این فیلم تلاقی کارهای معاصر نیکلاس کیج است: همزمان که مانند فیلم «خوک» ریشه در فقدان و نوستالژی دارد، مانند «مندی» در فضایی از سوررئالیسم شناور است. مخاطب به سرعت در روانپریشی رو به رشد شخصیت اصلی فرو میرود، تا جایی که دیگر مهم نیست چه چیزی واقعی است و چه چیزی نیست. کیج نقش یک مرد طبقه بالای جامعه را با رگههایی از آزاردهندگی و استحقاق بازی میکند. این فیلم ترسی از بازدید از کشورهای خارجی را بیا...