیای ساختن گروهی افسانهای را دنبال میکند. مایلز تلر نقش برندن مکدونا، جوانی سرگردان در گرداب اعتیاد را بازی میکند که فرصتی دوباره برای زندگی مییابد. جف بریجز در نقش دوین استاینبرینک و جنیفر کانلی در نقش آماندا مارش، همسر فداکار اریک، بار احساسی داستان را بر دوش میکشند؛ در کنار آنان جیمز بج دیل و تیلور کیچ نیز از اعضای کلیدی این تیم دلاور را جان میبخشند.
از نظر افتخارات، «تنها شجاعان» در سال ۲۰۱۸ میلادی (برابر با ۱۳۹۶ شمسی) دو نامزدی جایزه VES برای جلوههای ویژه بصری برجسته در بخشهای شبیهسازی آتش و دود دریافت کرد و همچنین نامزد جایزه انجمن منتقدان فینیکس برای بهترین موسیقی متن اصلی («Hold the Light») شد. نکتهای که این فیلم را از آثار مشابه متمایز میکند، وفاداری شدیدش به واقعیت است؛ فیلم به یاد قربانیان واقعی این فاجعه ساخته شده و بسیاری از جزئیات آن مستقیماً برگرفته از زندگی واقعی اعضای گرانیت مانتین هاتشاتس است. فیلم در ۲۸ مهر ۱۳۹۶ (۲۰ اکتبر ۲۰۱۷) اکران شد.
یکی از احساست جذاب در بسیاری از فیلمها این است که شما از وقوع یک فاجعه باخبر هستید اما هیچ راهی برای جلوگیری از آن وجود ندارد، آدرنالین، ترس، هیجان و گاهی نا امیدی، چیزهایی هستند که میتوانید در یک فیلم سینمایی پیش بینی حوادث پیدا کنید.
داستان زمین لرزه سه سال پس از وقایع فیلم موج رخ میدهد. کریستیان ایکیورد، زمینشناس که از تسونامی گریرنگر جان سالم به در برده، اکنون در تلاش است تا از جدایی از همسرش ایدون و فرزندانشان، جولیا و سوندری، عبور کند. پس از مرگ همکار زمینشناسش، کنراد لیندبلوم، در حادثهای در تونل اسلوفجورد، کریستیان با استفاده از تحقیقات کنراد متوجه نشانههایی از وقوع یک زلزله بزرگ در آینده نزدیک در اسلو میشود.
با وقوع زلزله، کریستیان باید تلاش کند تا خانوادهاش را از خطر نجات دهد. این زلزله عظیم، شهر اسلو را به ویرانی میکشد و کریستیان به همراه ماریت، دختر کنراد، باید برای نجات خود و عزیزانشان با زمان مسابقه دهند.
فیلم زمین لرزه توانست در جوایز آماندا 2019 جایزه آماندای مردم و بهترین جلوههای ویژه را کسب کند و همچنین در دستهبندیهای بهترین فیلم نروژی در اکران سینمایی و بهترین کارگردانی تولید/صحنهسازی نامزد شود. فیلم زمین لرزه با فروش جهانی بیش از 14 میلیون دلار، توانست جایگاه خوبی در گیشههای بینالمللی به دست آورد و همچنین با فروش ویدئویی خانگی، به موفقیت خود افزود.
فیلم خزنده (Crawl) محصول 2019، ساخته الکساندر آجا (Alexandre Aja) و با حضور کایا اسکوادلاریو (Kaya Scodelario) و بری پپر (Barry Pepper)، یک تریلر بقا است که تنها در یک مکان محدود میگذرد، اما از همان ابتدا شما را به دنیای پرتنش و وحشتزای خود میکشاند. داستان این فیلم حول محور هیلی کلر (با بازی اسکوادلاریو) و پدرش دیوید کلر (بری پپر) میچرخد که در میان طوفان سهمگین در فلوریدا گرفتار میشوند. وقتی که طوفان به خانه آنها حمله میکند و سیلابها خانه را پر میکنند، این دو شخصیت نه تنها باید با خطرات طبیعی مقابله کنند، بلکه باید با تهدیدات دیگر، از جمله کروکودیلهای وحشی نیز روبهرو شوند.
