-
وقتی در فوریه ۲۰۲۶ اعلام شد که یوکو تارو (Yoko Taro)، خالق افسانهای سری بازیهای NieR، وظیفهی نویسندگی و ترکیببندی داستان (Series Composition) سریال جدید اِوانگلیون را بر عهده گرفته است، گویی دو جهانِ موازی از ناامیدی و فلسفه با هم ادغام شدند. انتخاب یوکو تارو برای این پروژه، جسورانهترین تصمیمی است که استودیو Khara در طول حیات خود گرفته است. این همکاری نشان میدهد که سریال جدید قرار است به جای تکرار مکررات، به سراغِ مفاهیم عمیقتری از اگزیستانسیالیسم برود که شاید تا به حال در انیمه دیده نشده است.
یوکو تارو؛ استاد روایتهای چندلایه و تراژیک
سبک نویسندگی یوکو تارو با اِوانگلیون پیوندی خونی دارد. هر دو به بررسی رنج انسان، تنهایی و سوالات بیپایان دربارهی ماهیت وجود میپردازند. تارو که به خاطر داستانهای غیرخطی و پایانهای تکاندهندهاش در بازیهای ویدئویی شهرت جهانی دارد، حالا پلتفرمی در اختیار دارد که کاملاً با ذهنیت او سازگار است. طرفداران انتظار دارند که این سریال جدید، لایههای پنهانی از دنیای اوا را کشف کند که هیدئاکی آنو تنها به آنها اشاره کرده بود. آیا با داستانی در یک خط زمانی متفاوت روبرو هستیم؟ یا یوکو تارو قرار است مفهوم «پایان جهان» را از دیدگاه منحصربهفرد خود بازتعریف کند؟ هر چه که باشد، حضور او تضمینکنندهی این است که با یک داستان معمولی طرف نیستیم.
موسیقی کیایچی اوکابه؛ هارمونی جدید برای نبردهای اِوا
در کنار یوکو تارو، حضور کیایچی اوکابه (Keiichi Okabe) به عنوان آهنگساز، این تیم رویایی را تکمیل میکند. اوکابه که با موسیقیهای اثیری و غمانگیز در دنیای NieR شناخته میشود، حالا وظیفهی سنگینِ خلقِ اتمسفر شنیداری برای سریال جدید را بر عهده دارد. موسیقی اوکابه، که ترکیبی از ملودیهای مینیمال و کرالهای حماسی است، میتواند تضاد میان شکوه واحدهای اوا و شکنندگی روح خلبانان را به بهترین شکل ممکن به تصویر بکشد. حضور این زوج هنری (تارو و اوکابه) در یک پروژهی مشترک با Khara، سریال جدید اِوانگلیون را به یکی از موردانتظارترین آثار دههی اخیر تبدیل کرده است. این سریال نه تنها یک انیمه، بلکه قرار است یک تجربهی فلسفی و صوتی-تصویری باشد که مرزهای مدیومِ انیمه را جابهجا خواهد کرد.
جنسیس اونجلیون: پایان اونجلیون