گاهی اوقات Platonic بیش از حد روی صحنههایی تمرکز میکند که در آنها «ویل» و «سیلویا» از ترس یا اضطراب فریاد میزنند و همدیگر را مقصر میدانند. با این حال، حتی برخی از این لحظات پرسر و صدا هم بسیار بامزه و جذاب از کار درآمدهاند.
این سریال در حالی که داستانی آرام و بیدغدغه را پیش میبرد در نهایت با ریتمی روان و سبک پیش میرود و در دل خود بر خنده و لحظات طنز تکیه دارد. تماشای خودخواهیهای «ویل» و «سیلویا» گاهی دشوار است، اما جذابیت، صداقت و نزدیکیشان به دنیای واقعی باعث میشود تماشاگر همچنان بخواهد با آنها همراه بماند.
اگرچه هنوز کاملاً با رابطهی اصلی در سریال Platonic همراه نشدهایم، اما میتوانیم حدس بزنیم مسیر آن در فصل دوم به کجا میرود؛ مسیری که با توجه به تغییرات و دگرگونیهای زندگی «ویل» و «سیلویا»، بسیار منطقیتر و باورپذیرتر به نظر میرسد.
در اینجا سریال پتانسیلهایی دیده میشود؛ صحنههای از پیشطراحیشده میتوانند به شکل دلپذیری احمقانه باشند و برخی از لحظات کمدی نیز بهخوبی پرداخت شدهاند. اما در مجموع، فیلمنامه بیش از حد مغرور و خودشیفته به نظر میرسد.
