«کوچه اقاقیا» (۱۳۸۲) به کارگردانی رضا عطاران، فراتر از یک کمدی موقعیت ساده، تلاشی موفق برای پیوند دادن فضای نوستالژیک خانههای قدیمی با طنز سیاه و سورئال بود. داستان با محوریت «نصرت خان» (با بازی ماندگار زندهیاد منوچهر نوذری) و ملاقاتهای شبانه او با همسر متوفیاش شکل میگیرد؛ ایدهای که بستری برای بروز تنشهای شیرین و طنزآمیز میان اعضای خانواده فراهم کرد. حضور فرزندان در خانه پدری نه تنها بهانهای برای نمایش تیپهای شخصیتی متنوع بود، بلکه بازتابی از دغدغههای طبقه متوسط در اوایل دهه هشتاد محسوب میشد. عطاران در این مجموعه با هوشمندی، مرز میان واقعیت و رویا را کمرنگ کرد تا در کنار خنداندن مخاطب، گوشهچشمی به مفهوم مرگ و اهمیت پیوندهای خانوادگی داشته باشد. «کوچه اقاقیا» با شخصیتهای بهیادماندنی و لحن صمیمیاش، همچنان به عنوان یکی از ستونهای طنز خانوادگی تلویزیون ایران در یادها باقی مانده است.