بهترین سریال‌های پلیسی معمولاً فقط درباره پیدا کردن یک مجرم نیستند؛ جذاب‌ترین آثار این ژانر روند تحقیقات، بازجویی، تحلیل شواهد، فشار روانی روی کارآگاهان و ساختارهای پیچیده جرم را نیز وارد داستان می‌کنند. بعضی سریال‌ها روی پرونده‌های قتل زنجیره‌ای تمرکز دارند، بعضی سراغ پلیس شهری و عملیات میدانی می‌روند و برخی دیگر روان‌شناسی مجرمان یا فساد درون سیستم را بررسی می‌کنند.
در این فهرست، ۱۰ مورد از بهترین سریال‌های پلیسی خارجی را از کشورهای مختلف انتخاب کرده‌ایم؛ از کارآگاهی تاریک و تحقیقات FBI تا پلیس خیابانی، پرونده‌های واقعی و حتی کمدی پلیسی. اگر بیشتر به وجه جرم و جنایت این آثار علاقه دارید، فهرست سریال‌های جنایی انتخاب‌های گسترده‌تری دارد.
بهترین سریال های پلیسی خارجی
1. کارآگاه حقیقی (True Detective)
سریال کارآگاه حقیقی یکی از مهم‌ترین درام‌های کارآگاهی معاصر است و هر فصل آن پرونده، شخصیت‌ها و فضای مستقلی دارد. فصل نخست با دو کارآگاه پلیس ایالت لوئیزیانا آغاز می‌شود که درگیر پرونده قتلی عجیب با نشانه‌هایی فرقه‌ای می‌شوند.
نقطه قوت True Detective فقط معمای جنایی نیست. تحقیقات پلیسی بهانه‌ای برای ورود به ذهن شخصیت‌ها، گذشته آنها و تأثیری است که سال‌ها کار روی پرونده‌های خشونت‌آمیز بر زندگی شخصی‌شان گذاشته است.
متیو مک‌کانهی و وودی هارلسون در فصل اول یکی از به‌یادماندنی‌ترین زوج‌های کارآگاهی تلویزیون را شکل می‌دهند. فصل‌های بعد نیز هرکدام با بازیگران و پرونده‌های تازه سراغ جنبه دیگری از جرم، فساد و تحقیقات می‌روند.
اگر به سریال پلیسی تاریک، پرونده‌های پیچیده و شخصیت‌پردازی سنگین علاقه دارید، «کارآگاه حقیقی» یکی از بهترین نقطه‌های شروع است. این مجموعه بیشتر از تعقیب‌وگریز، روی تحقیق، بازجویی، تحلیل و روان‌شناسی تمرکز دارد.
2. شکارچی ذهن (Mindhunter)
سریال شکارچی ذهن یکی از متفاوت‌ترین سریال‌های پلیسی است، زیرا هیجان آن نه از تیراندازی و عملیات خیابانی، بلکه از گفت‌وگو با خطرناک‌ترین مجرمان شکل می‌گیرد.
داستان درباره مأموران FBI در اواخر دهه ۱۹۷۰ است که تلاش می‌کنند با مصاحبه با قاتلان زنجیره‌ای، الگوهای رفتاری و روان‌شناختی آنها را شناسایی کنند. این تحقیقات به شکل‌گیری روش‌های اولیه Profiling جنایی کمک می‌کند.
هولدن فورد و بیل تنچ دو شخصیت اصلی هستند که در جریان پرونده‌ها بارها مجبور می‌شوند مرز میان مشاهده علمی و درگیر شدن روانی با مجرمان را حفظ کنند. حضور وندی کار نیز دیدگاه علمی‌تری به تحقیقات اضافه می‌کند.
Mindhunter برای کسانی جذاب است که روند کشف جرم و انگیزه مجرم را مهم‌تر از اکشن می‌دانند. فضای سرد، ریتم حساب‌شده و گفت‌وگوهای بازجویی باعث شده این سریال به یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های Crime Investigation تبدیل شود.
اگر «چرا مجرم چنین کاری کرد؟» برایتان به اندازه «چه کسی جرم را انجام داد؟» مهم است، این سریال انتخاب بسیار مناسبی است.
