«کلاشینکف» (۱۳۹۲) به کارگردانی سعید سهیلی، درامی تکاندهنده است که با بهرهگیری از فضای سنگین و تنشزای یک سرباز جوان، به بررسی پیامدهای ویرانگر خشونت و تصمیمات ناگهانی میپردازد. داستان با یک بحران شخصی آغاز میشود: وقتی سرباز از آزار خواهرش مطلع میگردد، میان وظیفه دوران خدمت و مسئولیت خانوادگی خود گرفتار میشود. ترک پست او و درگیر شدن در ماجرایی که به قتل منجر میگردد، تنها آغاز سقوط اوست؛ مسیری که در آن تلاش برای نجات خواهر از هزینههای سنگین پزشکی، او را با شخصیتهای جدید و موقعیتهای اخلاقی دشواری روبهرو میکند. تصویربرداری در مکانهای نمادینی همچون دژ رشکان و برج میلاد، تضادی بصری میان شکوه معماری و ناامیدی انسانی ایجاد کرده است. این فیلم با تمرکز بر چرخهای از خشونت و ناچاری، به تماشایی از فروپاشی روانی و اجتماعی یک فرد میپردازد که در میان فشارهای اقتصادی و سنتی، راهی جز درگیر شدن با سلاح و سرنوشت خود نمییابد.