فراتر از کلیشههای پیکسار؛ انیمیشن «GOAT» چگونه استانداردهای بصری را تغییر داد؟
در دنیایی که بیش از دو دهه تحت سیطره سبک بصری براق و صیقلی پیکسار بود، سونی پیکچرز انیمیشن با عرضه اثر جدید خود یعنی «GOAT» (مخفف Greatest of All Time)، بار دیگر ثابت کرد که آینده انیمیشن در دستان کسانی است که جرئت شکستن قالبها را دارند. این فیلم که در فوریه ۲۰۲۶ روی پرده سینماها رفت، نه تنها یک داستان ورزشی مهیج، بلکه یک بیانیه هنری در ستایش «تفاوت» است.
وینلند؛ دنیایی که بوی زندگی میدهد
داستان در شهری خیالی به نام «وینلند» (Vineland) روایت میشود؛ یک پادشاهی حیوانات نیمهویران که طبیعت دوباره بر آن چیره شده است. برخلاف شهرهای تمیز و کارتونی معمول، وینلند با حساسیتی نقاشانه طراحی شده که یادآور آثار امپرسیونیستی و نقاشیهای سزان است. پیچکها از در و دیوار آپارتمانهای قدیمی بالا رفتهاند و زمینهای بازی با تورهای فلزی زنگزده، اتمسفری شبیه به محلههای واقعی اما فانتزی ایجاد کردهاند. این سبک بصری که ریشه در موفقیتهای قبلی سونی مانند «Spider-Verse» دارد، با بافتهای زنده و رنگهای غنی، مخاطب را به درون یک دنیای دیستوپیایی اما گرم و دعوتکننده میکشاند.
داستان یک «کوچک» در دنیای «بزرگها»
قهرمان داستان، «ویل هریس» (با صداپیشگی کالب مکلافلین)، یک بز جوان است که رویای قهرمانی در ورزش خشنی به نام «روربال» (Roarball) را در سر دارد. روربال نسخهای گلادیاتوری و فوقسریع از بسکتبال است که در آن حیوانات عظیمالجثه مثل پلنگها، کرگدنها و اسبها حکمرانی میکنند. در سیستم طبقاتی وینلند، ویل یک «کوچک» محسوب میشود و طبق قانون نانوشته شهر، «کوچکها حق بازی ندارند».
نقطه عطف داستان زمانی است که ویل در یک مبارزه خیابانی با «مِین اتراکشن» (با بازی آرون پیر)، ستاره مغرور لیگ، روبرو میشود. ویدیوی این تقابل در فضای مجازی وایرال شده و توجه «فلو» (جنیفر لوئیس)، مالک زیرک تیم «تورنز»، را جلب میکند. او که به دنبال راهی برای نجات تیم ورشکسته و ستاره قدیمیاش، «جت فیلمور» (با بازی گابریل یونیون)، است، ویل را به عنوان یک «نماد تبلیغاتی» استخدام میکند؛ غافل از اینکه این بز کوچک قرار است روح تیم را تغییر دهد.
