قوانین اسکار ۲۰۲۷ متحول شد؛ نامزدی چندگانه بازیگران و محدودیت برای هوش مصنوعی

آکادمی علوم و هنرهای سینمایی با تصویب مجموعه‌ای گسترده از قوانین تازه برای نود و نهمین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۲۷، نشان داد که در حال بازنگری جدی در استانداردهای خود درباره صلاحیت آثار، نقش آفرینندگان و گسترش حضور جهانی سینماست.

برجسته‌ترین تغییر، به شاخه‌های بازیگری بازمی‌گردد؛ جایی که از این پس بازیگران می‌توانند در یک سال، با چند نقش در یک شاخه واحد نامزد شوند؛ به شرط آنکه هر دو نقش جزو پنج عملکرد برتر رأی‌دهندگان باشند. این تحول، مسابقه بازیگری را با سایر بخش‌های اسکار هم‌راستا می‌کند و می‌تواند به شکل قابل‌توجهی پدیده‌ای که سال‌ها «**تقلب در دسته‌بندی**» شناخته می‌شد را کاهش دهد؛ یعنی زمانی که کمپین‌ها عمداً یک نقش اصلی را در بخش مکمل ثبت می‌کردند تا مانع تقسیم آرای بازیگر شوند.

نمونه معروف: کمپین جنجالی کیت وینسلت در ۲۰۰۸

یکی از شناخته‌شده‌ترین پرونده‌ها به کیت وینسلت مربوط است؛ زمانی که او برای فیلم «Revolutionary Road» در شاخه نقش اول و برای «The Reader» در نقش مکمل کمپین کرد و هر دو جایزه را در گلدن گلوب برد. اما هنگام اعلام نامزدهای اسکار، «The Reader» به شاخه نقش اول منتقل شد و «Revolutionary Road» از رقابت خارج ماند.

بر اساس قوانین قدیمی، اگر یک بازیگر با دو نقش در یک شاخه جزو پنج نفر اول می‌شد، تنها نقشی که رأی بیشتری داشت نامزد می‌شد و نقش دیگر حذف می‌گردید. تصور عمومی این است که هر دو اجرای وینسلت جزو پنج اجرای برتر آن سال بوده‌اند.

ریشه تاریخی قانون بازیگری

سازوکار فعلی قوانین بازیگری اسکار به نخستین سال‌های برگزاری این مراسم بازمی‌گردد. آخرین تغییر بزرگ، مربوط به اسکار ۱۹۴۵ است؛ زمانی که بری فیتزجرالد برای نقش پدر فیتزگیبون در فیلم «Going My Way» (۱۹۴۴) به‌طور هم‌زمان در دو شاخه نقش اول و مکمل نامزد شد؛ اتفاقی بی‌سابقه که آکادمی را وادار کرد قانونی وضع کند تا هر اجرا فقط یک نامزدی داشته باشد.

پایان رویکرد «مجموعه آثار» و راه باز برای نامزدی‌های دوگانه

چارچوب جدید عملاً مفهوم نامزدی بر اساس مجموعه آثار را کنار می‌گذارد و راه را برای ثبت هم‌زمان دو نقش در یک شاخه واحد باز می‌کند. این مسئله می‌تواند به‌ویژه برای بازیگرانی که در یک سال دو نقش چشمگیر دارند، نتایج رقابتی‌تری به همراه داشته باشد.

برای مثال، پل مسکال در سال گذشته دو نقش قابل‌دفاع در شاخه نقش اول داشت؛ یکی در «The History of Sound» و دیگری در «Hamnet». با وجود این، تیم او نقش «Hamnet» را در بخش نقش مکمل ثبت کرد. در روز اعلام نامزدها، حذف نام مسکال یکی از شگفتی‌های بزرگ سال بود. بر اساس قوانین جدید، او می‌توانست هر دو اجرا را در شاخه نقش اول ثبت کند و شانس خود را از دست ندهد.

در نمونه‌ای دیگر، سباستین استن در گلدن گلوب ۲۰۲۴ برای فیلم‌های «The Apprentice» و «A Different Man» در دو شاخه درام و کمدی نامزد شد و برای «A Different Man» جایزه گرفت. او تنها برای «The Apprentice» نامزد اسکار شد؛ اما در نظام جدید اسکار، بسیار محتمل است که بتواند به‌طور هم‌زمان دو نامزدی کسب کند.

این تغییرات، ساختار رقابت بازیگری در اسکار را وارد دوره‌ای کاملاً تازه می‌کند؛ دوره‌ای که در آن بازیگران می‌توانند بدون نگرانی از تقسیم آرا، با دو نقش در یک شاخه حضور یابند و مسیر رقابت شفاف‌تر دنبال شود.