3. بوش (Bosch)
سریال بوش از بهترین نمونه‌های پلیس‌محور شهری است و زندگی هری بوش، کارآگاه اداره پلیس لس‌آنجلس، را دنبال می‌کند.
بوش شخصیتی سرسخت و مستقل دارد و اغلب حاضر نیست برای راحت‌تر شدن کارش از اصول شخصی خود عقب‌نشینی کند. پرونده‌های قتل، فساد اداری و جرائم سازمان‌یافته بخش مهمی از داستان هستند، اما جذابیت اصلی سریال از جزئیات روزمره کار پلیس می‌آید.
برخلاف بسیاری از درام‌های جنایی که هر قسمت پرونده‌ای کاملاً جدا دارند، Bosch معمولاً تحقیقات را در طول چند قسمت یا یک فصل گسترش می‌دهد. همین ساختار اجازه می‌دهد شواهد، شاهدان و اشتباهات پلیس به‌تدریج اهمیت پیدا کنند.
تیتوس ولیور نقش هری بوش را بازی می‌کند و شخصیت او به‌خوبی میان کار حرفه‌ای و زندگی شخصی تقسیم شده است.
اگر یک سریال پلیسی واقع‌گرایانه با فضای لس‌آنجلس، تحقیقات قتل و پرونده‌های چندلایه می‌خواهید، Bosch یکی از مطمئن‌ترین انتخاب‌هاست.
4. نور آبی (Blue Lights)
سریال نور آبی تصویری زمینی‌تر از کار پلیس ارائه می‌دهد و به‌جای کارآگاهان نابغه، بیشتر روی مأمورانی تمرکز دارد که تازه وارد خیابان شده‌اند.
داستان در بلفاست می‌گذرد و گروهی از نیروهای تازه‌کار پلیس را دنبال می‌کند که باید با موقعیت‌هایی روبه‌رو شوند که آموزش‌های کلاس درس به‌تنهایی برایشان کافی نیست.
برخورد با خشونت خیابانی، گروه‌های تبهکاری و بی‌اعتمادی بخشی از جامعه نسبت به پلیس، شرایطی می‌سازد که هر تصمیم می‌تواند پیامد جدی داشته باشد. در کنار پرونده‌ها، فشار روحی شغل و روابط بین همکاران نیز بخش مهمی از داستان است.
Blue Lights نسبت به سریال‌های آمریکایی پلیسی فضای کم‌زرق‌وبرق‌تری دارد و همین واقع‌گرایی از نقاط قوتش محسوب می‌شود.
اگر دوست دارید کار روزمره مأموران، خطرهای غیرقابل‌پیش‌بینی خیابان و یادگیری تدریجی یک پلیس تازه‌کار را ببینید، «نور آبی» یکی از بهترین گزینه‌های جدیدتر ژانر است.
5. شیکاگو پی.دی. (Chicago P.D.)
سریال شیکاگو پی.دی. برای کسانی مناسب است که سریال پلیسی را با عملیات میدانی، تعقیب‌وگریز و پرونده‌های شهری می‌خواهند.
داستان روی واحد اطلاعاتی پلیس شیکاگو تمرکز دارد؛ تیمی که با قتل، جرائم سازمان‌یافته، قاچاق و پرونده‌های خطرناک شهری درگیر است. هنک وویت، فرمانده گروه، شخصیتی است که بارها مرز میان روش قانونی و نتیجه‌گرایی را به چالش می‌کشد.
بخش قابل توجهی از جذابیت سریال از کار گروهی مأموران می‌آید. هر عضو تیم نقش مشخصی در عملیات، بازجویی یا تحقیقات دارد و پرونده‌ها اغلب به زندگی شخصی آنها نیز وارد می‌شوند.
Chicago P.D. نسبت به آثاری مثل True Detective ریتم سریع‌تری دارد و اکشن بیشتری ارائه می‌دهد.
اگر دنبال سریالی طولانی با پرونده‌های متعدد، عملیات پلیسی و شخصیت‌هایی هستید که طی چند فصل رشد می‌کنند، این مجموعه یکی از گزینه‌های شناخته‌شده ژانر Procedural Police Drama است.
