-
محمود گبرلو منتقد و روزنامهنگار باسابقه سینما، در یادداشتی صریح و انتقادی نسبت به روند داوری و اعطای جوایز در جشن حافظ، به انتخاب امیرحسین قیاسی بهعنوان یکی از برگزیدگان این رویداد واکنش تندی نشان داد و این تصمیم را «نمونهای از خطای مضاعف در نظام جایزهدهی» توصیف کرد.
گبرلو با مقایسه سه رویداد مهم سینمایی کشور شامل جشنواره فیلم فجر، جشن منتقدان و جشن حافظ، تأکید کرده است که هرکدام از این جشنها تعریف متفاوتی از «اعتبار» ارائه میدهند. به گفته او، جشن حافظ برخلاف دو رویداد دیگر، بیش از آنکه بر داوری تخصصی یا معیارهای حرفهای استوار باشد، به محبوبیت رسانهای و جریانسازی کوتاهمدت تکیه دارد؛ مسیری که در سالهای اخیر پررنگتر شده است.
این منتقد سینما با اشاره به نقش زندهیاد علی معلم در شکلگیری هویت جشن حافظ، یادآور شده که معلم همواره نسبت به میدان دادن به چهرههای کمتجربه و فاقد پشتوانه جدی هنری موضع انتقادی داشت و جشن حافظ را محلی برای پاسداشت خلاقیت واقعی میدانست. به باور گبرلو، انتخاب اخیر جشن حافظ فاصله معناداری با آن نگاه دارد.
او در بخش دیگری از یادداشت خود، انتخاب امیرحسین قیاسی را مصداق بارز این انحراف دانسته و نوشته است که آثار قیاسی بیشتر متکی بر ادبیات سطحی، ریتم تند و جذابیتهای زودگذر نسل جدید است و از نظر عمق، نوآوری و جهانبینی هنری، معیارهای لازم برای دریافت تندیس یک جشن معتبر را ندارد.
گبرلو تأکید کرده است که مسئله، نه حواشی پیرامونی یا محبوبیت مقطعی، بلکه حفظ شأن جوایز سینمایی است. به گفته او، وقتی جایزهای به اثری یا فردی اعطا میشود که شایستگی حرفهای آن محل تردید است، خود جایزه به عاملی برای تضعیف اعتبار جشن تبدیل میشود و چرخهای از تصمیمهای نادرست را بازتولید میکند.
این منتقد در پایان هشدار داده است که تداوم چنین رویکردی میتواند اعتماد بدنه حرفهای سینما و مخاطبان جدی را نسبت به نظام ارزشگذاری جشنها از بین ببرد؛ اتفاقی که در بلندمدت، نهتنها به یک رویداد خاص، بلکه به کلیت فرهنگ سینمایی کشور آسیب خواهد زد.
منبع: خبر آنلاین
امیرحسین قیاسی