فیلم «هرج و مرج» جو لینچ به گونهای به موقع به نظر میرسد که چند سال پیش اینطور نبود. این فیلم خشم ملی را به یک جشنواره خونین شیک، هوشمند و پرشتاب تبدیل میکند که در یک آمریکای شرکتی که هیچ زندانی نمیگیرد، اتفاق میافتد. به نظرم این فیلم نه تنها یک ضربه وحشیانه و غریزی در زمانی از سال است که معمولاً در طعمههای جوایز غرق میشویم، بلکه به گونهای طراحی شده که به رگهای از ناامیدی و خشم از یک سیستم...