-
علی جبارزاده، کارگردان فیلم سینمایی «قرمز یواش» که این روزها روی پرده سینماهاست، در گفتوگویی با ایلنا از روند شکلگیری این اثر و چالشهای مسیر تولید گفت. او توضیح داد که در سالهای ۹۷ و ۹۸ برای دریافت پروانه ساخت یک فیلمنامه دیگر اقدام کرده اما با وجود سالها کار روی آن متن، این مجوز صادر نشده است. به همین دلیل و براساس پیشنهادی که سرمایهگذار ارائه کرده بود، تصمیم میگیرد ایده جدیدی را گسترش دهد.
به گفته جبارزاده، ایده اولیه تهیهکننده درباره «دختری خارجی که به ایران میآید و عاشق یک جوان ایرانی میشود»، برای او تکراری بود. بنابراین پیشنهاد میدهد که این ایده بازنویسی و تقویت شود. او میگوید: «وقت زیادی نداشتیم. فیلمنامه را نوشتیم، سال ۹۷ پروانه ساخت گرفتیم و سال ۹۹ با عنوان لب خط فیلم را ساختیم که بعدتر نامش به قرمز یواش تغییر کرد.»
این کارگردان میگوید که علاقه زیادی به ساخت فیلمنامه اولیهاش داشته؛ فیلمنامهای با فضای فانتزی درباره شیوع ویروسی که تنها روی مردان اثر میگذاشت؛ متنی که قبل از کرونا نوشته شده بود و ظرفیت تبدیل شدن به یک کمدی متفاوت را داشت، اما با مخالفت مواجه شد.
جبارزاده درباره نوآوری در فیلمنامه «قرمز یواش» توضیح میدهد که برای فاصله گرفتن از کلیشهها، سندروم هایپرتیمزیا را وارد داستان کرده است؛ اختلالی که در آن فرد تمام جزئیات زندگی خود را بدون فراموشی به یاد میآورد. او میگوید این ویژگی در زندگی واقعی معضل بزرگی است اما در فیلم تلاش کردهاند آن را در قالبی کمدی و سرگرمکننده ارائه کنند.
دریافت پروانه نمایش، کشور روسیه را انتخاب کرده؛ زیرا ارتباطات سیاسی مناسبتری با ایران دارد.
جبارزاده در پایان از برنامهاش برای ساخت فیلم بعدی میگوید: «دیگر قصد ندارم کمدی بسازم. فیلمنامهای اجتماعی دارم که در جشنواره شهر هم جایزه گرفته و احتمالا همان را کارگردانی میکنم.» او با اشاره به تحصیلاتش در رشته علوم اجتماعی تأکید میکند که حتی در آثار کمدیاش نیز تلاش کرده نگاه اجتماعی داشته باشد.
او اضافه میکند که با وضعیت فعلی اقتصاد سینما، پیدا کردن سرمایهگذار برای فیلمهای اجتماعی دشوار است و بسیاری از فیلمسازان به ناچار سراغ کمدی میروند. اما در شرایط امروز ساخت آثاری مانند «اجارهنشینها» تقریباً غیرممکن شده است و سینمای اجتماعی بهترین مسیر برای خلق فیلمهایی است که حرفی برای گفتن دارند.
منبع: ایلنا
علی جبارزاده
قرمز یواش ۱۴۰۴