ترس «ثور» از فروپاشی تصویر قهرمانانه؛ آیا مخاطبان هنوز همزورث را به عنوان ستاره اکشن میپذیرند؟
-
در تاریخ ۵ فوریه ۲۰۲۶، انتشار مصاحبهای عمیق و صادقانه از کریس همزورث با نشریه گاردین، ابعاد جدیدی از فشارهای روانی که این ستاره محبوب هالیوود پس از افشای آمادگی ژنتیکیاش برای بیماری آلزایمر تحمل میکند را فاش کرد. همزورث که سالها به عنوان نماد قدرت، عضلات پولادین و شکستناپذیری در دنیای سینمایی مارول شناخته شده، اکنون با یک بحران درونی روبروست: آیا نمایش «آسیبپذیری انسانی» میتواند تصویر «ابرقهرمانی» او را در ذهن هواداران نابود کند؟
تضاد میان ابرقهرمان و واقعیت انسانی
همزورث در این مصاحبه اعتراف کرد که پس از انتشار مستندهایش، به شدت نگران بوده که تماشاگران دیگر او را در نقشهای اکشن یا به عنوان یک «مرد اول» (Leading Man) باور نکنند. او گفت: «من از خودم میپرسیدم که آیا اجازه دادهام مردم بیش از حد به دنیای درونی من وارد شوند؟ آیا آنها هنوز هم به آن ستاره اکشن یا شخصیت مارول باور خواهند داشت؟ آیا واقعاً میخواهم مردم ترسها و ناامنیهای من را در این سطح بشناسند؟» این دغدغه نشاندهنده یک پارادوکس بزرگ در هالیوود مدرن است؛ جایی که از بازیگران خواسته میشود صمیمی باشند، اما همزمان باید تصویر دستنیافتنی و قدرتمند خود را برای فروش فیلمهای بلاکباستر حفظ کنند.
مستند «سفری برای به یاد آوردن»: ادای دین به پدر
بخش بزرگی از این نگرانیها پس از انتشار مستند "A Road Trip to Remember" (نوامبر ۲۰۲۵) در دیزنی پلاس شکل گرفت. در این اثر شخصی، کریس همزورث دوربینها را به درون خصوصیترین لحظات خانوادهاش برد تا سفر موتورسواری خود با پدرش، کریگ همزورث، را که به تازگی به مراحل اولیه آلزایمر مبتلا شده، به تصویر بکشد. آنها به مکانهایی از گذشتهشان در استرالیا سفر کردند تا از طریق «خاطرهدرمانی» و «پیوندهای اجتماعی»، عملکرد حافظه کریگ را تحریک کنند. همزورث این مستند را یک «نامه عاشقانه به پدرش» توصیف کرد، اما همزمان اعتراف کرد که نمایش لرزشهای دست پدر یا لحظات فراموشی، او را با این حقیقت روبرو کرده که «ما هیچکدام رویینتن نیستیم».
تغییر در اولویتها و سبک زندگی
این ستاره ۴۲ ساله تأکید کرد که آگاهی از این بیماری و مشاهده درگیری پدرش، اشتهای او را برای «دویدن به دنبال موفقیتهای بیشتر» کاهش داده است. او اکنون به جای تمرکز بر رکوردشکنی در باکسآفیس یا دریافت جوایز، به دنبال خلق خاطرات با فرزندان ۱۱ و ۱۳ سالهاش و همسرش، السا پاتاکی است. همزورث میگوید: «قبلاً فکر میکردم اگر نامزد جایزهای شوم یا بزرگترین فیلم تاریخ را داشته باشم، احساس رضایت خواهم کرد. اما حالا میفهمم که ارزش من به این چیزهای بیرونی وابسته نیست.» این تغییر رویکرد، اگرچه از نظر شخصی یک بلوغ به حساب میآید، اما برای صنعت سینما که روی برند «همزورثِ شکستناپذیر» سرمایهگذاری کرده، یک چالش بزرگ در بازاریابی فیلمهای آینده او خواهد بود.
کریس همسورث