-
مانگا چیست؟ این سوالی است که حداقل یک بار در زندگی برای هر فرد ممکن است مطرح شود. قدرت و تاثیرگذاری جهانی مانگا، این هنر بینظیر ژاپنی، غیر قابل چشمپوشی است و در این مقاله قرار است با این هنر، تاریخچه آن، و انواع مانگا به اختصار آشنا شویم.
وقتی صحبت از فرهنگ عامه ژاپن به میان میآید، یکی از نخستین واژههایی که به ذهن علاقهمندان میرسد «مانگا» است. مانگا به مجموعه داستانهای مصور ژاپنی گفته میشود که با سبک طراحی، روایت و ساختار منحصربهفرد خود توانستهاند میلیونها مخاطب را در سراسر جهان جذب کنند. واژه مانگا در زبان ژاپنی به معنای «تصاویر خودانگیخته» یا «طرحهای آزاد» است و امروزه به یکی از مهمترین ارکان صنعت سرگرمی ژاپن تبدیل شده است.
مانگاها طیف بسیار گستردهای از موضوعات را پوشش میدهند؛ از ماجراجویی و اکشن گرفته تا عاشقانه، علمیتخیلی، ترسناک، تاریخی، ورزشی و حتی موضوعات آموزشی. بسیاری از آثار مشهور دنیای انیمه در واقع اقتباسی از مانگاهای موفق هستند. در طول تاریخ، هنرمندان بزرگی که با نام «مانگاکا» شناخته میشوند، آثار ماندگاری خلق کردهاند. افرادی مانند اسامو تزوکا ((Osamu Tezuka، آکیرا توریاما (Akira Toriyama)، نائوکی اوراساوا (Naoki Urasawa) و ایچیرو اودا (Eiichiro Oda) از مشهورترین چهرههای این حوزه به شمار میروند.
مانگاها علاوه بر دستهبندی موضوعی، بر اساس سن و جنسیت مخاطبان نیز به گروههای مختلفی تقسیم میشوند که هر کدام ویژگیها و مخاطبان خاص خود را دارند. در ادامه این مطلب با تاریخچه، ویژگیها و انواع مختلف مانگا بیشتر آشنا خواهیم شد و خواهیم دید که چرا این هنر روایی به پدیدهای جهانی تبدیل شده است.
ریشههای مانگا را میتوان در هنرهای تصویری ژاپن جستجو کرد؛ اما شکل مدرن آن از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شکل گرفت. بسیاری از پژوهشگران، مجموعه طراحیهای طنزآمیز هنرمند ژاپنی کاتسوشیکا هوکوسای (Katsushika Hokusai) در اوایل قرن نوزدهم را از نخستین نمونههای الهامبخش مانگا میدانند. با این حال، مانگا به معنای امروزی خود پس از ورود تکنیکهای چاپ و کارتونسازی غربی به ژاپن توسعه یافت.
پس از پایان جنگ جهانی دوم، صنعت مانگا جهش بزرگی را تجربه کرد. در این دوران، اسامو تزوکا (Osamu Tezuka) که به «پدر مانگای مدرن» شهرت دارد، با خلق آثاری مانند آسترو بوی (Astro Boy) شیوه روایت تصویری جدیدی را معرفی کرد که بعدها به استاندارد صنعت مانگا تبدیل شد. از دهه ۱۹۶۰ به بعد، مجلات تخصصی مانگا در ژاپن رونق گرفتند و مخاطبان در تمامی گروههای سنی به خواندن این آثار علاقهمند شدند.
در دهههای بعد، مانگا نه تنها در ژاپن بلکه در کشورهای مختلف جهان نیز محبوب شد. ترجمه آثار مشهور به زبانهای مختلف، اقتباسهای سینمایی و تلویزیونی و گسترش اینترنت نقش مهمی در جهانی شدن آن داشتند. امروزه مانگا بخشی جداییناپذیر از فرهنگ ژاپن محسوب میشود و تأثیر آن را میتوان در ادبیات، سینما، بازیهای ویدیویی و هنر معاصر مشاهده کرد.
