-
فیلم ونوم 3، سومین قسمت از این فرانچایز محبوب، ما را دوباره به دنیای تاریک ادی براک و سیمبیوتش میبرد. این بار، با کارگردانی Kelly Marcel و تمرکز بر ابعاد روانشناختی شخصیتها، فیلم تلاش میکند مسیر متفاوتی نسبت به نسخههای قبلی طی کند. در این مطلب بسیاری از سوالات باقی مانده در این فیلم را در قالب نقد فیلم ونوم 3 برای دوستداران این فیلم ارائه میدهیم؛ با پاراج همراه باشید.
فیلمهای ونوم در دنیای سینمایی سونی، همواره با نظرات متفاوتی روبهرو بودهاند. از زمان آغاز این مجموعه در سال ۲۰۱۸، این سری تلاش کرده است شخصیت ونوم را بهعنوان ضدقهرمانی جذاب معرفی کند. "Venom: The Last Dance" بهعنوان پایانی برای سهگانه ونوم معرفی شده است؛ اما آیا توانسته انتظارات طرفداران این مجموعه را برآورده کند؟ در این مقاله، به بررسی این فیلم از جنبههای داستانی، شخصیتپردازی و جلوههای بصری خواهیم پرداخت. در نظر داشته باشید این نقد حاوی اسپویل داستانی است.
فیلم از همان ابتدا، شخصیتهای ادی براک (تام هاردی) و سیمبیوت ونوم را در حالی نشان میدهد که از پیامدهای فیلم قبلی فرار میکنند. ادی و ونوم، که متهم به قتل کارآگاه پاتریک مولیگان شدهاند، در مکزیک پناه گرفتهاند و تصمیم دارند به نیویورک بازگردند تا بیگناهی خود را ثابت کنند. این شروع، طنز و اضطراب را بهخوبی درهمآمیخته و مخاطب را با حس تنش همراه میکند.
فیلم ونوم 3، داستانی فراتر از مبارزه با یک ضدقهرمان است؛ این بار، فیلم به عمق درگیریهای درونی ادی براک و سیمبیوتش نفوذ میکند. سیمبیوت که نمادی از ناخودآگاه انسان است، استقلال بیشتری میخواهد و همین موضوع، او و ادی را در تقابل با یکدیگر قرار میدهد. به طور کلی، داستان با تمهایی مثل پذیرش خود و مبارزه با غرایز تاریک انسان درگیر است؛ اما در برخی لحظات، رویکرد کلیشهای فیلم به این درگیریها از تأثیرگذاری آن میکاهد.
فیلم به موضوعات مهمی مثل همزیستی و تأثیر آن بر شخصیت پرداخته است. سیمبیوت، با ویژگیهای خشونتآمیز و تکانههای غیرقابلکنترل، به عنوان یک استعاره روانشناختی برای لایههای تاریک انسان عمل میکند. این لایههای روانشناختی یکی از نقاط قوت داستان است؛ هرچند برخی لحظات، به دلیل فدا شدن روایت در برابر صحنههای اکشن، آنطور که باید عمیق نیستند و در ادامه به چند مورد از آنها خواهیم پرداخت.
فیلم در حفظ انسجام داستانی و رعایت جزئیات قبلی دچار مشکل است. بهعنوان مثال، یکی از محدودیتهای ونوم در فیلمهای قبلی، حساسیت او به صداهای بلند بود؛ اما در این قسمت، او با چسبیدن به یک هواپیما، بهراحتی سفر میکند. این عدم توجه به جزئیات، باعث از بین رفتن حس واقعگرایی داستان شده است.
در کنار لحظات خوبِ روانشناختی ساختار روایی، فیلم دارای خط داستانی کلیشهای است که شامل تهدید یک شخصیت شرور کیهانی، نول و هیولاهای عظیمالجثه میشود. نول، به دنبال دستیابی به کُدکس، دستگاهی اسرارآمیز برای فرار از زندان خود، است. این شخصیت با وجود پتانسیلهای زیاد، فاقد تأثیرگذاری لازم ظاهر میشود و بیشتر شبیه یک ابزار روایت به نظر میرسد.
