-
نشست نقد و بررسی فیلم «بچه مردم» با حضور محمود کریمی، کارگردان اثر، و جمعی از منتقدان سینما در فرهنگسرای اندیشه برگزار شد؛ نشستی که در آن، ابعاد مختلف این فیلم از روایت زندگی یک نسل گمنام تا ساختار کمدی و فانتزی آن مورد واکاوی قرار گرفت.
محمود کریمی در این جلسه با اشاره به ساختار فیلم گفت: «بچه مردم» یک اثر بیوگرافیک است که زندگی یک شخصیت را در بازهای حدود ۲۰ سال دنبال میکند. تلاش ما این بود که روایت آنقدر جذاب باشد که مخاطب گذر زمان و طول فیلم را احساس نکند.»
او با تأکید بر نگاه اجتماعی فیلم افزود: «به این بچهها در طول تاریخ اجحاف شده است. آنها فرزندان همین سرزمین بودند؛ در روزهای جنگ به جبهه رفتند و بسیاری از آنها بینام و نشان شهید شدند. حتی شهدایی داشتیم که هفتهها در معراج شهدا باقی ماندند، بدون آنکه کسی برای تحویل پیکرشان مراجعه کند. وقتی تصمیم به ساخت فیلم گرفتیم، به این فکر کردیم که این تلخی را چگونه روایت کنیم و به نتیجهای متفاوت رسیدیم.»
کریمی در پاسخ به برخی مقایسهها گفت: «الگوی مشخصی از فیلمساز یا کتاب خاصی نداشتم. برداشت از وس اندرسون را اصلاً قبول ندارم. حتی از داستانی از جلال آلاحمد هم الهام نگرفتم، هرچند بعداً دیدم شباهتهایی وجود دارد؛ آن هم فقط در ایده مادری که کودک خود را رها میکند.»
دامون قنبرزاده، منتقد سینما، در این نشست با انتقاد از وضعیت کمدی در سینمای امروز ایران گفت: «در سینمای ما فیلمهای خندهدار زیادند، اما کمدی واقعی بهمعنای خلق موقعیت و ساختار وجود ندارد. با این حال، «بچه مردم» از معدود فیلمهایی است که اصول کمدی را رعایت میکند؛ از میزانسن و دیالوگ گرفته تا بازی بازیگران.
او با اشاره به عنصر تخیل در فیلم افزود: «یکی از مشکلات اصلی سینمای ایران، فقدان تخیل است. اما در «بچه مردم»، تخیل بهدرستی جاری است. هرچند در دقایق پایانی و بهویژه در بخش جبهه، لحن فیلم تغییر میکند و از فضای اصلی فاصله میگیرد.»
محسن سلیمانی فاخر، دیگر منتقد حاضر در نشست، فیلم را روایتی از «نسل بیصدا» دانست و گفت: «بچههای پرورشگاهی در تاریخ دیده نشدهاند. فیلم، این حاشیهنشینان را به مرکز روایت میآورد. پرورشگاه در اینجا فقط یک مکان نیست، بلکه نماد نهادی است که قرار بوده جای خانواده را بگیرد اما هویت را معلق میکند.»
او افزود: «در این فیلم، قهرمانی نه از دل اسطوره، بلکه از دل فقدان و اجبار شکل میگیرد. عنوان «بچه مردم» نیز معنایی وارونه پیدا میکند؛ قهرمان داستان نه بچه کسی است و نه صاحب جایگاه اجتماعی مشخص.»
سلیمانی فاخر در پایان، کارگردانی فیلم را «محاسبهشده و مهندسیشده» توصیف کرد و گفت: «از رنگ و موسیقی تا میزانسن، همه چیز آگاهانه طراحی شده و نشان میدهد با فیلمسازی حرفهای طرف هستیم.»
منبع: ایرنا
محمود کریمی
بچه مردم