برای درک بهتر اینکه مانگا چیست، باید با مهمترین ویژگیهای آن آشنا شویم. نخستین ویژگی، سبک روایت تصویری خاص مانگا است. در بیشتر مانگاها، داستان از طریق ترکیب تصاویر و دیالوگها پیش میرود و احساسات شخصیتها با جزئیات فراوان به تصویر کشیده میشود.
بسیاری از مانگاها به صورت سیاه و سفید منتشر میشوند. این موضوع علاوه بر کاهش هزینه چاپ، به مانگاکاها اجازه میدهد روی جزئیات طراحی و روایت تمرکز بیشتری داشته باشند. یکی دیگر از ویژگیهای مهم مانگا، خواندن صفحات از راست به چپ است؛ روشی که با سنت نگارش ژاپنی هماهنگ است.
شخصیتپردازی عمیق نیز از عناصر برجسته مانگا محسوب میشود. شخصیتها معمولاً دارای پیشینه، انگیزهها و مسیر رشد مشخصی هستند که باعث میشود مخاطب ارتباط عاطفی بیشتری با آنها برقرار کند. همچنین داستانها اغلب در چندین جلد یا مجموعههای طولانی منتشر میشوند و فرصت کافی برای گسترش جهان داستانی را فراهم میکنند.
تنوع موضوعی بالا نیز از دلایل محبوبیت مانگا است. برخلاف تصور رایج، مانگا صرفاً برای کودکان یا نوجوانان تولید نمیشود و آثار متعددی برای بزرگسالان نیز وجود دارند. همین گستردگی موضوعی باعث شده است تقریباً هر مخاطبی بتواند مانگای مورد علاقه خود را پیدا کند.
یکی از ویژگیهای مهم مانگا، دستهبندی آن بر اساس گروه سنی و مخاطبان هدف است. برخلاف تصور بسیاری از افراد، مانگا تنها برای کودکان یا نوجوانان تولید نمیشود و برای هر رده سنی و سلیقهای آثار متنوعی دارد. مشهورترین دستهبندی مانگا «شونن» (Shōnen) است که بیشتر برای نوجوانان پسر نوشته میشود و معمولاً داستانهایی پر از ماجراجویی، مبارزه و رشد شخصیت را روایت میکند. در مقابل، «شوجو» (Shōjo) مخاطبان نوجوان دختر را هدف قرار میدهد و بیشتر بر روابط انسانی، احساسات و داستانهای عاشقانه تمرکز دارد.
برای بزرگسالان نیز دو گروه اصلی وجود دارد. «سینن» (Seinen) شامل آثاری برای مردان جوان و بزرگسال است که معمولاً داستانهایی پیچیدهتر، واقعگرایانهتر و گاه تاریکتر دارند. از سوی دیگر، «جوسِی» (Josei) برای زنان جوان و بزرگسال تولید میشود و به موضوعاتی مانند روابط عاطفی، زندگی روزمره و چالشهای اجتماعی میپردازد. علاوه بر این دستهها، ژانرهای تخصصی و گروههای مخاطب دیگری نیز وجود دارند که باعث شدهاند دنیای مانگا بتواند تقریباً هر سلیقهای را پوشش دهد.
مانگاها علاوه بر ژانرهای مختلف، بر اساس گروه سنی و جنسیت مخاطبان نیز دستهبندی میشوند. این تقسیمبندی به ناشران و نویسندگان کمک میکند تا محتوای مناسبتری برای مخاطبان هدف خود تولید کنند. پنج دسته اصلی مانگا شامل شونن، شوجو، سینن، جوسی و کودومو هستند.
شونن محبوبترین دسته مانگا محسوب میشود و معمولاً برای پسران نوجوان تولید میشود. داستانهای این گروه اغلب بر ماجراجویی، رقابت، دوستی، رشد فردی و مبارزه تمرکز دارند. قهرمانان شونن معمولاً شخصیتهایی پرتلاش هستند که برای رسیدن به اهداف خود با چالشهای مختلف روبهرو میشوند.