یکی از هیولاهای مورد استفاده توسط نول، موجودی شبیه به خرچنگ غولپیکر است که انسانها را با سرعت و خشونت عجیبی میبلعد. این صحنهها، اگرچه از نظر بصری جذاب هستند، اما در نهایت به همان فرمول تکراری فیلم های ابرقهرمانی منتهی میشوند.
Kelly Marcel، در مقام کارگردان این قسمت، سبک تازهای را به این فرنچایز اضافه کرده است. او تلاش کرده تا صحنههای اکشن را در خدمت روایت روانشناختی و عاطفی قرار دهد. این تصمیم، گرچه در بسیاری از لحظات موفق بوده، اما برخی صحنهها بیشتر از آنکه به پیام داستان کمک کنند، صرفاً به جذابیت بصری پرداختهاند. با این وجود، صحنههایی مثل تقابل نهایی ادی و سیمبیوت، از بهترین لحظات کارگردانی مارسل محسوب میشوند.
در بخش بازیگری، تام هاردی همچنان نقش خود را با تسلط اجرا میکند. او توانسته رابطه پیچیده بین ادی و ونوم را با ظرافت خاصی به تصویر بکشد. اگرچه هاردی نقش خود را بهخوبی ایفا کرده است، اما شخصیتهای جانبی، مثل آنتاگونیست اصلی، فضای کافی برای درخشش پیدا نکردهاند. این ضعف در پرداخت شخصیتهای مکمل، یکی از مشکلات اصلی این قسمت به شمار میآید.
موسیقی متن فیلم، تأثیر قابلتوجهی بر ایجاد فضای احساسی اثر دارد. موسیقی با تمهای تاریک و هیجانانگیز خود، لحظات کلیدی داستان را بهخوبی تقویت میکند. از سوی دیگر، در لحظات آرامتر و احساسی، از ملودیهای سادهتر و مینیمال استفاده شده تا تمرکز مخاطب به احساسات شخصیتها جلب شود.
یکی از لحظات بهیادماندنی فیلم، صحنهای است که ادی و ونوم با خانوادهای هیپی همسفر میشوند. پدر خانواده آهنگ "Space Oddity" از دیوید بویی را میخواند که در ابتدا طنزآمیز به نظر میرسد؛ اما بهسرعت به نمایشی عمیق از تنهایی تبدیل میشود. این استفاده خلاقانه از موسیقی، لحظهای احساسی را خلق میکند که بهندرت در فیلمهای ابرقهرمانی دیده میشود.
از سوی دیگر، ورود شخصیت Xenophage یا همان «بیگانه مرگبار» به فیلم، لحظات ترسناک و خشونتآمیزی را به ارمغان میآورد. صحنههایی که ونوم و این بیگانه درگیر میشوند، با جلوههای بصری خیرهکننده و حس وحشت، فیلم را از یکنواختی نجات میدهند.
در یک نگاه کلی، فیلم ونوم 3، نقاط قوت و ضعفی دارد که تجربه کلی تماشای آن را شکل میدهد؛ در ادامه همراه ما بمانید تا به این نقاط قوت و ضعف اشاره کنیم:
پیام اول فیلم Venom: The Last Dance 2024، بهوضوح بر مفهوم همزیستی و پیچیدگی درونی انسانها تمرکز دارد. داستانی که در ابتدا بهنظر میرسد تنها نبردی بین خیر و شر باشد، در نهایت به کاوشی در طبیعت انسانی و مفهوم پذیرش خویشتن تبدیل میشود. ونوم و ادی بروک که در طول فیلم با چالشهای داخلی و خارجی روبهرو هستند، نشان میدهند که همزیستی واقعی تنها زمانی ممکن است که دو طرف به درک و پذیرش کامل یکدیگر برسند. فیلم از این رابطه جهت ترسیم درگیریهای درونی انسان استفاده میکند؛ نبردی که بین تمایلات تاریک و وجدان روشن در جریان است.
