علی نصیریان، بازیگر پیشکسوت سینما و تئاتر ایران، در گفتگویی صریح از دغدغههای هنریاش سخن گفت. او با تاکید بر اینکه بازیگری فراتر از شهرت و ثروت است، از دوران سختِ شکلگیری تئاتر در ایران و خاطرات همکاری با بزرگان سینما گفت و به نسل جدید بازیگران توصیه کرد که برای ماندگاری، به دنبال کشف شخصیت و خودآموزی باشند.
علی نصیریان در جدیدترین گفتوگوی خود با خبرگزاری مهر، با نگاهی انتقادی به رویکرد نسل جدید بازیگری، معتقد است که نگاه غالب این روزها بیش از هر چیز بر چاپ عکس و رسیدن به اسم و شهرت متمرکز شده است. او با یادآوری دوران آغازین فعالیت خود که حتی یک کتاب ترجمهشده درباره تئاتر در دسترس نبود، تاکید کرد که در گذشته بازیگران حتی محلی برای تمرین نداشتند و در خرابهها تمرین میکردند. به گفته او، همه فکر میکنند ورود به عرصه بازیگری یعنی تبدیلشدن به یک سوپراستار، در حالی که بازیگری نیازمند تلاش برای کشف لایههای شخصیتی، درک زبان و فرهنگ نقش است و باید ریشهدار باشد.
نصیریان که خود را از بنیانگذاران تئاتر مدرن ایرانی میداند، نسبت به بازاریشدن تئاتر در سالهای اخیر ابراز نگرانی کرد. او تئاتر را یک جریان فرهنگی معرفی کرد که نباید صرفاً برای کسب درآمد به هر قیمتی ارائه شود. این هنرمند پیشکسوت با اشاره به دخالتهای غیرمنطقی در پروژههای هنری، از مدیران خواست تا با حمایت از آزادی عمل هنرمندان، به پیشرفت کیفیت آثار کمک کنند و تاکید کرد که تئاتر، شناسنامه هنری یک ملت است و تنها به ابنیه تاریخی خلاصه نمیشود.
در بخش دیگری از این گفتگو، نصیریان از تجربه کار با کارگردانان بزرگ سخن گفت. او همکاری با علی حاتمی در سریال «هزاردستان» را به دلیل شناخت قبلی، بسیار راحتتر توصیف کرد، هرچند به عادت خاص حاتمی در ندادن فیلمنامه تا لحظه فیلمبرداری نیز اشاره داشت. او درباره نقش قاضی شارع در سریال «سربداران» گفت که اکتها و لحن متفاوت این شخصیت را با الهام از واعظان مذهبی دوران نوجوانیاش طراحی کرده است؛ موضوعی که نشاندهنده دقت و مطالعه او روی شخصیتهاست. نصیریان همچنین از سریالهای «میوه ممنوعه» و «شهرزاد» به عنوان آثار محبوبش در میان کارهای تلویزیونی یاد کرد و سریال «جیران» را نیز اثری قابلقبول دانست.
استاد نصیریان در پایان، رمز موفقیت هنرمندان را در «خودآموزی» دانست. او خطاب به علاقهمندان تئاتر گفت که در عصری که انواع کتاب، ورکشاپ و دسترسی به اطلاعات در اختیار همه هست، نباید بازیگران درجا بزنند. او با مرور مسیر هنریاش در گروه شاهین سرکیسیان و اهمیتِ یادگیری جمعی، یادآوری کرد که جریان تئاتر ایران نه با تکروی، بلکه با کار گروهی و عشق به هنر شکل گرفته است و جوانان امروز باید با تکیه بر استعداد و پشتکار، به دنبال خلق آثاری باشند که در ذهن مخاطب ماندگار شود.