فراتر از Dawson’s Creek؛ کیتی هولمز و جاشوا جکسون در پی ثبت نگاهی تازه به عشق در میانسالی

پس از گذشت ۲۵ سال از دوران طلایی سریال Dawson’s Creek، کیتی هولمز و جاشوا جکسون بار دیگر در یک درام عاشقانه مقابل هم قرار گرفتند. فیلم جدید هولمز با عنوان Happy Hours که همین شنبه در جشنواره فیلم «ترایبکا» (Tribeca) اکران می‌شود، نه تنها یک تجدید دیدارِ هنری، بلکه آغازی برای بلندپروازی‌های کارگردانی هولمز محسوب می‌شود.

فرار از سایه گذشته

بزرگترین چالش هولمز و جکسون در این پروژه، تفکیکِ هویتِ شخصیت‌های جدیدشان از «جوئی» و «پیسی» بود. هولمز در مصاحبه‌ای با «ورایتی» توضیح داد که آن‌ها آگاهانه سعی داشتند فضایی ایجاد کنند که مخاطب درگیر نوستالژیِ صرف نشود. او می‌گوید: «ما ۲۵ سال است که با هم کار نکرده‌ایم و هر دو تغییر کرده‌ایم. می‌خواستیم ابعاد دیگری از خودمان را نشان دهیم.»

چالش شهرت در عصر دیجیتال

یکی از نکات جالب گزارش، روایت هولمز از تولید فیلم در نیویورک است؛ جایی که آن‌ها غافلگیر شدند. انتشار ویدیوهای هواداران در تیک‌تاک از محل فیلمبرداری، باعث شد تیم تولید مجبور شود برای حفظ تمرکز، برخی لوکیشن‌های شلوغ مثل «واشنگتن اسکوئر پارک» را تحت تدابیر امنیتی شدید قرنطینه کند. هولمز با خنده به این موضوع اشاره می‌کند که این حجم از توجه، برایشان غیرمنتظره بود.

چشم‌اندازی به یک سه‌گانه

هولمز تأیید کرده که Happy Hours را به عنوان بخش اول از یک سه‌گانه در ذهن دارد؛ پروژه‌ای که با الهام از سه‌گانه مشهور «پیش از» (Before) اثر ریچارد لینکلیتر (با بازی ایتن هاک و ژولی دلپی) طراحی شده است. داستانِ فیلم که روی «لیز» (یک عکاس تازه طلاق‌گرفته) و «اندرو» (یک نویسنده سفر که در جوانی قلب لیز را شکسته) تمرکز دارد، تلاش می‌کند تا پیچیدگی‌های عشق در میانسالی را به تصویر بکشد.

هولمز درباره ضرورت این فیلم می‌گوید: «ما در دنیایی هستیم که با وجود اتصال دیجیتالی، همچنان از نظر احساسی منزوی شده‌ایم. دلم می‌خواست فیلمی بسازم که کمی شادی و امید به دنیا تزریق کند.» برخلاف سه‌گانه لینکلیتر که با فواصل طولانی ساخته شد، هولمز می‌خواهد بخش‌های بعدی Happy Hours را سریع‌تر تولید کند تا «بیش از حد پیر نشویم!»