جسیکا چستین

جسیکا چستین، بازیگر و تهیه‌کننده آمریکایی، در ۲۴ مارس ۱۹۷۷ در ساکرامنتو، کالیفرنیا به دنیا آمد. او به خاطر بازی در نقش‌های زنانی قوی و پیچیده شناخته می‌شود و جوایز متعددی از جمله یک جایزه اسکار و یک جایزه گلدن گلوب را از آن خود کرده است. در سال ۲۰۱۲، مجله تایم او را به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان معرفی کرد.

دوران کودکی و تحصیلات

چستین در یک خانواده طبقه متوسط در حومه شمالی کالیفرنیا بزرگ شد. مادرش، جری چستین، یک سرآشپز وگان است و ناپدری‌اش آتش‌نشان بود. او چهار خواهر و برادر دارد. دوران کودکی چستین به‌دلیل فشار اقتصادی آسان نبود و خودش بارها گفته که مادربزرگش با قصه‌ها و تشویق به هنر، نقش مهمی در گرایش او به بازیگری داشته است.

علاقه جسیکا به هنر با تجربه دیدن یک اجرای موزیکال آغاز شد؛ زمانی که تنها هفت سال داشت، مادربزرگش او را به تماشای «Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat» برد و همان‌جا شیفته اجراهای زنده شد. او در ۹ سالگی رقص را آغاز کرد و در ۱۳ سالگی به یک گروه رقص محلی پیوست. چستین در دوران مدرسه دانش‌آموزی خجالتی اما بسیار خلاق بود؛ اغلب از کلاس‌ها غیبت می‌کرد تا وقتش را صرف خواندن شکسپیر و تمرین‌های نمایشی کند.

به دلیل همین غیبت‌ها، او نتوانست مسیر معمول فارغ‌التحصیلی از دبیرستان را طی کند و بعدها دیپلم بزرگسالان گرفت. بعد از دبیرستان، در کالج شهری ساکرامنتو ثبت‌نام کرد؛ جایی که در تیم مناظره فعال بود و به سرعت به برنامه درام پیوست. استادان کالج بعدها گفتند که او از همان ابتدا هدف مشخصی داشت و می‌دانست که باید بازیگری را به شکل حرفه‌ای دنبال کند.

موفقیت‌های او در کالج باعث شد برای ادامه مسیر به مدرسه جویلیارد در نیویورک راه پیدا کند. چستین بورسیه تحصیلی دریافت کرد که بخشی از آن توسط رابین ویلیامز تأمین شده بود. او در رشته درام تحصیل کرد و سرانجام در سال ۲۰۰۳ با مدرک هنرهای زیبا از جویلیارد فارغ‌التحصیل شد.

شروع حرفه بازیگری

پس از فارغ‌التحصیلی از جویلیارد، چستین مسیر حرفه‌ای خود را با تمرکز بر تئاتر آغاز کرد؛ جایی که توانست مهارت‌های کلاسیک خود را به نمایش بگذارد. او در تولیدات شکسپیری منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو به‌سرعت مورد توجه کارگردانان محلی قرار گرفت و در سال ۱۹۹۸ نخستین نقش حرفه‌ای خود را تجربه کرد؛ نقش ژولیت در اجرای «رومئو و ژولیت». اجرای او به خاطر قدرت بیان، درک عمیق از متن و حضور صحنه‌ای چشمگیر تحسین شد و همین موفقیت راه را برای ورودش به پروژه‌های بزرگ‌تر هموار کرد.

در ادامه، چستین کم‌کم وارد تلویزیون شد و با حضور در سریال‌هایی مانند «ER» و «Law & Order: Trial by Jury» تجربه تصویری ارزشمندی به دست آورد. حضور در این مجموعه‌ها، هرچند کوتاه، برای او فرصتی بود تا مقابل دوربین حرفه‌ای کار کند و به‌تدریج به فضای کاری هالیوود نزدیک‌تر شود.

موفقیت در سینما

جسیکا چستین اولین حضور قابل توجه سینمایی‌اش را در فیلم «Jolene» (۲۰۰۸) تجربه کرد، اما نقطه‌عطف حرفه‌ای او از سال ۲۰۱۱ آغاز شد، زمانی که در فیلم‌هایی تحسین‌شده ظاهر شد. در این سال، چستین در «درخت زندگی» (به کارگردانی ترنس مالیک) نقشی نمادین ایفا کرد که ابعاد فلسفی و درونی شخصیتش را نشان می‌داد. همچنین در فیلم «خدمتکار» حضور داشت؛ نقشی که برایش نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به همراه آورد.

