فیلم سینمایی Digger به کارگردانی الخاندرو گونسالس ایناریتو، در نخستین گامهای اکران با وضعیتی بحرانی روبرو شده است. در حالی که این اثر در بیش از ۳۵۰۰ سالن سینما در آمریکای شمالی به نمایش درآمده، پیشبینیها نشان میدهد فروش افتتاحیه آن از مرز ۱۰ میلیون دلار عبور نخواهد کرد. این ارقام در تناسب با بودجه تولید، یک زنگ خطر جدی محسوب میشود. در حالی که استودیو هزینه ساخت فیلم را ۱۳۵ میلیون دلار اعلام کرده، منابع غیررسمی ارقام بسیار بالاتری تا حدود ۱۸۰ میلیون دلار را برآورد میکنند که ضرر مالی احتمالی پروژه را دوچندان میکند.
منتقدان سینما روی خوشی به این اثر نشان ندادهاند؛ ثبت امتیاز ۴۶ در متاکریتیک و رضایت ۵۰ درصدی در راتن تومیتوز، شانس موفقیت فیلم در فصل جوایز و اسکار را بهشدت کاهش داده است. داستان فیلم که حول محور یک سرمایهدار تگزاسی با بازی تام کروز میچرخد، با وقوع یک فاجعه نفتی شروع میشود؛ اما نکته بحثبرانگیز، چرخش داستانی دقیقه ۳۰ فیلم است که روایت را به یک فضای آخرالزمانی پیرامون هنر میبرد. جان گودمن در نقش رئیسجمهور، تلاش کرده تا با سبکی یادآور آثار برادران کوئن، وزن بازیگری فیلم را بالا ببرد، اما به نظر میرسد این تغییرات لحنی، مخاطب عام را سردرگم کرده است.
با وجود شکست تجاری و انتقادی، Digger از نظر فنی امضای خاص ایناریتو را دارد. فیلمبرداری خاکستری امانوئل لوبزکی و استفاده از یک پلانسکانس ۱۰ دقیقهای، جزو ویژگیهای هنری اثر است. این فیلم که سعی دارد ادای دینی مدرن به کمدی سیاه «دکتر استرنجلاو» استنلی کوبریک باشد، در نهایت به اثری غلوشده تبدیل شده که گویی نتوانسته تعادل میان فرم هنری و روایت کمدی را برقرار کند.