تریلر فیلم سرکوب 1397

«سرکوب» قصیده‌ای تلخ از انباشتِ رنج‌های زنانه در یک ساختار پدرسالارانه است. فیلم با هوشمندی، کل روایت خود را در محدوده‌ی زمانی یک روز و در فضای بسته‌ی خانه محصور می‌کند تا استعاره‌ای از «زندانِ خانوادگی» را بازسازی کند. مرگ پدر، به جای آنکه پایانی بر رنج‌ها باشد، آینه‌ای در برابر اعضای خانواده قرار می‌دهد تا مواجهه با سایه‌ی سنگینِ حضورِ غایبِ او را تجربه کنند. درامِ فیلم بر محور فروپاشی روانی و تکرار چرخه‌ی خشونت بنا شده است؛ جایی که دختران، به‌رغم دوری از پدر، ناخودآگاه درگیر الگوهای رفتاری او (آزارگری یا قربانی بودن) می‌شوند. فیلم با تمرکز بر بازی‌های درخشان و اتمسفر خفقان‌آور، به خوبی پارادوکس «آزادی پس از مرگ دیکتاتورِ خانه» را به چالش می‌کشد. «سرکوب» نه یک درام معمولی، بلکه کالبدشکافیِ دقیقِ زخم‌هایی است که از نسل‌های پیشین به ارث رسیده و در تار و پود این خانواده ریشه دوانده است.