«Finding Emily» ساخته آلیشیا مکدونالد یک رمانتیککمدیِ دوستداشتنی و صمیمی است که بررسی میکند وقتی پرسشِ «اگر چنین میشد چه؟» بیش از حد پیش برود، چه اتفاقی رخ میدهد.
البته باید پذیرفت که دیالوگها میتوانستند تیزتر و هوشمندانهتر باشند؛ چند شوخی و کنایه بیش از حد بیاثر از آب درمیآیند. اما «Normal» با چنین صداقت و جدیتی به نمایش خشونت و کشتار خود میپردازد که مقاومت در برابر جذابیتش تقریباً غیرممکن است.
با وجود فضای وهمآلودش، فیلم همچنان سرگرمکننده است و تا اینجا دسترسپذیرترین اثر جنکین به شمار میآید؛ در حالی که ریشههای آن همچنان محکم در اصول و جهانبینی اصیل کورنیشیِ او باقی مانده است.
«The Devil Wears Prada 2» یکی از آن غافلگیریهای خوشایند است؛ دنبالهای موسوم به «دنبالهی میراثی» که با عشق ساخته شده و با ظرافت و مهارت اجرا شده است. آن را مثل «Top Gun: Maverick» تصور کنید، با کلاههای شیکتر.
«کریسمس تلخ» آلمودوار را در شخصیترین و دروننگرترین حالت خود نشان میدهد؛ جایی که او به درون خود نگاه میکند و از آنچه مییابد چندان احساس رضایت ندارد.