نکتهای که خزنده را از بسیاری از فیلمهای مشابه متمایز میکند، شخصیتهایش هستند که در دل شرایطی که حتی بقا را غیرممکن میکند، رشد میکنند. هیلی که یک شناگر حرفهای است، و پدرش که به دلیل جراحتهای ناشی از طوفان در شرایط بدی قرار دارد، باید با هم برای زنده ماندن تلاش کنند. این فیلم مانند یک سوارکاری پر سرعت، شما را در یک تجربه هیجانانگیز و پرتنش قرار میدهد، جایی که هیچ چیز قابل پیشبینی نیست.
در پشت صحنه، یکی از نکات جالب این است که کایا اسکوادلاریو خود پیشنهاد داده بود که شخصیتش در بیشتر فیلم پا برهنه باشد. دلیل او این بود که در چنین شرایطی، اگر در گل و لای یا فضولات گام بگذارید، طبیعتاً تمایل دارید که کفشهایتان را درآورید. این ایده، جزئیات واقعگرایانهای به فیلم اضافه کرد و شخصیتهای فیلم را از لحاظ انسانی عمیقتر کرد.
در حالی که به نظر میرسد این فیلم در ابتدا یک اثر ترسناک ساده به نظر بیاید، اما در حقیقت ترکیبی از ژانرهای مختلف است: از هیجانانگیز گرفته تا درام خانوادگی و تریلر بقا. از جایی که شما با شخصیتها همراه میشوید.
چیزی که زیر ژانر فیلم سینمایی حادثه ای را جذاب میکند گستردگی اتفاقاتی است که به عنوان فجایع در نظر گرفته میشوند. از زمین لرزه و سیل و آتشفاشان گرفته تا حوادثی که میتواند پایان زندگی نسل بشر باشد.
گرینلند داستان جان گریتی (جرارد باتلر)، همسر جدا شدهاش الیسون (مورنا باکارین) و پسرشان ناتان (راجر دیل فلوید) را روایت میکند که در تلاش برای نجات خود از دنبالهداری که به زمین برخورد خواهد کرد، سفری خطرناک را آغاز میکنند. با نزدیک شدن به زمان برخورد و انتشار اخبار فاجعهبار از تخریب شهرها، خانواده گریتی باید در برابر بدترین و بهترین جنبههای انسانیت ایستادگی کنند تا بتوانند به پناهگاهی امن در گرینلند برسند.
فیلم با همکاری کامل وزارت دفاع ایالات متحده تولید شده است. گرینلند در دوران شیوع ویروس کرونا به صورت ویدئوی درخواستی نیز منتشر شد و تخمین زده میشود که حدود 32 میلیون دلار از این طریق درآمد کسب کرده باشد. این فیلم در گیشههای بینالمللی موفق به کسب 43.1 میلیون دلار شد و با استقبال خوبی روبرو شد. همچنین گرینلند پس از اکران در چین و مکزیک نیز به فروش قابل توجهی دست یافت.
یکی از بهترین مسائلی که ممکن است در فیلم های حادثه ای با آن مواجه شوید، شکل برخورد کارگردان با حوادث است. هرچند بسیاری از این فیلمها شما را به اکشن، هیجان و ترس میبرند برخی از آنها با کنایه و طنز سیاه افراد را هدف گرفته درباره بیتوجهی آنها هشدار میدهند.
داستان بالا رو نگاه نکن دربارهی کیت دیبیاسکی (با بازی جنیفر لارنس)، یک دانشجوی دکترا در رشتهی نجوم است که یک دنبالهدار خطرناک را کشف میکند که به سمت زمین در حال حرکت است. استاد او، دکتر رندال میندی (لئوناردو دیکاپریو)، این یافته را تایید میکند و پیشبینی میکند که دنبالهدار در حدود شش ماه با زمین برخورد خواهد کرد و یک فاجعهی جهانی ایجاد خواهد کرد. اما وقتی آنها این خبر را به کاخ سفید میبرند، با بیتفاوتی رئیس جمهور جانین اورلین (مریل استریپ) و پسرش جیسون (جونا هیل) مواجه میشوند.
راجر ابرت درباره این فیلم در نقدی مینویسد:
تقریباً بیاهمیت است که این بدترین فیلم مککی تا به امروز باشد، زیرا چیزی بسیار دیوانهکنندهتر درباره وعده، پتانسیل و اهمیتی که بالا رو نگاه نکن بر خودش تحمیل کرده وجود دارد. این فیلم، البته، درباره گرمایش جهانی است و اینکه ما به اندازه کافی در این باره اقدام نمیکنیم یک فرضیه خندهدار برای یک کمدی پرستاره با پیامدهای ناراحتکننده. اما مککی این تمثیل را با هوای داغ پر کرده است، میخواهد ما از شوخیهای متوسط آن شگفتزده شویم و سپس از آنها خفه شویم.
