این فقط یک داستان ارواح دیگر نیست؛ بلکه داستانی درباره شرارت و بدخواهی است که اتفاقاً از طریق ضبطهای خانگی، ویدیوهای یوتیوب و تصاویر دوربینهای مداربسته روایت میشود. هال و گندرسمن مانند بسیاری از آثار این ژانر، کمی قواعد آن را دستکاری میکنند، اما این موضوع بهراحتی قابل چشمپوشی است؛ چرا که آنها در فیلم کوتاه و خوشریتم خود (کمتر از ۹۰ دقیقه با احتساب تیتراژ) ضرباهنگی عالی را حفظ میکنند.
این فیلم اثری کوچک اما بهطرز شگفتانگیزی خلاقانه و ماهرانه ساختهشده است؛ اثری که در نهایت تا حدی از مرزهای خود فراتر میرود، اما بهعنوان تماشاگر نمیتوان آرزو کرد که مسیر دیگری را انتخاب میکرد. جاهطلبی سازندگان برای فراتر رفتن از امکانات محدودشان، به اندازه خود فیلم که حالوهوایی وهمآلود و ناآرامکننده دارد، الهامبخش است.
هال و گندرسمن آنقدر جذابیت و کشش در بازیهای خود ایجاد میکنند که مخاطب را تا پایان با خود همراه نگه میدارند، حتی اگر برخی تماشاگران پایانبندی فیلم را چندان رضایتبخش ندانند.
