کابوس‌های شیرین اسکورسیزی: چرا «فرانکنشتاین» دل تورو استاد سینما را رها نمی‌کند؟

مارتین اسکورسیزی، کارگردان افسانه‌ای سینما، به صف طولانی تحسین‌کنندگان فیلم علمی-تخیلی و گوتیک جدید گیرمو دل تورو، یعنی «فرانکنشتاین» (Frankenstein) پیوست. اسکورسیزی در مصاحبه‌ای تازه با هالیوود ریپورتر، اعتراف کرده است که تصاویر و فضای این فیلم حتی مدت‌ها پس از تماشا، ذهن او را رها نکرده‌اند. او با لحنی ستایش‌آمیز گفت: «من واقعاً خواب آن را دیدم. این یک اثر قابل توجه است. فیلم با شما می‌ماند. فقط با شما می‌ماند. بسیار تکان‌دهنده است. یک دستاورد قابل توجه. یک اپرای باشکوه.» استفاده اسکورسیزی از عبارت «اپرای باشکوه» (Grand Opera) نشان‌دهنده مقیاس عظیم و احساسات دراماتیک عمیقی است که دل تورو در این اقتباس به کار برده است.

البته اسکورسیزی در این تحسین تنها نیست. لیست هواداران سرشناس این فیلم نتفلیکسی شبیه به تالار مشاهیر هالیوود است. فیلمسازان و هنرمندان برجسته‌ای همچون فرانسیس فورد کوپولا، آلفونسو کوارون، ایوا دوورنی، سلین سانگ و بازیگرانی مثل بردلی کوپر، مارگو رابی و بیل هیدر، همگی لب به تحسین این اثر گشوده‌اند. این اجماع نظر در میان بزرگان صنعت سینما، «فرانکنشتاین» را به یکی از مورد احترام‌ترین فیلم‌های سال تبدیل کرده است. برای دل تورو که همیشه با عشق و وسواس خاصی به هیولاها می‌پردازد، دریافت چنین بازخوردی از اساتیدی چون اسکورسیزی و کوپولا، مهر تاییدی بر جایگاه او به عنوان یکی از مولفان بزرگ سینمای مدرن است.

«فرانکنشتاین» دل تورو که برداشتی شخصی و عاطفی از رمان کلاسیک مری شلی است، توانسته است فراتر از یک فیلم ژانر وحشت عمل کند و به اثری هنری تبدیل شود که لایه‌های عمیق انسانی را کاوش می‌کند. تمجید اسکورسیزی نشان می‌دهد که این فیلم قدرت نفوذ به ناخودآگاه بیننده را دارد؛ ویژگی‌ای که تنها شاهکارهای سینمایی از آن برخوردارند. در حالی که فیلم‌های بلاک‌باستری معمولاً به سرعت فراموش می‌شوند، اعتراف اسکورسیزی مبنی بر اینکه «خواب فیلم را دیده است»، گواهی بر قدرت ماندگاری تصاویر خلق شده توسط دل تورو است.

The Hollywood Reporter / FandomWire