احترام برومند

Ehteram Boroumand
احترام برومند
  • تولدپنج‌شنبه 20 فروردین 1326
  • محل تولدتهران، ایران
  • وضعیت تأهلمتأهل
  • فرزندان1
  • قد162
  • تحصیلاتادبیات فارسی
  • مشاغل مجری
  • شبکه‌های اجتماعی
  • همسر(ها)داوود رشیدی

بیوگرافی احترام برومند

احترام ‌السادات برومند یزدی معروف به احترام برومند، مجری سابق تلویزیون و هنرپیشه اهل ایران است که در ۲۰ فروردین ۱۳۲۶ در تهران به دنیا آمد.

فیلم و سریال های احترام برومند

در انتهای شب 1402
در انتهای شب 1402درام، عاشقانه
imdb logo7.6/10
آغوش باز
آغوش بازدرام
imdb logo3.5/10
عروسی مردم ۱۳۹۸
عروسی مردم ۱۳۹۸کمدی، عاشقانه
imdb logo3.6/10
بعد از رفتن
بعد از رفتندرام
imdb logo4.3/10
طلا 1397
طلا 1397درام
imdb logo5.2/10
فروشنده
فروشندهدرام، هیجانی
imdb logo7.7/10

زندگینامه کامل احترام برومند

احترام ‌السادات برومند یزدی معروف به احترام برومند، مجری سابق تلویزیون و هنرپیشه اهل ایران است که در ۲۰ فروردین ۱۳۲۶ در تهران به دنیا آمد.

احترام برومند در دوران کودکی به دلیل شغل پدرش که کارمند بود و در شهرهای مختلف به ماموریت فرستاده می شد، همراه خانواده در شهرهای ساری، گرگان، خوی و ارومیه زندگی کرد تا اینکه در سال 1335 به تهران نقل مکان کردند و در آنجا ماندگار شدند. او همسر زنده یاد داوود رشیدی و مادر لیلی رشیدی بازیگر ایرانی است. وی همچنین خواهر مرضیه برومند بازیگر و کارگردان سینما و تلویزیون ایران و راضیه برومند بازیگر، نویسنده و عروسک گردان است.

احترام برومند فارغ التحصیل مقطع دیپلم است که فعالیت هنری خود را قبل از انقلاب و از سال 1346 به عنوان مجری برنامه کودک شروع کرد و تا سال 1358 به مدت 11 سال به کار خود ادامه داد. احترام برومند در سال 1344 به مدت دو سال در مرکز نگهداری کودکان استثنایی فعالیت داشت. او در سال 1395 ساخت آهنگ و شعرهای کاستی برای بچه ها در مناسبت های مختلف مانند عید نوروز را آغاز نمود.

پس از سال ها وقفه در سال 1383 با فیلم دیشب باباتو دیدم آیدا به کارگردانی رسول صدرعاملی به سینما بازگشت. از دیگر آثاری که احترام برومند در آنها به ایفای نقش پرداخت می توان فیلم های عروسی مردم: مجید توکلی (۱۳۹۸)، خواب ‌زده: سیروس مقدم (۱۳۹۸) در مجموعه نمایش خانگی، طلا: پرویز شهبازی (۱۳۹۷)، فروشنده: اصغر فرهادی (۱۳۹۴)، در سکوت: ژرژ هاشم ‌زاده (۱۳۹۴) و وقتی برگشتم: وحید موسائیان (۱۳۹۴) را نام برد.