-
مستند جنجالی You Can See Everything محصول استودیو A24 به کارگردانی مشترک نیتن فیلدر و لنس اوپنهایم، با اکران در سینماها توجه منتقدان را به یک غافلگیری ساختارشکنانه و متا (فرامستند) جلب کرده است. این اثر که ۳۴ روز پایانی آزادی الیزابت هولمز، بنیان‌گذار محکوم‌شده شرکت ترانوس، را پیش از آغاز دوران حبس ۱۱ ساله‌اش به تصویر می‌کشد، در نیمه دوم با ورود غیرمنتظره آماندا سایفرد مسیر روایی کاملاً متفاوتی پیدا می‌کند.
پس از زندانی شدن الیزابت هولمز، نیتن فیلدر به سراغ آماندا سایفرد می‌رود؛ بازیگری که در سال ۲۰۲۲ برای ایفای نقش هولمز در مینی‌سریال تحسین‌شده The Dropout جایزه امی را کسب کرده بود. هدف اولیه، واکاوی رفتارهای مبهم هولمز بود، اما این همکاری به سرعت گسترش یافت و سایفرد در نیمه پایانی مستند نقش اصلی را بر عهده گرفت تا رویدادهای پشت پرده‌ای را که دوربین‌ها مجاز به ثبت آن‌ها نبودند بازسازی کند. در این بخش، کریستوفر ابوت نیز برای ایفای نقش بیلی ایوانز، شریک زندگی هولمز، به پروژه ملحق می‌شود.
یکی از جنجالی‌ترین صحنه‌های بازسازی‌شده، مذاکرات خصوصی پیش از فیلم‌برداری میان سازندگان و کمپانی A24 است؛ جایی که ایوانز درخواست دریافت پول برای حضور در مستند را مطرح می‌کند و استودیو A24 با وجود مخالفت سازندگان با پرداخت وجه موافقت می‌نماید. این ابهام در کل فیلم باقی می‌ماند که آیا هولمز با خروج زیرکانه از اتاق تلاش کرده نقشی در این باج‌خواهی نداشته باشد یا ایوانز خودسرانه دست به چنین درخواستی زده است. در نهایت مشخص می‌شود که ایوانز بدون توضیح بیشتر از این مطالبه مالی صرف‌نظر کرده است.
در یکی از گفت‌وگوهای خارج از دوربین نیتن فیلدر با الیزابت هولمز در زندان که توسط سایفرد بازسازی می‌شود، هولمز به‌شدت به مینی‌سریال The Dropout حمله کرده و از اینکه زنی علیه زنی دیگر چنین تصویری بسازد انتقاد می‌کند. هولمز مدعی است هم‌بندی‌هایش در زندان آن سریال را عین حقیقت تلقی می‌کنند.
در سوی مقابل، فیلم واکنش مستقیم سایفرد را هنگام خواندن متن دست‌نوشته فیلدر از این مکالمه نشان می‌دهد. سایفرد قاطعانه دفاع کرده و می‌گوید او کاری به هولمز نکرده بلکه هولمز خودش این سرنوشت را رقم زده است. سایفرد با اشاره به اینکه یک اثر نمایشی در دنیای تخیل همراه با تحقیقات عمیق ساخته می‌شود و دروغ نیست، یادآور می‌شود که برای درک کاراکتر بیش از ۱۰ ساعت از ویدیوهای بازجویی و شهادت‌های حقوقی هولمز را مطالعه کرده بود.
سایفرد در طول مستند دچار نوعی دوگانگی عاطفی است؛ از سویی به عنوان یک زن با هولمز در مواجهه با رفتارهای طرف مقابلش احساس همدلی می‌کند و از سوی دیگر تردید دارد که مبادا هولمز مجدداً در حال فریب دادن کل عوامل فیلم باشد. این چالش حتی گریبان نیتن فیلدر را هم می‌گیرد، زیرا مشخص نیست صمیمیت و انعطاف او در برابر هولمز ناشی از باور قلبی است یا صرفاً ترفندی مستندسازانه برای عریان کردن تناقضات رفتاری سوژه.
مستند در نهایت با بازخوانی یک جمله بسیار مناقشه‌برانگیز از مصاحبه نیویورک تایمز با هولمز به پایان می‌رسد؛ جایی که هولمز درباره بازیگران سریالش گفته بود: «آن‌ها من را بازی نمی‌کنند، بلکه شخصیتی را بازی می‌کنند که من خلق کردم». هولمز در مستند اصرار دارد که خبرنگار اشتباه نقل قول کرده و منظور او «شخصیتی که آن‌ها ساختند» بوده است. سازندگان با برجسته کردن این اختلاف، قضاوت نهایی را به تماشاگر می‌سپارند تا تصمیم بگیرد زن روبه‌روی دوربین، فردی واقعی است یا یک نقش‌آفرینی دیگر از شخصیتی ساختگی.
آماندا سایفرد
تو می توانی همهچیز را ببینی