«قطار ابدی» (۷۹-۱۳۷۸) یکی از بلندپروازانهترین پروژههای تلویزیونی بود که با ترکیب هوشمندانه دو سبک مختلف کارگردانی، مخاطب را به سفری بیپایان دعوت کرد. در این مجموعه، تقابل میان روایت رئالیستی از زندگی یک خانواده چهارنفره به کارگردانی بهروز بقایی و بازخوانیهای فانتزی و پارودیک از داستانهای کلاسیک مانند «حسن کچل» و «نرون» به کارگردانی رضا عطاران، تضادی جذاب و سرگرمکننده ایجاد کرد. این سریال با بهرهگیری از تیمی از بازیگران شاخص و استفاده از فرمت آیتمیک، محدودیتهای مرسوم تلویزیون را در نقد اجتماعی و بازسازی قصههای کهن کنار زد. «قطار ابدی» نه تنها به عنوان یک اثر کمدی موفق شناخته میشود، بلکه به مثابه یک کارگاه بازیگری برای نسل جدید طنزپردازان عمل کرد که توانستند استعدادهای خود را در قالب شخصیتهای رنگارنگ و متنوع به نمایش بگذارند؛ اثری که هنوز هم به واسطه شوخیهای بکر و جسارت در روایت، مرجع مهمی در ژانر کمدی ایران محسوب میشود.