-
پس از انقلاب، بسیاری از چهرههای سینمای قبل از ۵۷ مسیر مهاجرت را برگزیدند و برخی نیز ماندند اما نتوانستند فعالیت سابق خود را ادامه دهند. محمدعلی فردین از جمله هنرمندانی بود که در ایران ماند ولی برخلاف انتظار، نه در فیلمی ظاهر شد و نه در گفتوگویی رسانهای حاضر شد؛ با این حال محبوبیتش در میان مردم همچنان پابرجا ماند.
فردین که سابقه قهرمانی در کشتی و دوستی با چهرههایی چون تختی و عباس زندی را نیز داشت، در گفتوگوهای خود با عباس بهارلو ـ که در کتاب «سینمای فردین به روایت محمدعلی فردین» منتشر شده ـ به بخشهایی از ناگفتههای زندگی حرفهایاش اشاره میکند؛ از جمله ماجرایی که نام او را به دربار پهلوی و بهروز وثوقی پیوند میزند.
فردین روایت میکند که پس از موفقیت «گنج قارون»، تماسهایی از سوی اطرافیان اشرف پهلوی برای دیدار با او آغاز شد. او به بهانه مشغله کاری از این دیدار سر باز میزد اما در نهایت با تهدید تبعید خانوادهاش روبهرو شد.
بعد از مدتی، در پوشش دعوت به جشن تولد یک کودک، او را به باغی بزرگ ـ که متعلق به خاله شاه بوده ـ میکشانند. در این مهمانی که برخلاف ادعا هیچ کودکی در آن حضور نداشت، با برنامهریزی قبلی او را شبانه به بیمارستانی در تجریش میبرند تا اشرف پهلوی را ملاقات کند.
فردین میگوید در آن دیدار، اشرف درباره دستمزد او و بهروز وثوقی پرسوجو کرده و در ادامه سخنی «غیرقابل بازگویی» به زبان آورده است؛ سخنی که باعث شده او بلافاصله محل را ترک کند.
به گفته فردین، مدتی بعد متوجه میشود ژاله خواجهنوری داستان این برخورد را برای بهروز تعریف کرده است. بهروز مدت کوتاهی بعد، خود با اشرف پهلوی آشنا میشود و این رابطه به گفته فردین، در رشد رسانهای و دریافت جوایز بینالمللی او بیتأثیر نبوده است.
فردین اضافه میکند که هجمه رسانهای علیه او و برچسب «فیلمهای آبگوشتی» از همان زمان و همزمان با نزدیکی وثوقی به دربار آغاز شد.
«اگر انقلاب نمیشد شاید بهروز از بین میرفت»
او همچنین از دیدارهایی با بهروز وثوقی یاد میکند که در آنها وثوقی در وضعیتی «آشفته» دیده شده و معتقد است ادامه این روند میتوانست آینده او را به خطر بیندازد.
به گفته فردین، فروش سینمای وثوقی در قلهک نیز با همکاری اشرف و وزارت فرهنگ و هنر انجام شده است. او تأکید میکند که بهروز ماهها پیش از انقلاب میدانست تحولات بزرگی در راه است و به همین دلیل داراییهایش را فروخته و از کشور خارج شده بود.
در بخشی دیگر از گفتوگو، فردین درباره دلیل عدم همکاری با بهروز میگوید:
او به استعداد و توانایی بازیگری وثوقی اعتقاد داشت، اما سبک زندگیاش را نمیپسندید. فردین تأکید میکند که وثوقی همواره «به کسی آویزان میشد» و از رابطه با افراد مختلف بهعنوان پله ترقی استفاده میکرد؛ از پوری بنایی تا گوگوش و در نهایت اشرف پهلوی.
در مقابل، فردین تشکیل خانواده در ۱۸سالگی و پایبندی به زندگی خصوصی را عامل اصلی فاصلهاش با چنین سبک رفتاری میداند و میگوید حتی اصرار تهیهکنندگان برای بازی مشترک نیز نتوانسته او را راضی کند.
منبع: ایسنا و تابناک
محمدعلی فردین
بهروز وثوقی