سریال آن: به دری خوش آمدید (IT: Welcome to Derry 2025)

• − فیلمنامه
• − شخصیت‌پردازی
• + بازیگری

اینجا یا فرض را بر این گذاشته‌اند که مخاطب اطلاعات بیشتری دارد، یا شخصیت‌پردازی در جریان نوشتن قربانی شده است. در هر صورت، بعضی شخصیت‌ها چندان پرداخت‌شده نیستند. خوشبختانه بازیگران جوان همگی دلنشین‌اند و تا حد زیادی این مشکل را جبران می‌کنند. اگر هم از فیلم ترسناک خوشتان می‌آید ــ شاید بدیهی به نظر برسد که یک مجموعه ترسناک باید ترسناک باشد، اما طرفداران این ژانر می‌دانند که گاهی عناصر ترسناک به‌شکلی غافلگیرکننده کم‌رنگ‌اند ــ «It: Welcome to Derry» ناامیدتان نمی‌کند. دست‌کم نه چندان.

• ± فیلمنامه

ساختار داستان و نحوه‌ی اجرای آن قابل‌قبول است، اما شباهتش به سریال‌های دیگر این ژانر باعث می‌شود به‌هیچ‌وجه واقعاً از بقیه متمایز نشود. این فقط قسمت دیگری از مجموعه‌ای است که احتمالاً طرفدارهای دوآتشه‌ی رمان استیون کینگ و اقتباس‌های متعددش را راضی می‌کند؛ کسانی که دنبال جزئیات و پیشینه‌های بیشتری‌اند. اما بعید است کس دیگری را که این‌قدر شیفته و دلبسته‌ی آن نیست راضی کند.

• − شخصیت‌پردازی
• − طراحی صحنه
• + فیلمنامه

«به دری خوش آمدید» تقریباً از هر نظر تقلیدی ضعیف‌تر از پدیده‌ی نتفلیکس، «چیزهای عجیب»، به نظر می‌رسد. جهان اسطوره‌ای و هیولاهای «چیزهای عجیب» جذاب‌ترند، شخصیت‌هایش عموماً پرداخت غنی‌تری دارند و از نظر روانی پیچیده‌ترند. فضاسازی‌اش از شهرهای کوچک دهه‌ی ۱۹۸۰ هم نه به‌اندازه‌ی فضاسازی این سریال از اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ گل‌درشت است و نه به‌اندازه‌ی آن با حال‌وهوای زمانه‌اش جور درنمی‌آید. ... گروه موسکیتی در این پنج قسمت اول، زمینه‌ی داستان‌هایی را چیده‌اند که می‌توانند جذاب از آب دربیایند؛ پس چه کسی می‌داند کار به کجا می‌رسد.

• + محتوا و پیام فیلم

متأسفانه، بعضی از تکان‌دهنده‌ترین لحظه‌های وحشت و خون‌و‌خون‌ریزی‌ای که تلویزیون به خود دیده، در کنار بعضی از ارزان‌مایه‌ترین و نخ‌نماترین لحظه‌ها قرار می‌گیرند. ... با این حال، تمثیل کلیِ شر در «Welcome to Derry» هنوز هم عمقی دارد که غافلگیرتان می‌کند. این‌که شخصیت منفی‌ای داشته باشیم که از ترس تغذیه می‌کند و بعد این ترس‌ها را در مقیاس کل جامعه‌ای گسترش بدهیم که هنوز هم در آن جدایی‌نژادی برقرار است، هوشمندانه و به‌روز است و از بیشتر لحظه‌های ترسناک واقعی سریال هم ترسناک‌تر.

«It: Welcome to Derry» قرار نیست در رده‌ی بهترین اقتباس‌های تلویزیونی از آثار کینگ جایی پیدا کند؛ از جمله نسخه‌ی ۱۹۹۰ «It» که پنی‌وایزِ تیم کری کاری کرد همه‌مان از دلقک‌ها بترسیم. اما حسابی سرگرم‌کننده است؛ مثلاً هم‌سطح «Under the Dome»، نه مثل اثر اخیر و افتضاحِ «The Institute». این سریال هم باید کابوس‌هایی را برای طرفدارها رقم بزند که دلشان می‌خواهد.

برای طرفداران فیلم‌های ترسناک و کسانی که خودشان را «خوانندگان همیشگی» می‌دانند (ظاهراً اسم طرفداران استیون کینگ همین است)، این اثر احتمالاً رضایت‌بخش خواهد بود؛ به‌خصوص حالا که داریم به فصل هالووین نزدیک می‌شویم. اما اگر سراغ Welcome to Derry می‌روید و انتظار دارید دقیقاً به همان فاضلاب‌های فیلم‌های It: Chapters 1 & 2 برگردید، شاید شما هم چندان روی هوا نروید.

• − فیلمنامه
• − محتوا و پیام فیلم
• + شخصیت‌پردازی

تماشاگرانی که دنبال چیزی در حد Stand by Me یا حتی اقتباس HBO از رمان The Outsider اثر استیون کینگ هستند، ممکن است از داستان متعارف و اشاره‌های سطحی به موضوعات دشواری مثل مسئله نژاد در آمریکا، نادیده‌گرفتن بومیان آمریکا و شباهت‌هایی با دوران جنگ سرد ناامید شوند؛ اما اگر دنبال خلاقیت، شخصیت‌های گیرا و نوزادان دوسری هستید که پرواز می‌کنند، IT: Welcome to Derry جایی برای ماندن‌تان دارد.

• + بازیگری
• + محتوا و پیام فیلم

عمق احساسی بازیگران و تصویرهایی که از ترس و وحشت‌زدگی می‌بینیم، واقعاً به «It: Welcome to Derry» قوت می‌بخشند. ... در نهایت، «It: Welcome to Derry» یک سریال پیش‌درآمدِ شایسته است که نه‌فقط جزئیات ظهور پنی‌وایز را روایت می‌کند، بلکه جامعه را هم زیر ذره‌بین می‌برد تا نشان دهد ما آدم‌ها واقعاً تا چه اندازه می‌توانیم هولناک باشیم.

• + شخصیت‌پردازی
• − فیلمنامه
• − ریتم

بچه‌ها، از جمله مارج (Matilda Lawler، برگ برنده‌ی پنهانِ «Station Eleven» و «The Santa Clauses») که دوست لیلی است و برای پذیرفته‌شدن در جمع تقلا می‌کند، قوی‌ترین بخش داستان و خودِ سریال‌اند. آن‌قدر پرانرژی‌اند که قابل‌پیش‌بینی‌بودن روایت کمتر به چشم می‌آید؛ هرچه ما را از آن‌ها دور کند و به داستان‌های فرعی‌ای ببرد که ریتم را کند می‌کنند، کمتر ارزش وقت گذاشتن دارد.

• + فیلمنامه
• + بازیگری

سریال Welcome to Derry تا اینجا در کنار هم پیش بردن خط‌های داستانی متعددش عالی عمل کرده و فرصت‌های خوبی برای درخشش کریس چاک و جوان آدپو، و همین‌طور بازیگران کودک بی‌شماری که صحنه را از آنِ خود می‌کنند، فراهم آورده است. معلوم نیست این سریال HBO بتواند پایان ترسناکش را خوب از آب دربیاورد یا نه، اما قسمت‌های اولش در این روزهای هالووین حسابی مو به تن آدم سیخ می‌کنند و سرگرم‌کننده‌اند.