6. بروکلین 99 (Brooklyn Nine-Nine)
سریال بروکلین 99 ثابت می‌کند سریال پلیسی الزاماً نباید تاریک و خشن باشد. این مجموعه ساختار اداره پلیس را با Sitcom ترکیب می‌کند و یکی از موفق‌ترین کمدی‌های محیط کاری سال‌های اخیر را ساخته است.
جیک پرالتا کارآگاهی بااستعداد اما بی‌نظم است که همراه با همکارانش در یکی از حوزه‌های پلیس نیویورک کار می‌کند. ورود فرمانده جدید، ریموند هولت، نظم تازه‌ای به گروه تحمیل می‌کند و همین تفاوت شخصیتی زمینه بسیاری از موقعیت‌های کمدی را می‌سازد.
در کنار شوخی‌ها، پرونده‌های پلیسی، بازداشت مجرمان و رقابت بین کارآگاهان همچنان بخش ثابتی از داستان هستند. سریال همچنین طی فصل‌های مختلف به موضوعاتی مثل نژاد، مسئولیت پلیس و روابط محیط کار نیز می‌پردازد.
اگر از فضای بسیار سنگین سریال‌های جنایی خسته شده‌اید و یک سریال پلیسی سرگرم‌کننده می‌خواهید، Brooklyn Nine-Nine گزینه‌ای کاملاً متفاوت است.
این عنوان برای تماشای طولانی و اپیزودیک نیز انتخاب خوبی است؛ چون بیشتر قسمت‌ها داستان مستقل و ریتم سریعی دارند.
7. باور نکردنی (Unbelievable)
سریال باور نکردنی یک مینی‌سریال جنایی و پلیسی بر اساس پرونده‌ای واقعی است که روی روند تحقیقات و نحوه برخورد سیستم با قربانی تمرکز دارد.
داستان با گزارش تعرض یک دختر جوان آغاز می‌شود. واکنش اولیه مأموران و فشارهایی که به او وارد می‌شود، پرونده را وارد مسیر نادرستی می‌کند. در شهری دیگر، دو کارآگاه زن هنگام بررسی پرونده‌ای مشابه به شباهت‌هایی می‌رسند که می‌تواند همه چیز را تغییر دهد.
مریت ویور و تونی کولت نقش دو کارآگاه اصلی را بازی می‌کنند و بخش قابل توجهی از قدرت سریال از شیوه دقیق و انسانی آنها در تحقیقات می‌آید.
Unbelievable به‌جای قهرمان‌سازی از پلیس، تفاوت میان تحقیقات ضعیف و کار حرفه‌ای را نشان می‌دهد. همین نگاه انتقادی باعث شده سریال فقط درباره پیدا کردن مجرم نباشد.
اگر به True Crime، مینی‌سریال و پرونده‌های پلیسی واقع‌گرایانه علاقه دارید، «باور نکردنی» یکی از قوی‌ترین آثار این فهرست است.
8. ویستینگ (Wisting)
سریال ویستینگ نماینده خوبی از Nordic Noir است؛ زیرژانری که جنایت، تحقیقات پلیسی و فضای سرد اسکاندیناوی را با ریتمی آرام‌تر ترکیب می‌کند.
ویلیام ویستینگ کارآگاهی باتجربه در نروژ است که درگیر پرونده‌هایی پیچیده و گاهی بین‌المللی می‌شود. تحقیقات معمولاً با یک سرنخ ساده آغاز می‌شوند اما به‌تدریج شبکه‌ای از رازها و جرم‌های قدیمی را آشکار می‌کنند.
فضای زمستانی، شهرهای کوچک و سکوت سنگین داستان بخش مهمی از هویت سریال هستند. برخلاف آثار پلیسی پرسرعت، اینجا روند بررسی شواهد و گفت‌وگوی کارآگاهان اهمیت زیادی دارد.
زندگی شخصی ویستینگ نیز با پرونده‌ها تداخل پیدا می‌کند و همین موضوع شخصیت او را از یک کارآگاه صرفاً وظیفه‌محور جدا می‌کند.
اگر از سریال‌های پلیسی اروپایی، Nordic Noir و تحقیقات آرام و دقیق لذت می‌برید، Wisting می‌تواند انتخاب بسیار خوبی باشد.
