این سریال جنایی-معمایی با لحن هیجانی و رگه‌های عاشقانه، در فضایی معاصر شکل می‌گیرد که یک رابطه نوپا را به قلب موقعیتی بسته و پرتنش می‌برد. داستان با آشنایی دو نفر آغاز می‌شود که تصمیمی ناگهانی آن‌ها را برای مدتی طولانی در کنار هم قرار می‌دهد؛ تصمیمی که به‌تدریج فشارهای روانی، رازهای ناگفته و پرسش‌هایی درباره اعتماد و حقیقت را آشکار می‌کند. روایت با تمرکز بر جزئیات رفتاری و تغییرات تدریجی احساسات پیش می‌رود و با جابه‌جایی زمانی حساب‌شده، تعلیق را حفظ می‌کند بی‌آن‌که گره‌های نهایی را فاش کند. فضای محدود و زمان فشرده، عشق را در برابر ترس و سوءظن می‌سنجد و مرز میان صمیمیت و خطر را مبهم می‌سازد. «۵۶ روز» با بازی دنیل گالیگان در نقش اصلی شناخته می‌شود و بر تنش روانیِ ناشی از نزدیکی اجباری تکیه دارد.
از بازی بازیگران اصلی تعریف شده و دو منتقد از هماهنگی و کشش میان بازیگران می‌گویند؛ در مقابل، منتقدی دیگر ماجرای عاشقانه را مصنوعی می‌بیند. یک منتقد کارآگاه‌ها را نقطه قوت سریال می‌داند. درباره ریتم هم نظرها یکدست نیست: چند منتقد از طولانی‌شدن فصل، کش‌آمدن تحقیقات قتل و دیر فاش‌شدن رازهای دو شخصیت ایراد می‌گیرند. در مقابل، منتقدی ریتم پیچش‌های داستانی را خوب می‌داند.
اگر تا پایان هر هشت قسمت دوام بیاورید—البته به شرطی که از مخاطبان تیک‌تاک باشید، یا زمین‌گیر شده باشید و کنترل تلویزیونتان را گم کرده باشید—می‌بینید که ماجرای شناسایی جسد داخل وان، پایان‌بندی نسبتاً رضایت‌بخشی دارد. اما تا آن موقع، مغزتان هم مثل جسد، شل و وارفته شده است.
«56 Days» به‌شکلی کم‌رمق القا می‌کند که همین نادرست‌بودنِ رابطه است که آن را برای خودشان و ما این‌قدر داغ می‌کند. اما اصرارش بر اینکه سربسته بماند و روشن نکند این رابطه دقیقاً از چه نظر نادرست است یا چرا، و همه رازهای عمیق و تاریک الیور و سیارا را تا قسمت فلاش‌بکِ ماقبل آخر نگه دارد، به ضرر خودش تمام می‌شود.
«56 Days» قرار است کشش جنسی میان دو نفر را نشان بدهد؛ کششی که به رابطه‌ای پرشور و بعد قتلی فجیع می‌انجامد. اما رابطه تصنعی به نظر می‌رسد و تحقیقات قتل به طرز عذاب‌آوری کش پیدا می‌کند. جابه‌جایی مدام در خط زمانی هم تماشای سریال را خسته‌کننده می‌کند.
سریال اصلاً بد نیست، اما چیزی که برای من سرپا نگهش می‌داشت، کارآگاه‌هایش بودند. ... در تمام سال‌هایی که تلویزیون تماشا کرده‌ام، بار اول نبود که آرزو می‌کردم کارآگاه‌های یک مینی‌سریال را به سریالی برای خودشان منتقل کنند.
این سریال داستانی جذاب درباره‌ی انتقام، رازها و جادوی هماهنگی و ارتباط پرشور میان بازیگران است. هرچند بعضی پیچش‌های داستانی از بقیه قابل‌پیش‌بینی‌ترند، سریال خوب پیش می‌رود چون تماشاگر هیچ‌وقت دقیقاً نمی‌داند باید انتظار چه چیزی را داشته باشد.
این سریال معماییِ پرت‌وپلا اما سکسیِ پرایم ویدئو، از آن سرگرمی‌های لذت‌بخشِ کمی شرم‌آور است و کارش را می‌کند. این را باید به حسابش گذاشت. اما آماده باشید که به پیچ‌وخم‌های باورنکردنی‌اش ریزریز بخندید. مضحک‌اند، اما سرگرم‌کننده‌اند.
«۵۶ روز» چند لحظه‌ی نامعقول دارد که ممکن است تماشاگر را از حس تعلیق داستان بیرون بیاورد. در مجموع، این تریلر پرپیچ‌وخم سرگرم‌کننده است. بازی بازیگران نقش اصلی هم خوب و قابل‌قبول است.
کامرون و جوگیا هماهنگی خوبی دارند و معلوم است از بازی‌کردن با شیاطین درونیِ شخصیت‌هایشان لذت می‌برند. اما این هماهنگی برای سبک‌کردن بارِ سنگینِ پیش‌بردن این فصلِ بیش از حد طولانی کافی نیست.
با وجود بعضی ضعف‌هایش، ۵۶ روز تریلری سرگرم‌کننده است که پایان‌بندی موفقی دارد و آن‌قدر پیچش داستانی و بازی‌های قوی در آن هست که تا آخر سرگرم‌تان کند؛ ارزش تماشای یک‌نفس را دارد.
این سریال داستانش را حول پیچش‌هایی می‌چیند که به‌موقع و با ریتم مناسبی از راه می‌رسند و قدر جذابیت بنجل و عامه‌پسند تریلرهای فرودگاهی را می‌داند. بااین‌حال، برای رفتارهای تاریک و ویرانگر هم انگیزه‌هایی واقع‌گرایانه در نظر می‌گیرد؛ انتخابی هوشمندانه.
8قسمت 8: Chapter 8
29 بهمن 1404 · 49 دقیقهپایان فصل
7قسمت 7: Chapter 7
29 بهمن 1404 · 53 دقیقه
6قسمت 6: Chapter 6
29 بهمن 1404 · 43 دقیقه
5قسمت 5: Chapter 5
29 بهمن 1404 · 50 دقیقه
4قسمت 4: Chapter 4
29 بهمن 1404 · 49 دقیقه
3قسمت 3: Chapter 3
29 بهمن 1404 · 47 دقیقه
2قسمت 2: Chapter 2
29 بهمن 1404 · 53 دقیقه
1قسمت 1: Chapter 1
29 بهمن 1404 · 51 دقیقهآغاز فصل