برخلاف بسیاری از فیلم های ژانر فاجعه که با سروصدای زیاد و ویرانیهای شکوهمند همراهاند، فیلم دنیا را پشت سر بگذار با آرامشی مرموز و اضطرابی خزنده آغاز میشود. داستان در دل سکوتی مهآلود اتفاق میافتد. خانوادهای که به ظاهر برای تعطیلات به خانهای دور از شهر رفتهاند، ناگهان با قطعی ارتباطات، خاموشی برق و اطلاعات ناقص مواجه میشوند. همین عدم قطعیت، داستان را پیش میبرد؛ نه آنچه میدانیم، بلکه آنچه نمیدانیم.
سام اسماعیل، خالق سریال Mr. Robot، اینبار سراغ ساخت فیلمی فاجعهمحور رفته، اما در لایههایی عمیقتر. بازیهای خیرهکننده جولیا رابرتس، ماهرشالا علی و ایتن هاوک، پوستهای از بیاعتمادی، ترس و روابط شکننده میان انسانها را میسازند. در این فیلم خبری از سقوط ساختمانها و برخورد شهابسنگ نیست، اما سقوط اعتماد، فروپاشی روان و ترس از ناشناختهها بهمراتب سهمگینتر است. درست به همین دلیل است که این اثر جایگاه خود را در میان بهترین فیلم های حوادث طبیعی پیدا کرده، هرچند بهجای هیاهو، با تردید و بیاعتمادی به هدف میزند.
Leave the World Behind یک بازتعریف جسورانه از فیلم های فاجعه ای است. اثری که نشان میدهد گاهی فاجعه نه بیرون از خانه، بلکه در ذهنها شروع میشود. آنچه مخاطب را درگیر میکند، نه فقط خطر بیرونی، بلکه این پرسش درونی است: اگر جهان خاموش شود، آیا ما میتوانیم هنوز به یکدیگر اعتماد کنیم؟ فیلمی که در سکوتش فریاد میزند، و در تاریکیاش روشنی میجوید.
با پیشرفت تکلونوژی و جلوههای ویژه فیلم های حادثه ای جدید توانستهاند مخاطبان بسیاری به دست آورند و در میان آثار مختلف بدرخشند.
گردبادها داستان گروهی از شکارچیان طوفان را روایت میکند که در حال تعقیب یک سری گردبادهای خطرناک در اوکلاهما هستند. کیت کوپر، یک هواشناس سابق که اکنون در نیویورک کار میکند، توسط دوستش جاوی به صحنه طوفانها برمیگردد تا یک سیستم جدید ردیابی را آزمایش کنند. در این میان، تایلر اوونز، یک اینفلوئنسر شبکههای اجتماعی که برای هیجان و لایکها طوفانها را تعقیب میکند، نیز وارد داستان میشود. با شدت گرفتن فصل طوفانها، این گروهها با پدیدههای جوی بیسابقهای مواجه میشوند که آنها را در مسیری پر از خطر و ماجراجویی قرار میدهد.
یکی از نکات جالب درباره گردبادها این است که فیلم به صورت کامل بر روی فیلم 35 میلیمتری کداک و در لوکیشنهای واقعی در اوکلاهما فیلمبرداری شده است. این تصمیم به خاطر ثبت رنگهای طبیعی و زندهای که تنها فیلمهای 35 میلیمتری میتوانند ارائه دهند، گرفته شد.
همچنین، جیمز پاکستون، پسر بیل پاکستون، در یک صحنه از فیلم حضور دارد و ادای احترامی به فیلم اصلی Twister است. در این فیلم، دیالوگهای خاصی نیز وجود دارد که به فیلم اصلی اشاره میکنند؛ به عنوان مثال، کیت در صحنهای میگوید من برنمیگردم! که به دیالوگ معروف بیل پاکستون در فیلم اصلی اشاره دارد.
گردبادها توانست در روز افتتاحیه بیش از 10 میلیون دلار فروش کند و یکی از موفقترین فیلمهای فصل تابستان 2024 شد.
