نقدهای تایمز (The Times) درباره فیلم و سریال‌ها

از کجا باید شروع کرد با این فیلم تعلیق‌آور خیره‌کننده، مسلط و ترسناک؟ اول از همه، به هیاهوها توجه نکنید — این یک فیلم ترسناک معمولی نیست. چیزی فراتر از آن است؛ نه یک اسلشر، نه یک فیلم دلهره‌آور آرام، نه یک فیلم جنایتکار روانی. این فیلم خیلی بهتر و بزرگ‌تر از این دسته‌بندی‌هاست.

احساس تعریق توهم‌زا ممکن است برای همه خوشایند نباشد، اما [گارلند] و [بویل] سزاوار تحسین هستند زیرا این ریسک‌های بزرگی را پذیرفته‌اند و با شجاعت و اعتماد به نفس آن‌ها را به نتیجه رسانده‌اند. این یک اثر شگفت‌انگیز است.

پایان‌بندی فیلم که در تئاتر گلوب و در حین اجرای هملت رخ می‌دهد، دلخراش، پرمعنا و به طرز بی‌نظیری غم‌انگیز است. ممکن است بخواهید فریاد بزنید، "بس کن!"

سریال «نوجوانی» (در نتفلیکس) واقعاً درخشان است؛ هیچ توصیف بهتری نمی‌شود برایش پیدا کرد. هر دیالوگ، هر نگاه میان شخصیت‌ها، هر انفجار احساسی از خشم یا اشک، در این درام چهار قسمتی که هر اپیزودش در یک برداشت بدون قطع فیلم‌برداری شده، سرشار از واقعیت و حس زنده است؛ و همین واقعی بودنش ترسناک می‌شود. این اثر یک نمونه کامل از استادانه‌ترین شیوه روایت‌گری در تلویزیون است.

این فیلم عمداً موارد سختی را به نمایش می‌گذارد و با سبک کارگردانی بی‌پروایش آن را منتقل می‌کند. سیاستمداران و تصمیم‌گیرندگان باید آن را ببینند.

Grace Ofori-Attah در اقتباس هوشمندانه‌اش از رمان JP Delaney حسابی به بازیگرانش اعتماد دارد؛ اون‌ها با نگاه‌ها و حرکات ظریفشون، احساسات عمیق داستان رو راحت و طبیعی به مخاطب منتقل می‌کنن.