بلافاصله متوجه میشوید که سریال «سواری یا مرگ» در هشت قسمت، که از طرف آمازون پرایم پخش میشود، در سبک فیلمهای اکشن/کمدی دهه ۸۰ قرار دارد، اما به طریقی این قضیه به خوبی جواب میدهد.
پس شاید Ride or Die آنقدر منحصربهفرد نیست که بتواند همان میزان از دلبستگی و وفاداریای را که عنوانش به آن اشاره میکند، در مخاطب ایجاد کند. اما دستکم آنقدر جذاب و دوستداشتنی هست که همراهی با این ماجراجویی را تا پایان ارزشمند کند؛ و شاید حتی برای رفتن به ماجرای بعدی هم ترغیبمان کند.
با وجود تمام نامحتمل بودنهای روایی و سرپیچیهای مداوم از قوانین فیزیک، هانا وادینگهام و اکتاویا اسپنسر آنقدر بهشکل خیرهکنندهای بامزه و دوستداشتنی هستند که مخاطب همراه فیلم میشود.
فیلم «سوار یا بمیری» را باید به خاطر دو بازی فوقالعاده و شیمی جالب بین شخصیتهاش تماشا کرد. اسپنسر استعداد بازیگری بالایی دارد و تجربهی دریافت اسکار را هم در کارنامهاش دارد، اما او در کمدی هم به خوبی درخشیده است. وادیگهام، با شخصیت بزرگتر از زندگیاش، با جذابیت و انرژیاش، کل این ماجراجویی را به حرکت در میآورد.
یک سریال خوشساخت با اکشنهای عالی، بازیهای درخشان و دسیسههای جذاب که همهٔ اینها به لطف شیمیِ طبیعی، استعداد و جذابیت بیتکلفِ اکتاویا اسپنسر و هانا وادینگهام کنار هم جمع شده و ارتقا پیدا کردهاند.