در سال‌های پس از آن، چستین نقش‌های مهم و چندوجهی زیادی بر عهده گرفت:

• فیلم سی دقیقه پس از نیمه شب (۲۰۱۲): او نقش یک تحلیل‌گر سیا را بر عهده دارد که در عملیات یافتن اسامه بن‌لادن نقش کلیدی دارد. این نقش برای او جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن درام و نامزدی اسکار بهترین بازیگر زن را به ارمغان آورد.

• مریخی (۲۰۱۵): در این فیلم علمی‌تخیلی، چستین نقش «ملیسا لوئیس»، فرمانده مأموریت مریخی، را بازی می‌کند. حضور او در این فیلم نشان‌دهنده توانایی‌اش برای ایفای نقش‌های علمی و رهبری در محیط‌های دشوار بود.

یکی از درخشان‌ترین نقش‌های چستین به «فیلم چشم های تامی فی» (۲۰۲۱) برمی‌گردد؛ در این فیلم او تامی فی بیکر، مجری معروف مذهبی تلویزیونی را بازی کرد و به‌خاطر بازی چشم‌گیرش، جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.

اما موفقیت چستین در سینما محدود به گذشته نیست؛ از سال ۲۰۲۲ به بعد، او وارد پروژه‌های جدیدی نیز شد که جایگاه او را به‌عنوان یکی از بازیگران جدی و چند‌بعدی هالیوود تثبیت می‌کند. برای مثال:

• پرستار خوب (۲۰۲۲): چستین در نقش «امی»، پرستاری که با مرگ‌های مشکوک در بیمارستان روبرو می‌شود، ظاهر شده است.

• غریزه مادران (۲۰۲۴): در این فیلم روان‌شناختی که رابطه عاطفی و تنش‌برانگیز بین دو مادر را به تصویر می‌کشد، چستین نقش محوری دارد.

• رویاها (۲۰۲۵): در این فیلم جدید جسیکا چستین نقش زنی ثروتمند را دارد که در گیر یک رابطه عاشقانه می‌شود.

یکی از نقش‌های کوتاه و البته ماندگار جسیکا چستین بازی در فیلم اینتراستلار در نقش بزرگسالی مورفی کوپر بود که توانایی‌های او را در نقش‌های درام و احساسی به خوبی نشان داد.

تهیه‌کنندگی و فعالیت‌های دیگر

چستین شرکت تولیدی «Freckle Films» را تأسیس کرد تا به تنوع بیشتر در صنعت فیلم کمک کند. او همچنین در تئاتر برادوی در نمایش «The Heiress» در سال ۲۰۱۲ به ایفای نقش پرداخت.

زندگی شخصی

چستین در ژوئن ۲۰۱۷ با جان لوکا پاسی دی پرپوسولو (Gian Luca Passi de Preposulo)، مدیر اجرایی مد اهل ایتالیا، ازدواج کرد. آن‌ها رابطهٔ طولانی‌مدتی داشتند (آغاز آشنایی آن‌ها به حدود ۲۰۱۲ برمی‌گردد).

در آوریل ۲۰۱۸، چستین و همسرش صاحب یک دختر به نام Giulietta شدند؛ در ۲۰۲۰، آن‌ها دومین فرزندشان را به دنیا آوردند: نام پسر آن‌ها Augustus است.

چستین تلاش کرده زبان ایتالیایی را یاد بگیرد تا بتواند با همسرش راحت‌تر ارتباط برقرار کند. او همچنین درباره مادر بودن گفته که به تعادل بین کار حرفه‌ای و زندگی خانوادگی خیلی اهمیت می‌دهد، و محیط کاری مجموعه‌هایی که در آن بازی می‌کند را برای مادران شاغل مناسب‌تر کرده است.

جوایز و افتخارات

• اسکار: برنده بهترین بازیگر زن برای «چشم‌های تامی فی» (۲۰۲۱)

• گلدن گلوب: برنده بهترین بازیگر زن درام برای «سی دقیقه پس از نیمه‌شب» (۲۰۱۲)

• جایزه انجمن بازیگران فیلم: برنده بهترین بازیگر زن برای «چشم‌های تامی فی» (۲۰۲۱)

جسیکا چستین با توانایی‌های بازیگری برجسته‌اش و انتخاب نقش‌های متنوع و چالش‌برانگیز، به یکی از بازیگران برجسته هالیوود تبدیل شده است. تعهد او به تنوع و تقویت نقش‌های زنان در سینما، او را به الگویی برای نسل‌های آینده تبدیل کرده است.