مقداری از انرژی و هیجان فصل اول—که باعث جذابیتش شده بود—جای خودش را داده به حالتی ترکیبی از اضطراب ملایم و اندکی غمگینی، که کاملاً طبیعی و قابل درک است. شخصیتهایی که در این سریال در حال مردن هستند، تا آخرین لحظه نفسشان، همچنان پر از نقص، بامزه و چندبعدی باقی میمانند.
این یک درام جدی و خوش ساخت است، که عمدتاً مدیون اجرای توانای داورنز در نقش فردی با اخلاقیات پیچیده و مسئولیتهای خطرناک و بازی رایان در نقش یک مأمور قانون خوشتیپ و آسیبدیده است که تلاش میکند وظیفهاش را انجام دهد، حتی وقتی عاشق مظنون خود شده است.
چیزی که این سریال را متمایز میکند، کمدی تلخ مأموریتهای مری و دس است. طنز غیرمنتظره تا حدی اشتباهات داستانی—که عمدتاً مربوط به تنش جنسی بین مری و پلیسی است که او را تعقیب میکند—را جبران میکند.
