عزتالله مهرآوران بازیگر و نمایشنامهنویس ایرانی بود که فعالیت هنریاش را از دههٔ ۱۳۴۰ آغاز کرد و تا سال ۱۴۰۰ ادامه داد. او در سینما، تلویزیون و تئاتر حضور داشت و یکی از پیشکسوتان هنر ایران به شمار میرفت. آثار درخشان و تجربیات طولانی او جایگاه ویژهای در حافظهٔ هنر دوستان دارد.
نام کامل: عزتالله مهرآوران
ملیت: ایرانی
شغلها: بازیگر، نمایشنامهنویس
آخرین مدرک تحصیلی: لیسانس تئاتر
قد (سانتیمتر): حدود ۱۷۰
اعضای خانواده
پدر: علی مهرآوران
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: یک پسر به نام هژیر مهرآوران
عزتالله مهرآوران بازیگر و نمایشنامهنویس ایرانی بود که فعالیت هنریاش را از دههٔ ۱۳۴۰ آغاز کرد و تا سال ۱۴۰۰ ادامه داد. او در سینما، تلویزیون و تئاتر حضور داشت و یکی از پیشکسوتان هنر ایران به شمار میرفت. آثار درخشان و تجربیات طولانی او جایگاه ویژهای در حافظهٔ هنر دوستان دارد.
مهرآوران در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۲۸ در شهرستان مسجدسلیمان استان خوزستان به دنیا آمد. گفته میشود که بازیگری را از کلاس ششم دبستان آغاز کرد وقتی در نمایش مدرسه نقش پسری یتیم را بر عهده گرفت. او در همان دوران به نوشتن نمایشنامه نیز علاقهمند شد و از نوجوانی به هنر نمایش گرایش پیدا کرد.
او سینمایی را با فیلم «میفروش» در سال ۱۳۵۳ آغاز کرد. سپس در آثاری چون «آژانس شیشهای»، «مرد عوضی»، «خوابم میآد» و «آتیشبازی» حضور یافت. در تلویزیون نیز در سریالهایی مشارکت داشت و با نقشآفرینی در مجموعههایی چون «دزد و پلیس» شناخته شد.
مهرآوران پس از سالها فعالیت در تئاتر، وارد سینما شد و همزمان در عرصهٔ نمایشنامهنویسی فعالیت کرد. او تحصیلکردهٔ رشتهٔ تئاتر در دانشگاه خوزستان بود و از نیمقرن تجربهٔ حرفهای برخوردار بود. طی دوران کاری، وی همواره میان اجرا و تألیف حرکت داشت و آثار متعددی را تجربه کرد.
او نشان درجه ۱ هنری از وزارت علوم و وزارت ارشاد اسلامی دریافت کرده بود.
مهرآوران فارغالتحصیل لیسانس رشتهٔ تئاتر از دانشگاه خوزستان است. وی در فیلمهای برجستهای مانند «آژانس شیشهای» و «خوابم میآد» حضور داشت. پسر او به نام هژیر مهرآوران نیز در فضای هنر شناخته شده است.
در سالهای پایانی عمر، مهرآوران به ویروس کرونا مبتلا شد و در بیمارستان آتیه تهران بستری گردید. در ۱۶ مهر ۱۴۰۰ بر اثر ایست قلبی ناشی از عوارض ریوی درگذشت.
عزتالله مهرآوران یکی از چهرههای ماندگار هنر ایران است که با حضور طولانی و تأثیرگذار در تئاتر، سینما و تلویزیون، سهمی ویژه در ادبیات نمایشی کشور داشت. اگرچه برخی جنبههای زندگیاش کمتر شناخته شدهاند، اثر هنری او همچنان در یادها باقی است.
نام کامل: عزتالله مهرآوران
ملیت: ایرانی
شغلها: بازیگر، نمایشنامهنویس
آخرین مدرک تحصیلی: لیسانس تئاتر
قد (سانتیمتر): حدود ۱۷۰
اعضای خانواده
پدر: علی مهرآوران
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: یک پسر به نام هژیر مهرآوران
عزتالله مهرآوران بازیگر و نمایشنامهنویس ایرانی بود که فعالیت هنریاش را از دههٔ ۱۳۴۰ آغاز کرد و تا سال ۱۴۰۰ ادامه داد. او در سینما، تلویزیون و تئاتر حضور داشت و یکی از پیشکسوتان هنر ایران به شمار میرفت. آثار درخشان و تجربیات طولانی او جایگاه ویژهای در حافظهٔ هنر دوستان دارد.
مهرآوران در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۲۸ در شهرستان مسجدسلیمان استان خوزستان به دنیا آمد. گفته میشود که بازیگری را از کلاس ششم دبستان آغاز کرد وقتی در نمایش مدرسه نقش پسری یتیم را بر عهده گرفت. او در همان دوران به نوشتن نمایشنامه نیز علاقهمند شد و از نوجوانی به هنر نمایش گرایش پیدا کرد.
او سینمایی را با فیلم «میفروش» در سال ۱۳۵۳ آغاز کرد. سپس در آثاری چون «آژانس شیشهای»، «مرد عوضی»، «خوابم میآد» و «آتیشبازی» حضور یافت. در تلویزیون نیز در سریالهایی مشارکت داشت و با نقشآفرینی در مجموعههایی چون «دزد و پلیس» شناخته شد.
مهرآوران پس از سالها فعالیت در تئاتر، وارد سینما شد و همزمان در عرصهٔ نمایشنامهنویسی فعالیت کرد. او تحصیلکردهٔ رشتهٔ تئاتر در دانشگاه خوزستان بود و از نیمقرن تجربهٔ حرفهای برخوردار بود. طی دوران کاری، وی همواره میان اجرا و تألیف حرکت داشت و آثار متعددی را تجربه کرد.
او نشان درجه ۱ هنری از وزارت علوم و وزارت ارشاد اسلامی دریافت کرده بود.
مهرآوران فارغالتحصیل لیسانس رشتهٔ تئاتر از دانشگاه خوزستان است. وی در فیلمهای برجستهای مانند «آژانس شیشهای» و «خوابم میآد» حضور داشت. پسر او به نام هژیر مهرآوران نیز در فضای هنر شناخته شده است.
در سالهای پایانی عمر، مهرآوران به ویروس کرونا مبتلا شد و در بیمارستان آتیه تهران بستری گردید. در ۱۶ مهر ۱۴۰۰ بر اثر ایست قلبی ناشی از عوارض ریوی درگذشت.
عزتالله مهرآوران یکی از چهرههای ماندگار هنر ایران است که با حضور طولانی و تأثیرگذار در تئاتر، سینما و تلویزیون، سهمی ویژه در ادبیات نمایشی کشور داشت. اگرچه برخی جنبههای زندگیاش کمتر شناخته شدهاند، اثر هنری او همچنان در یادها باقی است.