ریتم داستان در این آثار معمولاً سریع است و صحنههای اکشن نقش مهمی در پیشبرد روایت دارند. از مشهورترین نمونههای این دسته میتوان به وان پیس (One Piece) و دراگون بال (Dragon Ball) اشاره کرد که میلیونها نسخه در سراسر جهان فروش داشتهاند و به نمادهای فرهنگی تبدیل شدهاند.
شوجو برای دختران نوجوان طراحی میشود و بیشتر بر روابط انسانی، احساسات، دوستی و عشق تمرکز دارد. البته این آثار تنها به داستانهای عاشقانه محدود نمیشوند و بسیاری از آنها دارای عناصر فانتزی، ماجراجویی یا درام هستند.
طراحی شخصیتها در مانگاهای شوجو معمولاً ظریفتر است و احساسات چهرهها با جزئیات بیشتری نمایش داده میشود. روایت نیز اغلب بر تحولات عاطفی شخصیتها تمرکز دارد. از مشهورترین آثار این دسته میتوان سیلور مون (Sailor Moon) و فروتس بسکت (Fruits Basket) را نام برد که در میان مخاطبان جهانی محبوبیت فراوانی دارند.
سینن دستهای از مانگاها است که برای مردان جوان و بزرگسال تولید میشود. این آثار معمولاً داستانهای پیچیدهتر، شخصیتهای چندلایهتر و موضوعات جدیتری نسبت به شونن دارند. خشونت، مسائل اجتماعی، روانشناسی و موضوعات فلسفی در بسیاری از آثار سینن دیده میشود.
مخاطبان این دسته معمولاً به دنبال روایتهای عمیقتر و واقعگرایانهتر هستند. مانگاهای برزرک (Berserk) و واگابوند (Vagabond) از مشهورترین نمونههای سینن به شمار میروند و به دلیل داستانپردازی و طراحی هنری فوقالعاده خود شهرت جهانی دارند.
جوسی معادل زنانه سینن محسوب میشود و مخاطب اصلی آن زنان جوان و بزرگسال هستند. این آثار معمولاً روابط انسانی، زندگی روزمره، چالشهای شغلی و مسائل عاطفی را با نگاهی واقعگرایانهتر بررسی میکنند.
برخلاف بسیاری از آثار شوجو که فضای ایدهآلگرایانه دارند، مانگاهای جوسی اغلب به مشکلات واقعی زندگی میپردازند. شخصیتها در این آثار معمولاً بالغتر هستند و داستانها پیچیدگی بیشتری دارند. نانا (Nana) و پارادایس کیس (Paradise Kiss) از مشهورترین مانگاهای جوسی محسوب میشوند که طرفداران زیادی در سراسر جهان دارند.
کودومو برای کودکان طراحی شده است و محتوایی ساده، آموزنده و سرگرمکننده دارد. این آثار معمولاً بر مفاهیمی مانند دوستی، صداقت، همکاری و تلاش تأکید میکنند و از داستانهای پیچیده یا موضوعات بزرگسالانه دوری میکنند.
طراحی شخصیتها در مانگاهای کودومو رنگارنگتر و سادهتر است و روایتها به گونهای تنظیم میشوند که برای کودکان قابل درک باشند. از مشهورترین نمونههای این دسته میتوان به دورائهمون (Doraemon) و ماجراهای پوکمون (Pokémon Adventures) اشاره کرد که نسلهای مختلفی از کودکان با آنها خاطره دارند.
مانگا یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین اشکال داستانگویی تصویری در جهان است که ریشه در فرهنگ ژاپن دارد و امروزه به پدیدهای جهانی تبدیل شده است. تاریخچه طولانی، سبک روایت منحصربهفرد، شخصیتپردازی عمیق و تنوع موضوعی گسترده از مهمترین عوامل موفقیت آن به شمار میروند. همچنین دستهبندی مانگاها بر اساس سن و جنسیت مخاطبان باعث شده است هر فرد بتواند اثری متناسب با سلیقه خود پیدا کند. چه به دنبال داستانهای اکشن و ماجراجویانه باشید و چه روایتهای عاشقانه، فلسفی یا آموزشی، دنیای مانگا گزینههای بیشماری برای کشف و لذت بردن در اختیار شما قرار میدهد.