پیام دوم فیلم به مبارزه با انزوا و پذیرش همکاری جمعی اشاره دارد. در داستان، ادی و ونوم نهتنها یاد میگیرند که برای بقا و موفقیت، نیازمند همزیستیاند، بلکه متوجه میشوند که توانایی مقابله با خطرات بزرگتر، مانند دشمن اصلی فیلم، تنها با اتحاد و تلاش مشترک ممکن است. این پیام، در دنیای امروز که افراد و جوامع اغلب با احساس انزوا و اختلاف دستوپنجه نرم میکنند، بازتابی از نیاز به همبستگی و همفکری برای عبور از بحرانها است.
فیلم همچنین پیام روشنی درباره پذیرش تفاوتها ارائه میدهد. ونوم که در نگاه اول هیولایی خطرناک بهنظر میرسد، در نهایت قهرمانی میشود که ویژگیهای منحصربهفردش او را از دیگران متمایز میکند. این امر نشان میدهد که تفاوتهای ما میتوانند بهجای مانعی برای پیشرفت، نقطه قوت باشند؛ به شرط آنکه درک و مدیریت شوند. در مجموع، Venom: The Last Dance فراتر از یک فیلم اکشن، پیامی فلسفی درباره درک خود و دیگران ارائه میکند و نشان میدهد که قدرت واقعی در پذیرش، همکاری و استفاده هوشمندانه از نقاط قوت است.
نظرات منتقدین و مخاطبان درباره فیلم ونوم 3، ترکیبی از تحسین و انتقاد را به همراه داشته است. بسیاری از کاربران این فیلم را به عنوان یک سرگرمی ساده و بیادعا میپذیرند و از نقشآفرینی دوگانه تام هاردی لذت میبرند. برخی از تماشاگران از رویکرد طنزآمیز و ماجراجویی جادهای آن، که یادآور فیلم "Thelma & Louise" است، استقبال کردهاند.
با این حال، برخی از کاربران و منتقدان از ساختار نامنظم فیلم و داستان آشفته آن انتقاد کردهاند. Jacob Kleinman از Inverse معتقد است که فیلم شبیه دو داستان به هم چسبیده است: یکی یک کمدی جادهای جذاب و دیگری اکشن ابرقهرمانی پر از کلیشه و جلوههای ویژه بیروح.
در همین راستا، Sean O'Connell از CinemaBlend فیلم را با وجود "بسیار بد بودن" جذاب میداند؛ چرا که حاضر است هر ایدهای را امتحان کند.
به طور کلی، نظرات درباره فیلم ونوم عمدتاً دو دستهاند. برخی کاربران از عمق روانشناختی و صحنههای اکشن فیلم بسیار راضی هستند و آن را تکاملی برای فرنچایز ونوم میدانند؛ اما گروه دیگری به کمبود شخصیتپردازی و لحظات کلیشهای داستان انتقاد دارند. نقد و بررسی فیلم ونوم نشان میدهد که این اثر توانسته بخش بزرگی از طرفداران وفادار خود را راضی کند.
"Venom: The Last Dance 2024" اثری است که گرچه در بخشهایی از جمله اکشن و تحلیل شخصیت ونوم درخشیده است؛ اما کاستیهایی در روایت و شخصیتپردازی دارد که از کامل بودن آن جلوگیری میکند. در این مطلب سعی کردیم در کنار نقد فیلم ونوم 3 که در سال 2024 منتشر شد، تحلیلی هم بر بخش های مختلف این فیلم داشته باشیم و نگاه طرفداران مختلف این اثر را بررسی کنیم.
در مجموع، اگر به دنبال فیلمی با صحنههای اکشن جذاب و تمهای روانشناختی هستید، ما این اثر را گزینهای مناسب برای شما میدانیم؛ اما اگر انتظار داستانی کاملاً نوآورانه دارید، ممکن است کمی ناامید شوید.
ونوم 3: آخرین رقص