در دل شعلههایی که در سال ۲۰۱۸ ویرانگرترین آتشسوزی تاریخ کالیفرنیا را رقم زدند، داستانی از فداکاری خالص شکل میگیرد که نفس هر بینندهای را در سینه حبس میکند. «اتوبوس گمشده» با اقتباس از رویدادی کاملاً واقعی در جریان آتشسوزی مهیب «کمپ فایر» که شهرک پارادایس را به خاکستر بدل کرد، راننده اتوبوسی مدرسه به نام کوین مککی را دنبال میکند که ناگهان مسئولیت نجات جان بیستودو کودک را بر عهده میگیرد. آنچه قرار بود مسیری روتین باشد، به سفری هولناک در میان دود خفهکننده، شعلههای سرکش، جادههای مسدود و آشوبی تمامعیار بدل میشود؛ سفری که کارگردانی پل گرینگراس (Paul Greengrass)، استاد بلامنازع سبک مستندگونه و نفسگیر سینما، آن را به تجربهای کاملاً غوطهورکننده تبدیل کرده است.
متیو مککانهی در نقش کوین مککی، مردی زخمخورده از گذشته و درگیر با فرزندی که از او فاصله گرفته، بازیای سرشار از یأس و در عین حال عزمی خدشهناپذیر ارائه میدهد. آمریکا فررا در نقش مری لودویگ، معلمی که آرامش و شجاعتش تکیهگاه کودکان وحشتزده میشود، انرژی احساسی فیلم را کامل میکند. یول واسکز در نقش رئیس آتشنشانی مارتینز و اشلی اتکینسون در نقش روبی بیشاپ، اپراتور دیسپچ، از دیگر بازیگران کلیدی این اثر هستند که بر پایه کتاب مستند «پارادایس» نوشته لیزی جانسون ساخته شده است.
این فیلم که در ۲۸ شهریور ۱۴۰۴ (۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵) در سینماها اکران و سپس از طریق اپل تیویپلاس در دسترس تماشاگران قرار گرفت، موفق شد نامزد جایزه اسکار بهترین جلوههای بصری در آیین نودوهشتم شود؛ دستاوردی که در میان رقبای سنگینی چون «آواتار: آتش و خاکستر» و «اف۱» بهواقع غافلگیرکننده ارزیابی شد. فیلم همچنین نامزد جایزه بفتا و جایزه VES در همین رده گردید و آمریکا فررا جایزه Trailblazer را برای سینمای لاتین دریافت کرد. نکته جالب توجه این اثر آن است که یکی از معلمان واقعی حاضر در ماجرا، به دلیل تمایل نداشتن به حضور در روایت، از داستان فیلم حذف شده و شخصیت مری لودویگ ترکیبی از چند فرد واقعی است؛ ضمن آنکه فرزند و مادر واقعی متیو مککانهی نیز در نقشهای فرعی این فیلم ظاهر شدهاند.
سخن پایانیفیلمهای فاجعهای، با ترکیب هیجان و دلهره، ما را به تجربههایی فراتر از واقعیت روزمره میبرند و یادآوری میکنند که طبیعت چقدر میتواند بیرحم و غیرقابل پیشبینی باشد. از 2012 با تصاویر خیرهکننده از پایان دنیا، تا پمپی و سن آندریاس که ما را به قلب بلایای طبیعی میبرند، این فیلمها با داستانهای خود، همواره تماشاگران را درگیر و هیجانزده میکنند.
این فیلمها، علاوه بر سرگرمی، یادآوری میکنند که چگونه عشق، شجاعت و اراده انسانی میتواند در برابر بزرگترین چالشها و خطرات پیروز شود. تماشای این آثار نه تنها یک تجربه سینمایی بینظیر است، بلکه به ما نشان میدهد که چگونه میتوانیم در مواجهه با بحرانها و بلایای طبیعی، از پس مشکلات برآییم و راههای جدیدی برای بقا و همبستگی پیدا کنیم.
در کنار جلوههای بصری خیرهکننده، روایتهای انسانی این فیلمها هستند که عمق واقعی را شکل میدهند. از تلاش پدران و مادران برای حفظ خانواده گرفته تا فداکاریهای قهرمانان گمنام، این لحظات احساسی، ضربان قلب تماشاگر را بالا میبرد. اگر عناوین دیگری در این زمینه میشناسید که باید در این لیست حضور داشته باشند با معرفی آنها ما را در هرچه بهتر کردن مطالب یاری کنید.