9. تازه کار (The Rookie)
سریال تازه کار زاویه متفاوتی به زندگی پلیسی دارد: شخصیت اصلی نه یک کارآگاه باتجربه، بلکه مردی میانسال است که تصمیم می‌گیرد مسیر زندگی خود را کاملاً عوض کند و وارد اداره پلیس لس‌آنجلس شود.
جان نولان در سنی که بیشتر هم‌دوره‌ای‌هایش سال‌ها تجربه کاری دارند، به‌عنوان نیروی تازه‌کار باید از ابتدا آموزش ببیند و اعتماد همکارانش را جلب کند.
داستان ترکیبی از مأموریت‌های روزمره، تعقیب مجرمان، عملیات خطرناک و روابط بین اعضای اداره است. در کنار اکشن، تفاوت تجربه زندگی نولان با نیروهای جوان‌تر موقعیت‌های جالبی ایجاد می‌کند.
ناتان فیلیون شخصیت اصلی را بازی می‌کند و لحن سریال نسبت به آثار تاریک پلیسی سبک‌تر است، بدون اینکه پرونده‌های جدی را کاملاً کنار بگذارد.
اگر سریالی می‌خواهید که هم Procedural باشد، هم اکشن و هم شخصیت‌های قابل‌دنبال‌کردن در چند فصل داشته باشد، The Rookie انتخاب مناسبی است.
10. داهاد (Dahaad)
سریال داهاد نمونه‌ای متفاوت از سریال پلیسی هند است و نشان می‌دهد ژانر تحقیقات جنایی فقط به تولیدات آمریکا و اروپا محدود نیست.
داستان با مجموعه‌ای از مرگ‌های مشکوک زنان آغاز می‌شود که در ابتدا خودکشی به نظر می‌رسند. بازرس آنجلی بهاتی به‌تدریج متوجه می‌شود شباهت میان پرونده‌ها بیشتر از آن چیزی است که در نگاه اول دیده می‌شود و ممکن است یک قاتل زنجیره‌ای پشت آنها باشد.
سوناکشی سینها در نقش آنجلی، شخصیتی جدی و پیگیر ساخته که علاوه بر پرونده با فشارهای اجتماعی و فرهنگی محیط پیرامونش نیز مواجه است.
سریال از اکشن اغراق‌شده فاصله می‌گیرد و بیشتر روی شواهد، رفتار مظنون، مصاحبه‌ها و روند کشف الگو تمرکز دارد. همین رویکرد باعث می‌شود فضای آن به تریلر پلیسی واقع‌گرایانه نزدیک شود.
اگر دنبال سریال کارآگاهی غیرآمریکایی و پرونده قاتل زنجیره‌ای هستید، Dahaad انتخاب خوبی است و تنوع جغرافیایی مناسبی هم به این فهرست می‌دهد.
کدام سریال پلیسی را ببینیم؟
اگر برای شروع یک اثر جدی و تاریک می‌خواهید، «کارآگاه حقیقی» بهترین گزینه این فهرست است. برای علاقه‌مندان به روان‌شناسی مجرمان، «شکارچی ذهن» انتخاب دقیق‌تری خواهد بود.
«بوش» برای تحقیقات کلاسیک قتل و پلیس شهری مناسب است و «نور آبی» تصویری واقع‌گرایانه‌تر از مأموران خیابانی ارائه می‌دهد. اگر عملیات و اکشن بیشتری می‌خواهید، «شیکاگو پی.دی.» یا «تازه کار» مناسب‌تر هستند.
برای فضای سبک‌تر و کمدی، «بروکلین 99» انتخاب واضحی است. «باور نکردنی» برای طرفداران پرونده‌های واقعی، «ویستینگ» برای Nordic Noir و «داهاد» برای کسانی که می‌خواهند سریال پلیسی خارج از فضای آمریکا و اروپا ببینند پیشنهاد می‌شوند.
در نهایت، بهترین سریال پلیسی لزوماً پرحادثه‌ترین اثر نیست؛ هرچه روند تحقیق، شخصیت کارآگاهان و منطق حل پرونده باورپذیرتر باشد، نتیجه ماندگارتر خواهد بود.
