-
«پدرخوانده»، اولین قسمت از سهگانه پدرخوانده ساخته فرانسیس فورد کاپولا، بر اساس داستانی از ماریو پوزو در سال ۱۹۷۲ اکران شد و به سرعت جای خود را در دل علاقهمندان سینما باز کرد. با این حال، مسعود فراستی منتقد شناختهشده کشورمان اخیراً در مصاحبهای با همشهری نقدی متفاوت و جنجالی درباره این فیلم ارائه کرده است.
فراستی با اشاره به سبک کارگردانی کاپولا گفته است: «به نظرم پدرخوانده فیلم بدی است. تمام فیلم به خصوص صحنههای حساس، همراه با شوک ارائه میشود و هیچ سوسپنس یا تعلیقی واقعی در کار نیست. وقتی فیلمساز حرفهای نباشد، شوک را جای تعلیق میگذارد.»
او همچنین درباره استفاده از دوربین توضیح میدهد: «دوربین اغلب از بالا به صحنهها نگاه میکند که شخصیتها را تحقیر میکند و میزانسنها به خوبی تنظیم نشدهاند.» فراستی صحنه مشهور سر اسب در تختخواب را نمونهای از کار غیرانسانی و شنیع معرفی کرده و نقد کرده که دوربین نمیتواند فریاد و وحشت شخصیتها را درست منتقل کند.
همچنین در صحنهای که آل پاچینو قرار است در رستوران فردی را بکشد، اما اسلحه ندارد و باید به توالت برود و آن را پیدا کند، فراستی معتقد است میزانسنها و چیدمان صحنهها بسیار ضعیف هستند و هیجان واقعی منتقل نمیشود.
نقد فراستی، نگاه متفاوتی به یکی از محبوبترین آثار تاریخ سینماست و بحثهای زیادی میان علاقهمندان سینما به دنبال داشته است.
پدر خوانده