کمدی تاریک، آشفته و با ساختار منسجم آرون شیمبرگ، ایده روی ایده لایهبندی میکند و سپس آنها را تا حد پوچی طنزآمیز بزرگ میکند. پویاییای که او و استن در اینجا خلق میکنند، نیشدار اما سرشار از ایده است. استن، در یک اجرای برتر کارنامه خود، ناامیدی شدید اجرای برتر قبلیاش در فیلم «من، تونیا» را تقویت میکند و (بیشتر) بیرحمی آن را با یک گسستگی تدریجی جایگزین میکند. حتی زمانی که ظاهر او تغییر میکند،...